Zo moe ben ik – Allison Hackley

HildadeW maakte mij attent op het volgende gedicht:


Zo moe ben ik


Alsof ik van moeheid ben gebreid

Zo moe ben ik

Met naalden twee en dunne wol

Zodat geen moeheid wordt bevrijd

En toch nog door de gaatjes glijdt

Zo moe ben ik


Restjes blauw en geel en donkerrood

En hier en daar een stukje wit

Waarin de minste moeheid zit


Ach vond ik maar een losse draad

Geen seconde zou ik dralen

Om mijn strak gebreide lijf

Tot de allerlaatste steek

Volledig uit te halen

Zo moe ben ik


Allison Hackley

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *