Kantcollectie van Museum Boijmans Van Beuningen


Niet veel mensen weten dat Museum Boijmans Van Beuningen een grote collectie historisch kant bezit. De 2615 stukken, waaronder ook bijzondere kanten waaiers, hebben de afgelopen jaren een verborgen bestaan geleid. Dat is onterecht.

Op dit moment worden alle stukken kant opnieuw bekeken. Dit moet duidelijkheid verschaffen over de rol die deze deelcollectie in de toekomst in het museum kan spelen. Dit proces is live te volgen in een museumzaal tot en met 11 juni 2017.


De informatie over de stukken kant wordt gecontroleerd en aangevuld. Klopt de datering, het materiaal, de herkomst, het formaat? De meeste stukken zijn meer dan een halve eeuw geleden verzameld en beslist niet volgens de huidige standaard geïnventariseerd. Vervolgens wordt het object in Collectie Boijmans Online opgenomen zodat het digitaal toegankelijk is voor het publiek.


De basis van de kantcollectie in Museum Boijmans Van Beuningen is gelegd door havenbaron Willem Hugo de Monchy. Deze Rotterdamse verzamelaar schenkt vanaf de jaren 50 uit de vorige eeuw zijn collectie in delen aan het museum. Het Kantsalet en vele particulieren hebben daar vervolgens door schenkingen bijzondere stukken aan toegevoegd.


Een laatste stap is het beoordelen van de stukken. Hebben ze voldoende kwaliteit, is er genoeg afwisseling, heeft een ander Nederlands museum hetzelfde stuk wellicht in een veel betere staat? Wanneer men er van overtuigd is dat er stukken kant in de collectie zijn die niet aan de voorwaarden voldoen, kan men besluiten ze te ontzamelen. Dit is geen eenvoudig proces; het museum houdt zich hierbij aan strikte landelijke richtlijnen. Men bekijkt of er andere musea zijn, eerst in Rotterdam, en vervolgens in de rest van Nederland, die de stukken wel willen hebben. Pas als men het hele protocol heeft doorlopen, kan men de stukken verkopen of weggeven.

Expositie Steekspel in Museum De Koperen Knop


Steekspel is de titel van de voorjaarsexpositie over innovatief borduren die Museum De Koperen Knop organiseert. Tien weken lang staat de expositieruimte van het museum in het teken van vernieuwd borduren. De tentoonstellingsruimte zal dan geheel gevuld zijn met de inzendingen van deelnemers aan de wedstrijd vernieuwd borduren. Vanmiddag werd de expositie geopend door Cherilyn Martin.

Door middel van enkele foto’s geef ik je een indruk van deze bijzondere expositie die absoluut een bezoek waard is.


Klapstoel met geborduurde zitting, Corine Post.


Een werk van de drieluik ‘Evolutie of Revolutie’ van Majo van der Woude.


Lace Garden, Sybrecht Bosker.


Een werk van de drieluik ‘DMC Meisjes’ van Greet van Duijn.


Rijtjeshuis, Boudien Gillissen-Bloemhof.


Een werk van de drieluik ‘Identity’ van Annelies Jaminon.


Kruisbestuiving – digitale print en kruissteken met katoenen garens op papier, Attje Oosterhuis.


Een werk van de drieluik ‘Give & Take Away’ van Walter Leendertse.


Vrouw met hond, Cora de Kok.

Steekspel in Museum De Koperen Knop is te zien tot en met 10 juni 2017. Er is een diversiteit van kunstwerken op borduurgebied te zien. De moeite waard!

Vicuña


Gisteren had ik een ontmoeting met de vicuña in Artis. Trots werd de mooie vacht geshowd om mij duidelijk te maken dat de wol van hen de duurste wol ter wereld is. Het is zeer fijne wol en maar eens per drie jaar worden wilde vicuña’s gevangen en geschoren.


In het Andesgebergte in Zuid-Amerika leven vicuña’s op grote hoogte. Hun dikke zachte vacht beschermt ze uitstekend tegen de extreme weersomstandigheden. Gedurende de koude nachten houden de dunne laagjes fijne wol hun lichaamswarmte vast, terwijl overdag de wol juist de hitte van buitenaf tegenhoudt.

De Inca’s wisten het al: de wol van de vicuña is fijn en kostbaar. Daarom dreven zij de dieren bijeen en schoren ze. Ook na de Incatijd bleef de wol geliefd, met jacht tot gevolg. Dat liep zodanig uit de hand dat de vicuña bedreigd werd. Nu is de oude traditie van vangen en scheren weer in ere hersteld en neemt het aantal vicuña’s sterk toe.

Lev Tolstoj/Lev Tolstoi door Ilja Repin

Hans Boland was gisteren te gast bij De Wereld Draait Door om met Matthijs van Nieuwkerk in gesprek te gaan over zijn vertaling van het boek Anna Karenina van Lev Tolstoi (1828-1910). Ik moest direct denken aan het schilderij dat Ilja Repin (1844-1930) maakte van Lev Tolstoi in 1901 dat ik zag in het Drents Museum.


Dit portret van Lev Tolstoj, door Ilja Repin gemaakt, wordt een van de iconen van de moderne Russische geschiedenis. Het is gemaakt in de tijd waarin de schrijver zich steeds meer op het simpele boerenleven richt. Als een soort heilige voor de boeren staat Tolstoj midden in de natuur met zijn blote voeten op de kale aarde van zijn landgoed Yasnaya Polyana.

Dit schilderij is onderdeel van de expositie Peredvizhniki – Russisch Realisme rond Repin 1870-1900 in het Drents Museum dat nog te zien is tot en met zondag 2 april 2017. Eerder schreef ik over deze tentoonstelling op mijn blog, en wel hier en hier.

Sportsokken


MaaikeW: ‘Er zijn van die momenten dat je googled en iets vindt wat je nooit verwacht had te vinden. Neem nou de website nette sokken, inclusief de geschiedenis van de sok. De voetbalsok op deze textielkaart trok mij omdat puberzoon en dochter beide volleybalsokken wensten waarmee hun volleybaloutfit compleet werd. Nu was het mij niet ontgaan dat het met het steeds langer beoefenen van de volleybalsport ook steeds meer de wens kwam tot een volledige volleybaloutfit. Sokken tot aan je knieën kunnen in het sportveld maar daarbuiten blijven sportsokken toch erg jaren 80.
“De sportsok: ter bescherming van je schenen en verwarming van je benen.”‘