Tapisserie de Bayeux – detail


MaaikeW: ‘Vermoedelijk in 1068 werd het tapijt van Bayeux vervaardigd: genoemd naar de stad Bayeux in Frankrijk. Het borduurwerk is bedoeld om aan de wand te hangen en is 70m lang en 50cm hoog. Het is geborduurd op een linnen ondergrond met gekleurde wol en goudborduurwerk. Uitgebeeld is de geschiedenis van de Slag bij Hastings in 1066. Het wandkleed is een belangrijke bron van geschiedkundige informatie over wapens, zeden en gewoonten uit die tijd. Het wandkleed vertoont ook een komeet die in 1066 verscheen, mogelijk de komeet Halley. Vanaf 1803 is het wandkleed tentoongesteld in het Louvre en Bayeux.’

Een textielkaart met een ander detail uit het tapijt van Bayeux kun je hier zien.

Marloes Keereweer heeft op ware grootte en met grote nauwgezetheid het tapijt van Bayeux in 12 borduurwerken gereconstrueerd. Foto’s hiervan kun je bekijken in dit bericht.

Japonse rok van Indiase sits


MaaikeW: ‘Op deze textielkaart het topstuk van het Fries Museum als een van de oudste sits in Nederland. Sits is het oorspronkelijk handgeschilderde katoen uit India. Sits, het woord, is afgeleid van het Perzische chitta wat bedrukt betekent. De stof is soepel en veelkleurig maar ook was- en kleurecht. Oud-conservator Fries Museum publiceerde in 2016 Sits – katoen in bloei (Op bladzijde 84 staat een verhaal over deze japonse rok als indertijd jongste aankoop), als conservator Mode & Textiel. Sits was het kenmerk van de Hindelooper streekdracht.’

Afbeelding: Japonse rok van Indiase sits in kimonovorm, 1700-1725. Collectie Fries Museum, Leeuwarden.

Foto’s van de expositie Sits – katoen in bloei kun je hier bekijken.

Levertraan

Elke twee weken staat er in de Volkskrant een column van Eva en Eddy Posthuma de Boer. Het leven door de ogen van de Posthuma de Boers – een foto uit het rijke naoorlogse archief van vader Eddy, met een tekst van dochter Eva. Vandaag is de titel van de column: Binnen wat ik nog mag, valt er nu eenmaal niet zoveel meer te moeten, die je hier kunt lezen.

Eva Posthuma de Boer: ‘Mijn vader denkt terug aan de oorlog, in deze tijd, en ik voel me weer als toen ik 13 was en dit gedichtje schreef: Als je moet wil je niet – Als je wil mag je niet – Als je kan moet het niet – Als het mag kan het niet.’


Moeder geeft zoon een lepel levertraan om zijn weerstand te verhogen. De jongen trekt een gezicht waarmee hij aangeeft er zo z’n bedenkingen bij te hebben. Verenigde Staten van Amerika, 1950.

Geen foto van Eddy Posthuma de Boer, maar van H. Armstrong Roberts. Collectie: Spaarnestad.

Helaas is het Fotomuseum Den Haag, waar een expositie van Eddy van Posthuma de Boer is, op dit moment gesloten in verband met de coronamaatregelen van de overheid. Ik bezocht de tentoonstelling begin februari waar je hier over kunt lezen.

Kindermode jaren ’50


Twee meisjes drinken limonade met twee rietjes uit hetzelfde glazen flesje. Het rechtermeisje heeft een donker pakje aan en het linker een licht pakje. Het is de kindermode uit de jaren ’50 van de vorige eeuw. Het meisje links heeft op haar blouse mogelijk borduurwerk of een sierband dat erop genaaid is. Annegreet van Bergen heeft deze foto als cover gebruikt voor haar boek: Gouden jaren.

Foto: Walter Blum
Collectie: Fotografen De Spaarnestad

In dit bericht lees je over de geschiedenis van het matrozenpakje als kinderkleding.

Postbode


Scholen, theaters, bioscopen, musea, cafés en restaurants zijn gesloten. Winkels gaan dicht en festivals worden afgelast in verband met het coronavirus. De meeste mensen zijn aan huis gebonden op een enkeling na: zoals bijvoorbeeld het medisch personeel dat keihard werkt én de postbode die we nog in de straat zien met hopelijk fijne post voor de mensen die het extra hard nodig hebben in deze bizarre tijd.

De foto maakte ik vorig jaar in de Oude Hoogstraat in Amsterdam.

In Memoriam Catharina Elisabeth Ruinemans-Derks 29.9.1926 – 13.3.2020


Het is november 1996 als ik met mijn dochter in het ziekenhuis ben voor een afspraak. Na afloop gaan we samen nog even naar het winkeltje in de hal van het ziekenhuis. We kijken naar de tijdschriften waar ik het magazine Vrij Nederland pak. Een tijdschrift dat ik anders nooit inkijk of koop. Tot mijn grote verrassing lees ik bij het onderdeel ‘Gezocht & Aangeboden’, onder de rubriek ‘Kunst & Antiek’ de volgende advertentie: ‘Te koop van part. coll. MERK-EN STOPLAPPEN Burg. Weeshuis A’dam 1799-1837.’

Mijn belangstelling was gewekt en ik nam contact op met de eigenaars. Er waren meerdere belangstellenden, maar ik bleef contact houden met de familie. Het klikte tussen ons mede door de gemeenschappelijke belangstelling voor de geschiedenis van de merk- en stoplappen. Na een aantal bezoeken en gesprekken werd de koop gesloten.

Na de aankoop van het familietextiel bleven mijn man en ik contact houden met Bep en Hans Ruinemans. Waren zij voor vakantie in het zuiden van het land dan kwamen ze altijd even op bezoek bij ons en wij reisden diverse keren naar Zwolle. Vaak kwamen tijdens deze bezoekjes de mooie familieverhalen aan bod; de verhalen die aldoor van moeder op dochter waren doorgegeven. Te bijzonder om hier niets mee te doen. Zo ontstond al vrij snel het idee om de familiegeschiedenis verder uit te zoeken. Na jaren speurwerk in het Stadsarchief en foto’s bekijken met Bep in Zwolle hebben we een vrij compleet beeld kunnen vormen van de familiegeschiedenis. Bep genoot als het familiealbum op tafel kwam (zie foto bladzijde 134 van het merklappenboek). Ze vertelde heel graag over haar familie en daarnaast toonde ze veel interesse voor de Nederlandse taal. Op 15 februari 2013 kreeg Bep het eerste exemplaar van het merklappenboek aangeboden op de Handwerkbeurs in Zwolle. Haar kinderen en kleinkinderen bezorgden hun moeder/oma een onvergetelijke dag!

Nadat mijn merklappenboek af was, bleef het contact in stand alleen verliep dit steeds vaker via haar dochter Liesbeth omdat de gezondheid van Bep langzaam achteruit ging. De laatste jaren verbleef Bep in een verpleeghuis waar zij na een mooi en lang leven op 13 maart 2020 rustig is ingeslapen. Een bijzonder persoon is heengegaan.

Ik bewaar mooie herinneringen aan de ontmoetingen met Bep en haar man Hans (overleden in 2009). Zonder de prachtige en bijzondere verhalen van Bep was het merklappenboek nooit tot stand gekomen.

Door het coronavirus zijn de richtlijnen ten aanzien van een uitvaart aangescherpt. Alleen eerstegraads bloed- en aanverwanten zijn toegestaan. Hierdoor kan ik niet bij het afscheid van Bep zijn, maar in gedachten ben ik bij haar.

Tenant of Culture


MaaikeW: ‘Hendrickje Schimmel zit achter de naam Tenant of Culture. Zij levert op deze manier onder andere commentaar op de merkencultuur binnen de mode-industrie. Haar motto’s: Alles wat kapot is, zou je kunnen repareren. Vooral mode-afdankertjes zijn de bron van haar sculpturen met restmateriaal waarmee ze stelling neemt tegen de verspilling van de mode-industrie. Centraal staat de vraag: hoe bepalen we wat er moet worden opgeslagen, hersteld, beschermd en bewaard. Haar werk was eerder te zien in Londen 2017, Norwich 2018, Parijs 2018, en 2019, Berlijn en Zürich en nu dus in Leeuwarden. De tentoonstelling heet Tenant of Culture: I forgot to tell you I’ve changed.’

Het Fries Museum is tot en met 6 april 2020 gesloten in verband met ontwikkelingen rond het coronavirus.

Zeeuwse dames

Vanmorgen plaatste ik de cartoon van Sigmund die vandaag in de Volkskrant staat. Om het verspreiden van het coronavirus te beperken werken veel mensen thuis want het virus verspreidt zich snel en er overlijden dagelijks mensen. Het zijn hectische en bizarre tijden.


Met bovenstaande foto (Spaarnestad Foto) ga ik terug in de tijd, naar circa 1930. Twee Zeeuwse dames in dracht zitten op een Ariel kopklepper motorfiets. Zou dit een reclamefoto zijn?

In Zeeland waren veel verschillende klederdrachten waar ik op dit blog als eens het een en ander van liet zien: zoals streekdracht Arnemuiden, Streekdrachtenshow in Goes, Vervolg streekdrachtenshow in Goes, Textielpost Zeeland, Zuid-Beveland, Zeeuwse dracht in het Klederdrachtmuseum en Walcherse klederdracht.