Craigie Horsfield: Schering en inslag


Als je naar bovenstaande afbeelding kijkt, is de kans groot dat je denkt dat het hier om een foto gaat. In werkelijkheid is het een wandtapijt dat kunstenaar Craigie Horsfield heeft laten maken door Flanders Tapestries.

Craigie Horsfield fotografeert mensen, plaatsen en voorwerpen om hem heen; zijn vrouw, vrienden, fragmenten van interieurs en straatbeelden. De thema’s en de stijl zijn sober, klassiek en tijdloos. De textuur van de foto’s zijn sensueel en houtskoolzwart. Sinds drie jaar laat Craigie Horsfield een deel van zijn foto’s verwerken tot wandtapijten in het West-Vlaamse textielbedrijf Flanders Tapestries. Speciaal voor de tentoonstelling CRAIGIE HORSFIELD Schering en inslag/Confluence and consequence heeft Craigie Horsfield een aantal nieuwe tapijten gemaakt. Verschillende ervan zijn gebaseerd op foto’s die hij maakte in het Moscow Circus tijdens de Barcelona Conversation (1996), een sociaal project van Craigie Horsfield in Barcelona.

De expositie is te zien tot 16 januari 2011 in het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen. Een interessant filmpje over de gigantische tapijten is hier te zien.

Cora uit Kapelle


In het kader van het Tegenlicht-vierluik over de toekomst van de regio organiseerde de VPRO Gids een fotowedstrijd getiteld De kracht van de regio. Dat leverde ruim 120 inzendingen uit alle windstreken op. De jury zag vooral heel veel landschappen voorbij trekken – modderige akkers, vergezichten met bomen of duintoppen en kavels bij ondergaande zon – voor veel regiobewoners blijkbaar het krachtigste symbool van de eigen streek. Hoe trots deze agrariërs ook op de foto staan, ze leggen het toch af tegen de biceps van Cora uit Kapelle, die in Walcherse klederdracht poseert. ‘Zeeland vergrijst’, schrijft Dennis Wisse uit Rotterdam. ‘Veel jongeren trekken naar de Randstad. Dit wordt door vele Zeeuwen als een probleem ervaren. Aan de andere kant zijn veel ouderen dolgelukkig in het mooie, rustige en veilige Zeeland.’ ‘Een origineel en krachtig beeld waar alles in zit’, oordeelde de jury over zijn winnende foto.

Rondleiding Hundertwasserhuis


Vorige week was ik vier dagen in Houthem te vinden waar Thijmen intensief bezig was met het schaken. Nu bleek de accommodatie voor de schakers op hetzelfde terrein te zijn waar het Hundertwasserhuis te vinden is. Een mooie gelegenheid om een rondleiding aan te vragen.

De Kindervallei beschikt over acht fraaie appartementen (voor vier of zes personen), waarvan vier met een plafondlift. Ze zijn speciaal ontworpen voor kinderen met een lichamelijke beperking en voorzien van één of twee slaapkamers, een eigen badkamer en ingerichte keuken. Naast de appartementen bevinden zich de gezamenlijke ruimtes zoals een woonkeuken, bibliotheek, internet/speelruimte, theater en snoezelruimte.

De zes gastenkamers (voor twee of drie personen) zijn voorzien van een woon- slaapkamer en badkamer. deze kamers zijn voornamelijk bestemd voor de ouders als hun kind in het ziekenhuis of Adelante kinderrevalidatie verblijft.









Twee keer eerder was ik in Houthem om het Hundertwasserhuis op de foto te zetten, toen alleen de buitenkant. Op 12 oktober 2007 maakte ik deze foto’s en op 4 juni 2009 deze foto’s.

Voor Hundertwasser in Wenen moet je naar deze log gaan en de foto’s van het kinderdagverblijf in Frankfurt am Main-Heddernheim zijn in deze log te vinden.

Hoe verover je Château St. Gerlach?


De Persoonlijke Jeugd Kampioenschappen van Limburg voor het schaken wordt elk jaar gehouden van 27 tot en met 30 december. Deze keer werden de schaakwedstrijden gespeeld in een accommodatie van de Adelante Zorggroep in Houthem St. Gerlach. Thijmen speelde in groep A. Frank Clevers schrijft vandaag in Dagblad De Limburger het volgende: ‘In de hoogste leeftijdscategorie, groep A (tot en met 20 jaar) was het voor huizenhoog favoriet Thijmen Smith min of meer een verplicht nummer, al moest de beer nog wel geschoten worden voordat de huid verdeeld kon worden. Zeven schoten loste scherpschutter Thijmen; zeven keer was het raak
(7 partijen, 7 punten).’

Mooi als je favoriet bent, maar ook lastig. Probeer je hoofd maar eens koel te houden op zo’n kampioenschap en daarbij dan ook nog eens de juiste zetten te doen want als je een foutje maakt, word je onmiddellijk afgestraft. Gezien zijn resultaat zat Thijmen goed in zijn vel, 7 partijen – 7 punten! Chapeau, Thijmen!

Frank Clevers: ‘Ruud van Meegen – Thijmen Smith. Thijmen tuurt met zijn verrekijker vanuit een hoogstamboomgaard richting vijandelijke stelling. Daar ligt het zo goed bewaakte schier onneembare Château St. Gerlach. Hoe verover je dat? Hoe neem je de koning daar te grazen? Jawel, zwart neemt pijl en boog en ziet een weg naar onvoorkoombaar mat: 31… De3+ 32. Kd1 Lb3+ 33. Pxb3 Dxb3+ 34. Ke1 De3+ 35. Kd1 Db3+ 36. Ke1 Lh4+ 37. Pf2 De3+ 38. Kd1 Dxf3+ en binnen enkele zetten mat (0-1).’

Boeiende tv-programma’s

Helene Kröller-Müller: een vrouw tussen liefde en kunst. Helene Kröller-Müller legt begin 20e eeuw een van de belangrijkste kunstcollecties ter wereld aan. Van het geld dat haar echtgenoot Anton Kröller verdient in de opkomende wereldhaven van Rotterdam koopt ze meer dan 11.500 werken van onder meer Van Gogh, Mondriaan en Picasso. Aan de hand van duizenden persoonlijke brieven die ze wisselt met haar mysterieuze zielsverwant Sam van Deventer biedt deze documentaire een inkijk in haar passies en haar roerige leven.
De documentaire is vanavond te zien op Ned. 2 om 22.45 uur bij het programma Het uur van de wolf.

Eva Rovers: De eeuwigheid verzameld. Helene Kröller-Müller 1869-1939. Een biografie over een bijzondere dame die kunst verzamelde. Eva Rovers was gastconservator voor de tentoonstelling De mannen van Helene – Het leven, de liefde, de kunst en het bouwen. De expositie loopt tot en met 27 februari 2011 in het Kröller-Müller Museum.


Het poëtische verhaal van een Perzisch tapijt, als metafoor voor het Iran van vandaag. Verwarde herinneringen van de Iraanse filmmaker Massoud Bakhshi aan zijn jeugd, die hij deelt met de kijker via een kalme, literaire voice-over. Zijn herinneringen zijn lang niet altijd idyllisch en in zijn scherpe observaties legt hij de vinger vaak op de zere plek. Centraal in de familiegeschiedenis staat een Perzich tapijt dat zijn grootmoeder ooit maakte.
Tegenlicht – Our Persian Rug, morgenavond op Ned. 2 om 21.00 uur.


De EO gaat vanaf 24 januari de vierdelige dramaserie over Rembrandt van Rijn uitzenden. De serie beziet het leven van de beroemde schilder door de ogen van zijn vrienden, familie en collega’s. De rol van de jonge Rembrandt wordt gespeeld door acteur Dragan Bakema (In Therapie). De oude Rembrandt wordt vertolkt door Michiel Romeyn (Jiskefet). De regie ligt in handen van regisseur Marleen Gorris, die eerder een Oscar won voor haar speelfilm Antonia. Op 3 december 2010 werd er gefilmd bij de Oude kerk in Amsterdam, bekijk hier het filmpje.
Foto: Frank Buis

Tijdens de opnames van het AVRO-televisieprogramma Tussen Kunst & Kitsch is een schilderij ontdekt van de Rotterdamse kunstenaar Joost van Geel (1631-1698), een leerling van de zeventiende-eeuwse meester Gabriël Metsu.
De vondst is de duurste ooit in het 26-jarig bestaan van het programma. Het vermoeden bestond dat het schilderij van 31 bij 26 centimeter van de hand van Metsu zelf is. John Hoogsteder, deskundige op het gebied van oude meesters, concludeerde na uitvoerig onderzoek dat het werk van Joost van Geel moet zijn. Het schilderij, met als titel Het kantwerkstertje, toont een kantklostertje in een interieur. De afgebeelde dame is van gegoede burgerij, gekleed in satijnen jurk en bontjas.

De AVRO wil de waarde van het werk pas bekendmaken via de uitzending op 9 februari. De waarde ligt in ieder geval boven de 100.000 euro, aldus een woordvoerster van de omroep. De eigenaresse van het schilderij dacht volgens de AVRO al dat het een waardevol schilderij zou zijn.

Handwerk als beeldmateriaal



Steeds vaker komen we handwerk tegen bij illustraties. Vandaag is de tekst maandagenda januari in NRC.Next in de kettingsteek geborduurd op kaaslinnen. Door de verschillende kleuren borduurgaren die Viola Lindner heeft gebruikt, is de illustratie erg fleurig geworden.

De maandagenda voor januari is verdeeld over twee pagina’s en in zes rubrieken. Bij het onderdeel Mode lees ik de volgende tips:
Modecircus Variété in Carré. Maandagavond 3 januari presenteert modeontwerper Hans Ubbink in de piste van Theater Carré zijn herfst-wintercollectie 2011/2012.
Zaterdag 15 januari opent Salon. De wintereditie is verspreid over vijf verschillende locaties in Amsterdam waaronder Museum van Loon, De Waag Society en Museum Willet-Holthuysen. Dertig modecreatieven exposeren, onder wie Bas Koster, Marcha Hüskus en Mattijs van Bergen. Tot 30 januari 2011.
Vanaf 22 januari exposeert modefotoduo FotoFloor (Floor Stoop en Mike van der Giessen) Silhouettes, een serie zwart-wit foto’s geïnspireerd op ‘haute coupure’: oude knipkunsttechniek. Galerie
Eduard Planting
in Amsterdam.
Woensdagavond 25 januari opent de Amsterdam International Fashion Week met couture van jan Taminiau. Naast shows alleen toegankelijk voor het vakpubliek is er het openbare Downtownprogramma.
The perfect Cut en Out Fashion zijn twee programma’s die plaatsvinden tijdens het International Film Festival Rotterdam.
In het januarinummer van Opzij treffen we eveneens illustraties met handwerk aan. Het spijkerweven dat we in deze log zien van Sshua Chen, past Leoniek Bontje toe voor het artikel ‘Wat niet weet wat niet deert’.


Voor het artikel De geheimen van je ouders zorgt Kieke Schaaper voor de illustraties.

The Stitches Speak

Tanko Bole Chhe: The Stitches Speak is een animatiefilm die in 2009 werd gemaakt door Nina Sabnani. De film laat het borduur- en applicatiewerk zien van vakvrouwen uit Kutch, een district van de Indiase staat Gujarat. Het werk geeft een kijk op hun leven, zowel traumatische als blije gebeurtenissen komen voorbij. De film heeft al vier prijzen gewonnen. Bekijk de preview van deze film.

De film is hier te bestellen. Voor meer informatie ga je naar de site Kala Raksha.


Pronkjournaal XXV

Het textieljaar wordt afgesloten met een pronkjournaal dat bestaat uit een sfeerimpressie van de pronkroldag die op 8 oktober 2010 werd gehouden in Grijpskerk. Door familieomstandigheden kon ik helaas niet op deze speciale dag aanwezig zijn. Gelukkig vond Elma de tijd om foto’s te maken.

Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling en een spetterend begin van het nieuwe jaar.















Kantha: The Embroidered Quilts of Bengal

Gevonden! Kantha: The Embroidered Quilts of Bengal kwam ik tegen op een stapel textielboeken in de studeerkamer. De expositie Kantha: The Embroidered Quilts of Bengal from the Jill and Sheldon Bonovitz and the Stella Kramrisch Collections in het Philadelphia Museum of Art mag dan voorbij zijn, maar het fraai uitgevoerde boek dat gelijktijdig bij de tentoonstelling verscheen is nog te koop.

Via deze link kun je ruim veertig Kantha geborduurde quilts bekijken.



Kantha is borduurwerk dat erg populair is in Bangladesh en West-Bengalen. De motieven en verhalen worden geborduurd met een eenvoudige rijgsteek en het is de eenvoud die mij zo aanspreekt. Kantha borduurwerk wordt ook gebruikt om eenvoudige quilts te maken. Vrouwen in Bengalen gebruiken meestal oude sari’s als ondergrond. De quilts zijn vaak voor geboortes, bruiloften en andere familiefeesten. De mooiste quilts zijn nagenoeg vol geborduurd met decoratieve motieven van dieren, bloemen, vogels, geometrische motieven en afbeeldingen uit het dagelijkse leven. De stiksels op de quilt geven een licht golvend effect. Hedendaagse Kantha wordt toegepast op een breed scala van kleding en beddengoed. Op de tentoonstelling in het Philadelphia Museum of Art waren een veertigtal prachtige voorbeelden van Kantha geborduurde quilts te zien, gemaakt in de 19e en de eerste helft van de 20e eeuw toen deze borduurkunst volop bloeide. De werken zijn gemaakt door vrouwen met verschillende achtergronden, platteland – stad en hindoes – moslims.