De schaapherder

De schaapherder is zijn schaapjes aan het tellen…

Toch niet…

Oudere heer: ‘Bent u de herder?’
Ik: ‘Nee, de herder doet een dutje.’
Oudere heer: ‘Hij moet wel opletten. De schapen mogen niet op privé terrein komen. Ze maken alles kapot.’
Ik: ‘Dat valt reuze mee, meneer. De bordercollie past goed op de schapen!’
De oudere heer loopt boos weg.

Het zwarte schaap van de familie…

De langste merklap ter wereld

Mevrouw J. Elenbaas-Klok en mevrouw J. Hage-Andriesse: ‘Het mosselmannetje dat we hebben geborduurd, is symbolisch voor Yerseke. Het staat symbool voor de plaats die in heel Nederland bekend is als hét mosseldorp en waar één keer in het jaar, in augustus, de befaamde mosseldag gehouden wordt. Gratis mosselen eten om te vieren dat “ze” er weer zijn. Heel Yerseke loopt dan vol met toeristen, waaronder veel van onze zuiderburen, de Belgen. Als de “r” in de maand komt kunnen de mossels weer volop gegeten worden. De vissersboot, de oester en de zeekraal horen natuurlijk ook bij Yerseke. Het baken en de vis vind je in de zee. Het in Zuid-Bevelandse dracht gestoken paartje danst er lustig op los.’

Dit is de bijdrage van beide dames aan de langste merklap ter wereld. Heb je aldoor de tentoonstelling van deze bijzondere merklap gemist, dan moet je opletten. Je krijgt een nieuwe kans. Noteer in je agenda: 31 juli tot en met 12 september 2009 wordt DOG – de langste merklap ter wereld – tentoongesteld in de Grote Kerk te Goes, vlakbij het Historisch Museum De Bevelanden.

Mevrouw E. Homburg: ‘Met mijn merklap heb ik geprobeerd de geschiedenis van Souburg in beeld te brengen. De Karolingsche burg is eigenlijk heel interessant. Opgravingen laten zien hoe mensen tien eeuwen geleden leefden. Haaks op elkaar liepen binnen de burg twee knuppelwegen met huisjes van twijgen, riet en plaggen. Burg is overigens Zeeuws voor burcht en komt onder meer terug in Domburg, Souburg en Middelburg. De paardjes symboliseren kracht en vruchtbaarheid. De zeemeerminnen met hun kam en spiegel staan model voor de ijdelheid. Met de drakars of vikingschepen bevoeren de Noormannen de Westerschelde. Over de reling hingen hun wapenschilden. De grote drakenkoppen, links en rechts op de lap, waren bedoeld om hun vijanden angst aan te jagen. Ook het zegel van Karel de Grote (Karolus) is terug te vinden. Hiermee tekende hij alle officiële documenten. Verder zijn er nog spinschijfjes, kogelpotten en natuurlijk het logo van de vereniging Vrienden van de Karolingische burg te zien.’

Eerdere logs over DOG kun je hier, hier, hier, en hier lezen.

Pronkjournaal VIII







Elma: ‘Veel later dan de bedoeling wil ik hier weer wat laten zien uit het noorden. Bij de foto’s zie je werk van Jannie, Fokje, Truus en Wil. De woorden gebruiken van Christine Sluter uit het breiboekje van Josefien. In het jaar 1844 schrijft ze in haar voorwoord: “Wijl den tijd mij niet toeliet het werk in zijn geheel tot volmaaktheid te brengen”, 165 jaar geleden was er ook al een tijdprobleem.
Nu willen wij ook zo veel, er is ook een groot aanbod, waar internet ook aan meewerkt. Zonder de deur uit te gaan kunnen wij veel bekijken en leren. Een patroon tekenen en dat aan de dames uitleggen en voordoen is geen probleem. Maar er een tekst bijmaken, zodat een ieder die deze log leest het begrijpt en daar mee kan werken dat blijf ik moeilijk vinden. Heel wat proefjes worden afgedrukt en verdwijnen in de oudpapier doos. Nu wat gegevens over de vorderingen van de 340 meter. 30 meter is helemaal afgewerkt en ligt in de doos, kistje of hangt te pronken. Jettie is aan haar tweede rol begonnen. Aan de rol van Truus en Jannie is een aantal meters aangezet zodat ze nog een tijd vooruit kunnen met nieuwe lapjes te maken in diverse technieken. Vrijdag 4 april is er bij het Museum voor Naaldkunst door Hennie Stevan een nieuw boekje uitgegeven over merklappen Rode merklapjes… .. anders bekeken.

Het rode schoolmerklapje is nog altijd de basis waar de pronkrol mee begonnen wordt. Niet altijd in rood en ook niet op stramien maar om wel aan te geven: de namen, geboortejaar en plaats. Dit is later voor het nazoeken altijd gemakkelijk. Zie bij het Pronkjournaal I. De rol wordt afgesloten met weer een lapje met naam, woonplaats en jaar.

Wij dromen wel eens weg met onze gedachten in het jaar 2110. Er zullen dan ook wel textielverzamelaars zijn die op zoek zijn naar pronkrollen die allemaal bepaalde kenmerken hebben.’





Textiel… Grenzenloos…

April is nog maar net begonnen, maar voor je het weet staat de maand mei al bij de deur te dringen en zijn de textieldagen op
Borg Verhildersum in aantocht. Het thema is ‘Textiel… Grenzenloos…’

Spinnen, weven, breien, borduren, vilten en naaien. Handwerktechnieken van vroeger, maar weer helemaal van nu. Deze en nog veel meer textiele technieken en hun toepassingen van over de hele wereld zijn zaterdag 23 en zondag 24 mei 2009 te zien op het landgoed Verhildersum in Leens (Gr). Deze twee speciale Textieldagen zijn een echte aanrader voor liefhebbers en beoefenaars van textiele werkvormen en een inspiratiebron voor hen die het willen worden.

Voor liefhebbers van textiel is er dit weekend op Verhildersum een heleboel te beleven. In de museumboerderij wordt namelijk een textielweekend georganiseerd. Aanwezig is bijvoorbeeld Dewi Sri Textile Collection met Balinese stoffen en sarongs, Atelier ’t Haantje met Russisch borduurwerk en Sari-wereldmodewinkel uit Kollum met kleding van over de hele wereld. Verder zal de expositieruimte gevuld zijn met verkoop- en informatiestands. Heel speciaal zijn de diverse demonstraties van onder andere spinsters, viltsters, weefsters en breisters. Maar ook wordt Temari gedemonstreerd, een Japanse borduurtechniek waarbij om piepschuim ballen wordt gewerkt. En Hedebo, een Deense wit op wit borduurtechniek.
Er is prachtig materiaal te koop; speciaal voor Verhildersum gemaakte borduurpakketten van een letterlap, twee merklappen en een stoplap. Verder angorawol, oud-Hollandse stoffen, boeken over textiel en diverse technieken en nog veel meer.

Oude handwerktechnieken staan weer volop in de belangstelling, denk bijvoorbeeld aan de opkomst van ‘breicafé’s’, die op het ogenblik ‘hot’ zijn en de vele quiltgroepen, kantkringen, enz. Vroeger werden de diverse technieken vooral gebruikt bij het vervaardigen van kleding en huishoudtextiel, maar tegenwoordig staan vooral de meer decoratieve en kunstzinnige uitingen voorop.
Het zelf maken van kleding is weer in opkomst. Daarom worden er op de Textieldagen inspirerende modeshows gehouden van kleding gemaakt van natuurlijke stoffen. Tijdens deze modeshows (±13.30 en 15.30 uur), zullen producten van verschillende standhouders geshowd worden.

Textieldagen op Verhildersum, Leens (Gr)
Zaterdag 23 en zondag 24 mei 2009
10.30 – 17.00 uur
Museumboerderij Verhildersum

Landgoed Verhildersum
Wierde 40, 9965 TB Leens

Meer informatie: Tel. 0595-571430

Foto: Traditionele Afrikaanse kleding geshowd op het landgoed Verhildersum

Icon Dressed

De Kunsthal heeft op dit moment niet alleen de prachtige expositie Silk Stories – Taishô Kimono 1900-1940, maar ook Icon Dressed die tot en met 24 mei 2009 loopt. Annette Meyer maakte veertien papieren jurken die gepresenteerd worden op mannequins waarvan de haardracht, make-up en houding van de desbetreffende periode is. De bloemmotieven haalde Annette Meyer uit de Flora Danica. Deze Flora Danica is een omvangrijke botanische atlas, waarin de in het wild groeiende flora van Denemarken afgebeeld en beschreven is. Van 1761 tot 1883 werkte men aan dit boek. Eind 18e eeuw werd in Denemarken een porseleinen servies met dezelfde naam gecreëerd. Bij Royal Copenhagen is dit servies nog steeds in productie. Van deze firma kreeg Annette Meyer toestemming om het kenmerkende randmotief te gebruiken.

De ontwerpen dateren vanaf 1800 tot nu. Icon Dressed was eerder te zien in Göteborg, Seoul en Stockholm. En nu in de designgallery van de Kunsthal.

In Textiel Plus 202 staat een artikel over het werk van Annette Meyer.









Silk Stories – Taishô Kimono 1900-1940

Het museumweekend zit erop. Misschien is het je ontgaan, maar wellicht heb je een prachtige expositie bezocht. Ik bracht gisteren een bezoek aan de Kunsthal voor Silk Stories – Taishô Kimono 1900-1940. In het kader van het jubileum 400 jaar Japans-Nederlandse handelsbetrekkingen kun je tot en met 21 juni 120 kimono’s, haoris (korte jasjes), en obi’s (brede ceintuurs) zien. De tentoonstelling laat kimono’s zien uit de Taishô-periode, de regeerperiode van keizer Yoshihito. Door de toenemende welvaart konden steeds meer mensen zich een duur exemplaar veroorloven en er werden zelfs kunstenaars door de warenhuizen aangesteld om patronen te ontwerpen.
De kimonocollectie komt uit de verzameling van Jan Dees. Bij deze expositie verschijnt een prachtig boekwerk. Zowel de expositie als het boek is een absolute aanrader.

‘Afscheid bij het ochtendgloren’, haori 1920-1940.
Misschien worden sommigen misleid
Door het gekraai van de haan
Dat bedrieglijk de stilte van de nacht verstoort.
Maar dergelijk bedrog zal geen verwarring zaaien
Bij de grens van Osaka
Waar gelieven van hun afspraakjes genieten.

Aldus laat hofdame Sei Shônagon in het gedicht uit haar befaamde ‘Hoofdkussenboek’ de haan abusievelijk te vroeg kraaien. In de voorstelling op deze voering staat de haan afgebeeld. De ossenkar – het voertuig van de aristocratie in het oude Japan – die bij het beekje in het midden van het bos staat en de dozen voor schelpenspel getuigen van menselijke aanwezigheid. Alle elementen samen verwijzen naar de grens van Osaka; in de Heian-tijd (794-1185) de plek waar geliefden elkaar heimelijk ontmoetten.

Genroku-style 1905-1920.

‘Een vlucht kraanvogels’, furisode 1910-1930.

‘Hoo-vogel, paulownia’s, en chrysanten’,
set van uchikake en nagajuban 1920-1940.

De mythische hoo-vogel staat aan het hoofd van de gevederde dieren. Hij heeft vijf kleuren veren, die elk een van de vijf deugden vertegenwoordigen: mededogen, fatsoen, wijsheid, trouw en zachtmoedigheid. Deze vogel is niet alleen een voorteken van geluk en van een lang leven, maar ook het zinnebeeld van echtelijke trouw. In combinatie met de Paulownia imperialis, de keizersboom, symboliseert de hoo de keizerlijke macht. Ook het geweven patroon van chrysanten in de bijbehorende onderkimono kan worden opgevat als een verwijzing naar de keizerlijke familie. De bruid die deze uchikake draagt, mag zich voor één dag keizerin wanen.
De witte zijde van deze bruidskimono is zo dun dat de felrode voering er doorheen schemert. Zo wordt de vaag roze tint van kersenbloesem geëvenaard – een effect dat al populair was in de uit twaalf lagen bestaande gewaden van de aristocratie in de Heian-periode (794-1185). De rode onderkimono laat in damast geweven chrysanten zien.

‘Geisha’s en skeletten’

Ikkyu Sojun (1392-1481), een excentrieke zen monnik, die meer tijd doorbracht in bordelen en wijnlokalen dan in tempels of kluizenaarshutten, is een bekend dichter en kalligraaf. Hij publiceerde ook proza, waarin hij de religieuze hypocrisie aan de kaak stelde. Zijn meest geruchtmakende tekst is Gaikotsu ‘skeletten’. De boodschap ervan luidt dat de mens niets anders is dan een skelet, dat in huid gehuld gaat. Dit is het onderwerp van de in sjabloon geschilderde voering van dit jasje. In de omlijsting van twee gestileerde sneeuwkristallen – symbool voor de vergankelijkheid der dingen – zijn drie geisha’s afgebeeld. De achtergrond staat vol met musicerende en dansende skeletten, die eigenlijk een vrolijker indruk maken dan de geisha’s. Sojun bezag alles nu eenmaal met andere ogen.

‘De kroning van koning George VI’

Het jongetje dat met de Japanse vlag in zijn ene en de Britse vlag in zijn andere hand zwaait, maakt duidelijk dat dit kledingstuk gaat over de Japans-Britse relaties.

De berg Fuji symboliseert Japan. De kroon, met bovenop een Maltezer kruis, voorop de Robijn van de Zwarte Prins en op de rand de Cullinan II diamant, is de Engelse kroon en staat voor Groot-Brittannië.
Deze voorstelling lijkt te verwijzen naar de troonsbestijging van koning George VI in 1937. Ter gelegenheid daarvan organiseerde de Japanse Asahikrant een sensationele recordvlucht van Tokyo naar London, die veel publiciteit trok. Het vliegtuigje waarmee de vlucht werd gemaakt was een eenmotorige Mitsubishi: Kamikaze of ‘goddelijke wind’ genaamd, een naam die toen nog niet de macabere bijklank van tegenwoordig had.
Het hier afgebeelde vliegtuig is echter van Nederlandse origine! De letters KNILM staan voor Koninklijke Nederlandsch-Indische Luchtvaartmaatschappij. Het driemotorige vliegtuig moet de Fokker VIIb-3m zijn, een van de favoriete machines waarmee de KNILM vloog. Conclusie: het vliegtuig klopt niet. De ontwerper heeft een vergissing gemaakt, of wij begrijpen de werkelijke betekenis van de afbeeldingen niet.

Tekst bij de kimono’s: Jan Dees.

Rubriek: Mijn stijl

Volkskrant magazine heeft de rubriek Mijn stijl. Elke week mag een persoon zijn/haar stijl onder de aandacht brengen. Vandaag is Jacky Mol (48), vormgever, aan het woord:

‘Tijdens mijn reis door Japan zag ik op straat alleen vrouwen met hoge sokken en ik was direct om. Ik ben een textielliefhebber; het precieze borduursel en de ragfijne naden maken deze sokken voor mij onweerstaanbaar. Met streepjes, dieren of aparte dessins op de hiel, ik vind ze allemaal even mooi. Dus koop ik er nogal wat. Zonder daarbij aan mijn man of vriendinnen te vertellen wat ze kosten – dat durfde ik tot nu toe niet.’

‘Mijn sokken zijn van Antipast, een Japans merk dat ze verkopen bij Jan Jansen op het Rokin in Amsterdam. Mijn schoenen zijn van United Nude, het merk van Rem D. Koolhaas. Ze hebben een hak van 8 centimeter maar zitten desondanks heerlijk. Mijn rok is van Vanilia, ik wilde hem eigenlijk weggooien maar bedacht me toen ik zeven jaar geleden het geborduurde schilderij zag. Dat was namelijk precies wat de rok nodig had. Het doek heb ik meteen uit zijn gouden lijst gehaald en gewassen, zodat ik het op mijn rok kon stikken. Verder een lichtroze bloesje en een beugel met elastiekjes in drie verschillende kleuren blauw.’

Foto: Victor Bergen Henegouwen

Het einde van Oilily?

Oilily kom je overal tegen. Het zijn met name de kleurrijke sjaaltjes en tassen die het erg goed doen. Dit is te mager om hier je omzet mee te halen. Het gaat al langer niet goed met Oilily. Afgelopen week heeft Oilily uitstel van betaling aangevraagd bij de rechtbank in Amsterdam. Hiermee willen ze de boekhouding verder op orde brengen.

Twee weken geleden werd het bedrijf overgenomen door Age Hollander en Lea Ward. Grootse plannen werden aangekondigd. Drie winkels moeten er geopend worden in Amerika, in Japan is net een grote winkel geopend. Ook wordt er gedacht aan uitbreiding in Nederland. Maar sinds afgelopen dinsdag zit de deur op slot bij sommige filialen.
‘Vanaf nu zijn vrijwel alle Oilily Stores weer geopend’, lees ik net op de website. Het moge duidelijk zijn, het is onrustig bij Oilily.

Oilily werd in 1963 opgericht door Marieke en Willem Olsthoorn. In 1992 schreef Marieke Olsthoorn-Roosen een boek over Oilily kinderkleding.

Manschette

In deze log schreef Josefien over haar breiboekjes uit de 19e eeuw. In het breiboekje uit 1844 staat het patroon Manschette van 6 steken:

1) Omslaan, 1 regt, omslaan, 1 regt, 3 tezamen minderen, 1 regt
2) Regt overbreijen
3) Omslaan, 3 regt, omslaan, 3 tezamen minderen,
4) Regt overbreijen
5) 1 regt, 3 tezamen minderen, 1 regt, omslaan. 1 regt, omslaan
6) regt overbreijen
7) 3 tezamen minderen, omslaan, 3 regt, omslaan
8) regt overbreijen

Dit is het hele patroon en wellicht zal het patroon ongeveer eruit zien als op deze illustraties.

Mieke S nam meteen de breipennen ter hand en ging aan de slag met het patroon. Dit is het resultaat:

Mieke S: ‘Ik heb rondom 3 ribbels gebreid en het patroontje 3 keer in de breedte en lengte herhaald. Verder heb ik de even naalden averecht gebreid. Het zou me niet verbazen als dat ook de bedoeling is. Ik heb dat eerder gezien in oude patronen. Er staat “recht” en er wordt bedoeld dat je er gewoon overheen moet breien.
De mindering heb ik gemaakt door 1 steek af te halen, 2 steken samen te breien en de afgehaalde steek over te halen. Dit lijkt me een leuk patroontje voor sokken of een sjaaltje en het is echt heel makkelijk!’

Dromenjurk van Esther

Esther is al jaren een liefhebster van musicals. Na het lezen van de log over de dromenjas van Joseph werd zij geïnspireerd om zelf aan de slag te gaan om een geheel eigen versie Amazing Technicolor DreamDRESS te maken. Jawel, geen jas, maar een jurk. Ook maakte Esther er een bijpassend tasje bij.

Esther: ‘De jurk bestaat uit zo’n 2300 lapjes van ongeveer 10 bij 3 cm. Dubbelgevouwen, zodat je een soort loop krijgt. Van iedere regenboogkleur heb ik drie soorten stof gebruikt: velours, satijn en katoen. Dit om de kleur van de strook wat “leven” te geven. Dof en glanzend door elkaar. Verder is de onderjurk en het bovenstuk van voeringstof. De kraag is op dezelfde manier gemaakt als de jurk, dus overlappende lapjes stof. Alleen zijn deze lapjes een maatje kleiner natuurlijk.
Ik hoop dat er veel mensen ook op hun manier weer inspiratie kunnen opdoen van mijn dromenjurk!’

Vandaag kwam het nieuws dat de dromenjas van Joseph was gestolen. Het bleek een 1 april grap te zijn!