Open Europese Quilt Kampioenschappen 2010 I

Afgelopen donderdag begon in Veldhoven het vierdaagse evenement de Open Europese Quilt Kampioenschappen. Het aanbod van een diversiteit aan quilts was groot, genoeg om veel inspiratie op te doen. Om kennis te maken met een nieuwe techniek of nieuw materiaal kon je deelnemen aan een workshop. Voor Fololo was een apart hoekje ingericht. ‘s Middags was ik daar te vinden om de prijswinnaars te feliciteren van de wedstrijd Fololo – creatief voor Congo. Na deze feestelijke bijeenkomst nam ik de tijd om de vele quilts in me op te nemen. Een paar quilts heb ik op de foto gezet. Maar er komt nog een vervolg van Ine, zij was er ook en maakte eveneens foto’s.



The Pier van Jill Gray uit Engeland.




Prachtig uitgevoerd detail.




Begegnungen van Karla Lindwurm uit Duitsland.

Gipsen voet

Heel, heel veel dank voor alle lieve reacties. Dat doet een mens goed. Na een goede nachtrust ging ik vanochtend achter de computer zitten, die inmiddels is verhuisd van de studeerkamer naar een etage lager zodat ik niet zoveel trappen op hoef. De kinderen doen met Peter het werk in huis. Eline is lekker een weekje op vakantie in Toscane en vanaf volgende week zal zij veel huishoudelijke klussen op zich nemen. En ik ga proberen een goede invulling voor mijn dagen te vinden. Daar zal zeker het werken aan mijn merklappenboek een onderdeel van zijn, wel in een traag tempo want het is toch behelpen als je niet mobiel bent.
Ik ga proberen om mijn weblog op de wijze voort te zetten zoals jullie van mij gewend zijn. Of het haalbaar is, moet blijken.

Een zeer ongelukkige val

Mijn planning was om totaal andere titels voor de logs van de afgelopen dagen te hebben. Er kwam een vervelende kink in de kabel. Hoe een ongeluk in een klein hoekje zit, zal ik je vertellen.

Afgelopen donderdagavond rond de klok van half tien, nadat ik twee jonge knullen voorbij had laten gaan die achter mij fietsten, sloeg ik linksaf richting station. In de bocht schoot mijn linkervoet van de trapper. Ik raakte iets uit balans, mijn voet raakte de grond, ik probeerde me te herstellen, maar de voet sloeg om, en daar lag ik op de grond. In een paar seconden gebeurde dit allemaal.
Geweldige steun kreeg ik van de twee jongens die mij net gepasseerd waren. Mijn neus bloedde hevig, waar ik me op dat moment meer zorgen om maakte dan mijn voet. De jonge heren brachten me naar het station toen ik merkte dat ik niet op mijn voet kon staan. Een mevrouw kwam uit het station gelopen en bleef bij mij tot ik vervoer had geregeld. Twee medewerkers van het perronpersoneel brachten een ijszak om op mijn voet neer te leggen. Ondanks het vele gemopper wat je vaak in ons land hoort, moet ik zeggen dat er heel veel vriendelijke mensen zijn die de medemens te hulp komt als het nodig is. Zo slecht is Nederland niet. Te vaak komt het negatieve in beeld en de kleine positieve ervaringen blijven onbelicht.
Terug naar de ongelukkige val. Het zal pakweg 22.30 uur zijn geweest toen Peter en ik bij de huisartsenpost arriveerden. Onzekerheid over de diagnose, doorverwijzing naar de Eerste Hulp van het ziekenhuis voor röntgenfoto´s te maken. Mijn gedachten stonden helemaal niet stil bij een eventuele breuk. Nee, het zou waarschijnlijk om een fikse kneuzing gaan… Voor de fotobeoordeling was het noodzakelijk om deze door te sturen naar de dienstdoende orthopeed. Na enige tijd hoorde ik tot mijn grote verbazing dat een botje in mijn voet was verschoven. Dit komt zelden voor. Wat nu? In het gips zou ik denken. Nee, het was nodig om mij op te nemen en de volgende dag te opereren. Je begrijpt dat dit bericht als een bom insloeg. Dat was het laatste waar ik aan dacht.
Meteen werd de opnameprocedure in gang gezet. De gebruikelijke waslijst werd afgehandeld voordat ik naar de kamer werd gebracht op de Eerste Hulp. Het werd een nacht waarin ik de slaap niet kon pakken. Op naar de volgende dag, Koninginnedag.

Koninginnedag is een feestdag, ook voor de mensen die in de medische sector werkzaam zijn. Er is minimale bezetting en er worden slechts spoedoperaties uitgevoerd, helaas hoorde ik daarbij. Na het middaguur was ik aan de beurt. Ik koos voor een ruggenprik waar ik geen spijt van heb. Tijdens de operatie van circa een uur luisterde ik naar muziek, hoorde ik de boor en mocht ik op het beeldscherm de vorderingen volgen. Dat laatste deed ik in beperkte mate. Het botje dat uit de kom was geschoten werd met een schroef vastgezet aan het andere botje. En nu begint het pas voor mij. Het gips dat tot iets onder mijn knie zit, blijft er zes weken om. De voet mag absoluut niet belast worden. Na deze weken volgt misschien loopgips. Veel, veel later komt dan fysiotherapie aan bod. Al met al is het een proces dat lang gaat duren, waarschuwde de orthopeed. Voordat ik daadwerkelijk weer goed kan lopen zijn we driekwart jaar verder, Kerstmis dus. Dat zal wennen zijn voor een bezige bij.

We zijn beland bij de zaterdag. Na een redelijk goede nachtrust, dankzij het slaaptablet, voel ik me een stuk beter dan gisteren. De misselijkheid is over, de pijn is te hebben en het infuus is verwijderd. De röntgenfoto van de voet is gemaakt, nu is het wachten op de uitslag. Dit schrijf ik om 12.00 uur op papier in het ziekenhuis. Nu is het laat op de avond en ben ik thuis. De foto was goed, en het lopen met de krukken werd goed beoordeeld. Nu mag ik thuis met de krukken kleine afstanden lopen en wil ik naar buiten dan moet ik in de rolstoel. De voet moet rusten, veel rusten.

Onfortuinlijk ongeval

Gisteren is er geen log geplaatst vanwege het onfortuinlijke ongeval van onze moeder. Ze is met de fiets gevallen en daarbij heeft ze een zeldzame breuk opgelopen. Daardoor moet ze de komende 6 weken in het gips zitten. Ze is nu nog herstellende in het ziekenhuis na een operatie te hebben gehad. Deze is voorspoedig verlopen en ze mag binnenkort weer naar huis. Wij danken iedereen, namens onze moeder, voor de vele lieve reacties!

Matthijs, Thijmen en Eline

The girl on the wall

We gaan verder met de kruissteek. Eigenlijk kunnen we beter overgaan tot de week van de kruissteek, want de komende dagen komt nog meer aan bod. Vandaag wil ik je kennis laten maken met The girl on the wall.

Het meisje op de muur is een unieke en persoonlijke geschiedenis van de afgelopen 70 jaar die verteld wordt via een borduurlap. Toen de klok op 31 december 1999 rond middernacht sloeg, besloot Jean Baggott dat vanaf dat moment haar leven besteed zou worden aan het geluk van het meisje op de muur. Ze begon haar borduurwerk dat een terugblik geeft op haar leven en de veranderingen in de wereld om haar heen. Geïnspireerd door een plafond in Lincolnshire Burghley House en door de geschiedenis onstaat een ontroerend verhaal van een gewoon meisje.

Jean Baggott werkte zestien maanden aan haar borduurlap. De lap bestaat uit 73 in elkaar grijpende cirkels waardoor een uniek portret ontstaat van het dagelijkse leven in West Midlands. Elk hoofdstuk uit haar boek heeft betrekking op een cirkel. Herinneringen aan haar thuis komen voorbij, waar het bad aan een spijker in de tuin hing. De kinderen luisterden naar Dick Barton op de radio terwijl hun moeders RAG tapijten maakten. Sommige cirkels hebben betrekking op de wasdag, of kinderziektes, of de wedstrijden die werden gespeeld in de velden en op straat. Op de website kun je een video zien waar Jean Baggott vertelt over haar borduurwerk.

Geborduurd poëziealbum

Al veel verschillende poëziealbums heb ik gezien, maar niet eerder zag ik een exemplaar waarvan de kaft geborduurd is op geperforeerd papier. Elma kreeg dit bijzondere album onder ogen. Jammer genoeg is men niet al te zuinig omgesprongen met het album. Het laat behoorlijke slijtage zien, voor de achterkant heeft men een stukje krantenpapier gebruikt voor de reparatie. Het album dateert uit 1892.



Poëzielappen

Al heel wat jaartjes geleden origaniseerde ik een open dag bij mij thuis voor de vereniging Merkwaardig. Willy Peeters was één van de bezoekers. In mijn linnenkast zag zij op de bovenste plank een rijtje poëziealbums staan. Deze albums bracht haar op een idee. Zij wilde vrouwen benoemen die belangrijk in haar leven waren en zijn. Daar rolde de poëzielap uit voort. Inmiddels heeft ze 14 rollen, variërend in lengte. De totale lengte van alle rollen bij elkaar is al 31 m. De eerste rollen zijn ontstaan via vriendschapsronden. De banden waarop het gedichtje wordt geborduurd zijn circa 17 cm breed, in de kleuren blauw, groen, rood, geel en wit. Wil je de poëzielappen graag bij haar thuis zien, dan kan dat. Stuur mij een e-mail via het mailformulier dat linksboven op mijn blog is te vinden.

Trouwens, Willy Peeters heeft het ontwerp van de merklap voor Merkwaardig gemaakt dat hun logo is geworden. Het patroon van deze lap is hier te vinden.











Noi di Milano

Borduurgroep Noi de Milano is een vriendengroep die als passie het borduren in kruissteek heeft. Elke woensdagmiddag vanaf 14.30 uur komen ze bij elkaar in het Instituut zusters Ursulinen in Milaan om samen te borduren, ideeën uit te wisselen en elkaar tips te geven. Ze organiseren tentoonstellingen en rondleidingen in Italië en het buitenland. Van 22 tot 30 mei 2010 staat een expositie gepland van 130 reproducties van merklappen vanaf 1500, afkomstig uit verschillende landen. En dat de Nederlandse merklap het goed doet, is te zien aan het affiche.

Dwarsligger

Enige tijd geleden deed ik mee aan de Esta-actie op Dwarsligger.nl. En laat ik nu tot de prijswinnaars behoren zodat ik in mijn brievenbus De geschiedenis van de liefde van Nicole Krauss vond. Leuke verrassing!

Dwarsligger is een relatief nieuw begrip. Het zijn complete boekwerken uitgevoerd in een compact formaat. Dus gemakkelijk mee te nemen in je handtas. Het papier is te vergelijken met hetzelfde stevige soort als van de bijbels, het dundrukpapier. Nog een handigheidje is dat je de dwarsligger met één hand kunt vasthouden. Super handig.

Zoek je een leuk cadeautje voor een boekenliefhebber, dan is een handgemaakt boekje in een luciferdoosje een idee. MatchBoox heeft al diverse titels van bekende auteurs uitgebracht. Vorig jaar hingen de boeken als installatie in een museum in het Franse Nîmes, de aanleiding voor Bibliothèque nationale de France en het Centre Pompidou in Parijs om de gehele collectie aan te kopen. Sinds april van dit jaar liggen de boekjes ook in het Strasbourg Museum of Modern and Contemporary Art.

Nog meer boekennieuws. Er komt een nieuw tijdschrift over schrijvers onder de titel Volgens (De Schrijver). Het blad geeft ‘een eigenzinnige en eigentijdse verkenning van de literatuur aan de hand van zijn coryfeeën’. Het eerste nummer verschijnt op 12 mei en Renate Dorrestein zal de gasthoofdredacteur zijn. Het is een uitgave van Veen Magazines.
Renate Dorrestein neemt de lezer mee op reis naar haar geliefde Schotland, ook weer de locatie van haar nieuwe roman, naar de proeftuinen van Alma, naar de wereld achter haar boeken. Ze gaat de polemiek aan met recensenten, stelt vrienden voor, interviewt bekende Nederlanders en biedt ruimte aan jong talent als Franca Treur. De volgende editie verschijnt najaar 2010.