Chinese bruiden bij kasteel Neuschwanstein


Een van de populairste trouwlocaties in Europa is de omgeving van kasteel Neuschwanstein in Beieren. Chinese bruiden stromen massaal toe om hun huwelijk nogmaals symbolisch te bevestigen. In China gaven zij elkaar al eerder het jawoord. Voor de muziek zorgden twee muzikanten, eentje met een accordeon en de ander met een gitaar.


Slot Neuschwanstein inspireerde Walt Disney voor het kasteel van Doornroosje.

Foto’s: Reuters/Michaela Rehle

Douwe Egberts merklap van MaaikeW


MaaikeW: ‘Douwe Egberts verandert met ingang van juni van naam en wordt D.E. Master Blenders. In het schaakbordmotief wordt in 64 letters en cijfers de ontstaansgeschiedenis van Douwe Egberts weergegeven en de naamswijziging. De koffiemolentjes onderaan het schaakbordmotief verwijzen naar de koffiemelanges. Het roset onderaan verwijst naar het nieuwe logo wat iets minder mooi van vorm is dan het vorige. Het D.E. naar hoe het in mijn jeugd onderop de koffiekopjes van mijn moeder stond. Ik kwam op het idee voor de lap toen ik de reclame zag voor D.E. waarin stapje voor stapje het koffiemaakproces werd weergegeven in tekst en beeld. Het sprak me aan omdat ik net op dat moment bezig was met een lapje waarop ik een tekst heb geborduurd over de liefde voor het merklap maken. Voor mij als niet naborduurster was dit toch een manier om een Douwe Egbertslap te maken.

Dit is de 31ste schaakbordmotiefmerklap die ik gemaakt heb, je kunt uit deze lap de basis van het schaakbordmotief ontlenen, namelijk de 64 letters en cijfers waarmee het bovendeel wordt gevormd. Daaronder volgt altijd een randje en onderaan twee hoekmotieven. Vaak borduur ik de plaatsnaam onder het randje maar in dit geval paste het prima tussen de hoekmotieven, daar let ik altijd op. Het gebruikte garen is DMC rood nummer 498, Zweigart borduurlinnen 16-draads De Handwerkboetiek no. 53. Voor een schaakbordmotiefmerklap is ongeveer een half strengetje DMC voldoende als je met één draadje borduurt.’

Groeimeter merklappenboek VII

De laatste tijd kun je Peter en mij of Peter alleen regelmatig tegenkomen in het Stadsarchief Amsterdam. Ons doel is uiteraard om zoveel mogelijk gegevens boven water te krijgen die met de merklappen hebben te maken voor het boek. Alles vinden gaat niet lukken, maar wij willen alles gedaan hebben wat op dit moment mogelijk is. Wij zijn aanhouders en geven niet meteen op als het niet direct wil lukken. Toch bereik je na maanden/jaren zoekwerk een punt waarop je moet besluiten het archiefonderzoek af te ronden. Blijven wij oneindig doorzoeken dan komt het boek er nooit. Tja, en dat is nu ook weer niet de bedoeling.


Tijdens het archiefonderzoek komen we heel veel tegen dat niet bruikbaar is voor het boek, maar soms de moeite waard is om hier te melden. Zo kwam ik vandaag een zeer grappige naam tegen: Borduur! Welke borduurster zou deze achternaam niet willen hebben? Daarbij zie ik ook nog eens een vermelding van een bijzonder beroep: Valhoedenmaker.


Ver terug in de geschiedenis hadden veel kinderen vanaf hun vroegste jeugd een hoed op. Een kind dat in de kinderstoel kwam en begon te kruipen en lopen, kreeg een zogenaamde valhoed op die het hoofd bij een eventuele val beschermde – vergelijkbaar met de helm, die tegenwoordig door meer en meer jonge fietsertjes wordt gedragen. Overigens waren valhoeden alleen in welgestelde gezinnen gebruikelijk, waar de ouders zo’n hoed konden betalen. Na de valhoed kregen kinderen uit deze gezinnen een muts of een normale hoed op, welke laatste een verkleind model was van die van volwassenen. Zo’n hoed nodigde uit om er mee te spelen. Je kon die op een stok laten balanceren, ondersteboven op je hoofd zetten, of er zelfs – bij gebrek aan een voetbal – tegenaan schoppen. Het zijn zulke spelletjes met hoeden die op blauwwitte tegels, waarmee in vroeger eeuwen soms hele keukens werden betegeld, zijn terug te vinden. In de loop van de negentiende eeuw werd de hoed steeds meer vervangen door een pet.

Op het schilderij van Abraham Strij zie je een Dordrechts jongetje (1782) met een valhoed. Abraham Strij portretteerde Dordtenaren van aanzien: regenten, burgemeesters of kooplui van stand. Ook maakte hij portretten van kinderen en van hun familieleden. Een valhoed bestond uit een binnenwerk van leer en een vulling van paardenhaar. Het omhulsel was aan mode onderhevig: in 1782 was dat dit tulbandmodel van groene, gewatteerde en doorgestikte zijde.

Textielpost – Nederland, België en Duitsland


MaaikeW: ‘De tekst op dit kaartje is een beetje vergane glorie, zoals de meeste restaurants die hun zaak via deze kaartjes promoten, is De Gastronoom geschiedenis. Het kaartje moet uit 2004 of eerder dateren omdat het gezin Poldervaart toen nog uit drie personen bestond. Je kon er heerlijk eten overigens en Marco zal nog steeds heerlijk koken.’

Kokskleding is nog niet eerder voorbijgekomen via textielpost. Heel toevallig weet ik er nu iets meer van doordat Thijmen een bijbaantje heeft op de Floriade. Ook al is hij maar slechts een keukenhulp, toch heeft hij een witte koksbuis en een zwarte nette broek moeten kopen. Daarbij is hij verplicht om nette zwarte schoenen te dragen. Uiteraard heeft hij op zijn hoofd nog een witte kleine koksmuts om zijn ‘lange’ zwarte haren te verbergen. Alles volgens de voorgeschreven regels.


MaaikeW: ‘Dit is het andere kaartje met textiel uit deze serie, een visserstrui gedragen door de palingroker. Het valt niet op te maken of het een authentieke zelfgebreide trui is of een gekochte, persoonlijk spreken deze truien mij altijd aan als vissersdochter. De andere kaartjes uit deze serie hadden wadtaferelen en kwamen dus niet in aanmerking als textielgroet. Ik kwam ze tegen in een winkeltje in Buitenpost, op stal.’


MaaikeW: ‘Ik ga op reis met het Boekenweekgeschenk en neem mee dit kaartje voor jou. Hier spreekt zoveel creativiteit uit, maar ook herinnering aan memorabele levensgebeurtenissen, met andere woorden heel inspirerend, maar ook fantastisch dat dit bewaard blijft voor wie het maar wil zien. Op het kassabonnetje staat “The lady of design Bags”, erg mooi.’

Je zult al gemerkt hebben dat deze textielkaart gekocht is in het Tassenmuseum. Van links naar rechts zien we: Satijnen handtas met leer en borduurwerk, Lulu Guinness, Engeland, 1996 – Leren clutch in de vorm van de ‘Normandie’, Frankrijk, 1935 – Plastic schoudertas met klok, VS, 1980-1990 – Leren en zijden handtas in de vorm van een citroen, Christian Lacroix, Frankrijk, 2002 – Plastic tas in de vorm van een gieter, VS, 2008 – Leren handtas met werkende telefoon, Dallas Handbags, VS, 1980-1990.


MaaikeW: ‘Nog een kaartje van Tassenmuseum Hendrikje, tassen van de huidige exposant in het museum. Soms kan het meest eenvoudige de meest chique uitstraling hebben en daar houd ik wel van. Ik wist trouwens niet dat tassen afgezien van de heel bekende merken zo’n indruk konden maken alhoewel ik zelf toch ook graag een tas draag. Ik moest wel oppassen het museum niet voorbij te lopen, alleen het bord buiten viel me op, had van mij nog wel iets duidelijker gemogen, zoveel te zien op de Herengracht!’


MaaikeW: ‘Dit kaartje heb ik in januari 1994 meegenomen uit Brussel, de film heb ik nooit gezien, dus ik kan je niets vertellen over het al dan niet aanwezige textiel in de film!:-) Typisch Belgisch om over zo’n onderwerp een film te maken, prins Albert zal ‘m ook wel niet gezien hebben.’

Wil je meer weten over deze film, kijk dan hier voor informatie. Een fragment van de film is hier te zien.


Een kantkaart uit Brugge van Elly Smith. Het gaat hier om de Kantschool der Zusters Apostolinnen. Kantwerk ‘Toveressewerk’.


Peter was voor zijn werk de afgelopen maand enkele dagen in München. Op het vliegveld had hij wat tijd om op zoek te gaan naar textielkaarten. Hij kwam niet verder dan de Lederhose en de dirndljurk die in ‘Bayern’ populair zijn. Bij deze log lees je meer over de kleding. De vertaling van de eerste Beierse tekst is: ‘Felix, ben je alweer een jaartje ouder’ en op de andere kaart staat te lezen: ‘Alles goed, prinses’.

Merklap 1833


Gisteren liet ik de gele verkeersborden met smiley zien, waar we helaas nog steeds de betekenis niet van weten. Vandaag borduren wij hierop voort en wil ik je laten zien dat de smiley al in 1833 bestond… Kijk eens goed naar de orenvaas die GBM borduurde op haar merklap in 1833.

Mooie pinksterdagen in Maastricht


De zonnige pinksterdagen liggen achter ons. Morgen gaat iedereen na een lang weekend weer terug naar het ‘gewone’ ritme van de dag, maar we zullen zeker onze belevenissen van de afgelopen dagen delen met diegenen die het horen willen. Thijmen deed tijdens het pinksterweekeinde mee aan het ENCI Limburg Open Schaaktoernooi, een sterk bezet toernooi. Zeven rondes stonden op het programma. Thijmen speelde tegen sterke tegenstanders, wat hij ook graag wil, waarbij hij twee keer op een ‘livebord’ zat. Dat wil zeggen dat iedereen de schaakpartij live kon volgen op internet. De laatste partij speelde Thijmen tegen de Zweedse grootmeester Emanuel Berg. Uren ging het gelijk op, uiteindelijk liep het fout bij Thijmen door de tijdsdruk. Ondanks dit verlies was Thijmen tevreden. Het was een interessante wedstrijd. Met een mooie score van vier punten uit zeven partijen en een ratingwinst sloot Thijmen dit schaaktoernooi zeer tevreden af.


Zaterdag en vandaag was ik ook in Maastricht. Net als in veel andere plaatsen had Maastricht dit weekeinde een KunstTour. Peter en ik namen tussen de twee schaakpartijen van vandaag een kijkje in de Royal Mosa porseleinfabriek waar de centrale plek was van de KunstTour. Veel prachtige kunstwerken waren er te bewonderen waarvan ik er enkele op de foto zette. Kijk met me mee.


Mine Stemkens bedrukt teksten op een natuurlijke stof, meestal linnen.



Veel flesjes bier zijn er gedronken om een dergelijke lading bierdoppen bij elkaar te verzamelen!


Kleurrijk keramiek van Gerrie Goossens. Op de foto het werk Big Brother.


Talking Heads van Gerrie Goossens.


(s)carpe diem van Lisette Laudy. De gestileerde schoenen zijn gemaakt van geborduurde lijnen en gevuld met zaden/pitten.

Textielpost – Rondje Nederland IV

Op deze mooie zonnige eerste pinksterdag gaan we een uitgebreide textiel-rondreis maken door Nederland. We starten in Lunteren, trekken vervolgens kriskras door Holland en we zien wel waar ons eindpunt is. Zet je schrap, haal diep adem en reis mee door ons wonderschone land met al zijn prachtige textiel, kunst en cultuur!


Licia Huizer: ‘Lierse Kant expositie t.g.v. Fie’s jubileum, 25 jaar. Krijg er zo weer zin in!’


Licia Huizer: ‘Vandaag een presentatie van Historizon bijgewoond in de Sint-Janskerk in Gouda. Fantastische dag! Lezing met o.a. Emo’s Labyrinth van de schrijfster
Ynskje Penning. Dit is toch nog een klein beetje textiel (detail van een gebrandschilderd raam).’

Op de kaart zie je een detail van Margaretha van Parma afgebeeld. Zij is ook de schenkster van dit Glas 23 voor de Sint-Janskerk in Gouda. Het is gemaakt in 1562 door Wouter Crabeth en heeft een hoogte van 20 m. Margaretha van Parma draagt kleding volgens de mode die voor de periode 1550-1600 gangbaar was voor de hogere klasse. Haar bovenlijfje heeft een hoog gesloten halslijn en het haar is gekruld volgens de laatste trend. De kroon voor deze landvoogdes mag niet ontbreken.


Licia Huizer: ‘Zaterdag 4-2-2012 in de sneeuw – in de zon op een terras in Delfshaven viel m’n oog op deze kaart. Daarna een mooi concert gehoord… .’
Wie voor 2010 Cargelli in Google tikte, kreeg geen resultaten terug. De couturier die het Rotterdam van de wederopbouw stijl en glamour gaf, was zo goed als vergeten. Museum Rotterdam zette het mode-icoon uit de wederopbouw met een expositie in het Schielandshuis weer op de kaart én in Google. Neem de tijd voor de schitterende
online-expositie van Cargelli.


Hilde Lemarcq, Mayken en Leen: ‘Groetjes van drie Belgische vriendinnen die drie dagen genieten van lekkere en mooie dingen in Tilburg, Den Bosch en Horst, met textiel als rode draad.’

Op de kaart staat the babyshell afgebeeld die tentoon was gesteld in het Kruithuis in Den Bosch. De expositie was 4 maart 2012 voor de laatste dag.


Hilde Lemarcq: ‘Dame met lelie (1895-1905). Ontwerp van Léon V. Solon voor tegelhandel A.M.A. Heystee, Amsterdam. Tableau gemaakt in cloisonné-techniek waarbij de lijnen met een kleispuitje getekend zijn en een reliëf vormen. De kleurvakken zijn opgevuld met uitvloeiende glazuren.
Naast de quilts hebben de tegels me ook geboeid, zeker deze dame met haar prachtig kleed. Morgen nog een bezoek aan Six yards in Arnhem.’

De expositie Moderne Quilts en Antieke Tegels in het Nederlands Tegelmuseum in Otterlo is verlengd tot en met 1 juli 2012.


Hilly: ‘Heerlijk paasweekend Drenthe, enige textielkaart die we zagen voor je. Beeldentuin De Havixhorst geweest, Drents Museum: China in gouden eeuw. Lekker gegeten, gefietst. Pracht verblijf op Het Buytenhof, een erfgoedlogies met 3-gangen ontbijt mmm! Aanrader!’

Sinds het einde van de vijftiende eeuw, werden door de boeren ganzen vetgemest die op een vast tijdstip naar Coevorden werden gedreven: er was dan Ganzenmarkt. Het drijven van de ganzen gebeurde door de ganzenhoedsters. Op de markt in Coevorden werden de ganzen verhandeld en uiteindelijk via Rotterdam naar Engeland verscheept met als eindbestemming ‘de kerstdis’. Tegen het einde van de negentiende eeuw was hierin overigens enige verandering gekomen. Op de markt verminderde het aanbod van ganzen zienderogen. Rond 1920 verdween de Ganzenmarkt.

Heden ten dage is de Ganzenmarkt een folkloristisch evenement. Net als vroeger worden ganzen door de winkelstraten van Coevorden gedreven. Dit gebeurt door ganzenhoedsters in oude kledij. Ieder jaar wordt traditiegetrouw een Miss Ganzenhoedster gekozen. Na het binnendrijven van de ganzen komen de ganzenhoedsters op het marktplein bijeen en kiest een jury de Miss Ganzenhoedster. ‘s Middags is de verkiezing van de Mini-Miss Ganzenhoedster. De gekozen meisjes dragen deze titel een jaar lang en vervullen allerlei representatieve taken in de gemeente Coevorden. Op de kaart zie je Miss Ganzenhoedster Philine Schultz 2010 en Mini-Miss Ganzenhoedster Natalie Massa 2010.


NollekeM: ‘Vraag me niet hoe, maar plots kwam ik al surfend op het net, bij jouw weblog terecht. Ooit deed ik een opleiding in de textiel, (onderwijs), maar creatief niet goed genoeg en lesgeven vond ik ook niet leuk. Maar door de opleiding bleef wel de interesse in textiel (-geschiedenis). Tot op vandaag. Ik heb een leuke verzameling “textiel op postzegels” en bezoek veel tentoonstellingen als er textiel aan te pas komt. Ik zal je site blijven volgen.’

De textielkaart laat de Breischool te Huizen zien, getekend door Wally Moes (1856-1918). Collectie Singer Museum te Laren.


Ine: ‘Met het Boekweekgeschenk naar Amsterdam. Voor de tentoonstelling “Jodendom, een wereld vol verhalen”. Ik heb zelfs een textielkaart gevonden (de enige). De Alefbet tapijten (=alfabet). Prachtige weefsels in hele mooie kleuren. De hele tentoonsttelling is een aanrader!! Nog tot en met 15 mei 2012. Daar is ook meer textiel te zien. Foto’s maken mag niet.’

De expositie is voorbij, maar op de website van Radio Nederland Wereldomroep kun je nog voorwerpen bekijken.


AnnemieF: ‘Deze kaart hoeft toch geen uitleg, hè. Het was weer geweldig in het Onderwijsmuseum. Alleen jammer dat ze gaan verhuizen. Zie site. Nog maar open tot 1 april 2012.’
Het Onderwijsmuseum bezit een rijke collectie handwerk, aangeduid als de Collectie Textiel. De werkstukken zijn merendeels vervaardigd op scholen en opleidingen. Het artikel Collectie Textiel: Van nuttige handwerken naar vrije expressie besteedt aandacht aan de herkomst ervan en aan het vak handwerken op de Nederlandse scholen. Het artikel is geschreven door Yvonne Starrenburg en dat kun je hier lezen, pagina 16 tot en met 22.


Elma: ‘In de winkel van Nynke Gardeniers, edelsmid in Grijpskerk vond ik deze kaart van het aankleedpopje. Nynke die prachtige sieraden maakt en schitterend antiek verkoopt, heeft mijn gouden ringetje met granaten wat groter gemaakt, in de loop der jaren was het te klein geworden en ik wil het graag weer gaan dragen.’


Een quiltkaart van Trijntje. Dit patroon is bij Wendy Vosters gratis te downloaden.


Dout, Elske en Elza: ‘Even een kaartje van ons drietjes. We zijn net terug van het Hannemahuis. Wat prachtig.’

Op de kaart staat een pop afgebeeld in kleding van het Harlinger stadsweeshuis.


Dorien van Voorden: ‘Vandaag op de terugweg van een weekendje Makkum nog een bezoek gebracht aan het Museum Hindeloopen. Mooi, leuk, klein museum met een paar prachtige merklapjes. Ik heb foto’s gemaakt, als ze gelukt zijn stuur ik ze je toe. Ook prachtig zilver handwerk toebehoren gezien.’

De Hindelooper vrouwendracht was zeer kleurrijk door de combinatie van gebloemde (sitsen) en geruite (Oostindische bonten) stoffen en de aparte hoofdtooi. Maar ook het verschil tussen rouw en niet-rouw, gehuwd of ongehuwd en pronk- en werkdracht maakte deze dracht bijzonder. De blauwe kleur van het kostuum duidde op rouw.
Omstreeks 1880 verdween deze dracht uit het straatbeeld. Alle variaties van de vrouwen- en de mannendracht en de verschillende kinderkostuums zijn in het museum te zien.


Lilian: ‘Omdat we tóch langs Goes kwamen, zijn we even gaan kijken naar de merklappen in Museum De Bevelanden. De afbeelding op de kaart was één van de geëxposeerde lappen en wat mij persoonlijk betreft, de aardigste. Heb je deze kaart al?’


LiaS: ‘Wat was er veel te genieten. Zoveel streekdracht op een dag, en dan nog zoveel interessants in de Oudheidkamer. De dag kon niet meer stuk.’

Wint Rusland het songfestival 2012…


Zes fleurig geklede oudere dames in klederdracht vertegenwoordigen vanavond het Eurovisie Songfestival voor Rusland. De vrouwen komen uit het dorpje Buranovskiye, gelegen in de deelstaat Oedmoertië. De dames verklaarden in een interview voor de Russische televisie dat zij met hun optredens maar één doel voor ogen hebben: het inzamelen van geld voor de bouw van een kerk in hun dorp. Ze zijn allen weduwe, meestal van aan drank overleden mannen.

Rusland heeft de origineelste inzending en het liedje heeft ook nog eens een deuntje dat blijft hangen. Of de dames nu winnen of niet, ze zullen in ieder geval niet snel vergeten worden. Heb je het liedje gemist, kijk dan hier.