Textielpost – Brussel (België)


MarleenM en LieveA: ‘De tentoonstelling Handmade is echt de moeite waard. We maakten van ons uitje naar Brussel gebruik om een bezoekje te brengen aan ons Manneken Pis. Hij ontving ons “à la nature”, maar heeft wel een outfit van 760 kostuums. Ze zijn te bewonderen in het Broodhuis op de Grote Markt.’

Manneken Pis werd in 1619 in opdracht van het stadsbestuur gemaakt door Hiëronymus Duquesnoy. In 1817 werd het bronzen beeldje vernield en werd er een nieuwe geplaatst. Manneken Pis heeft dus een uitgebreide garderobe. Bij een speciale gelegenheid krijgt hij een nieuw kostuum. Op dit moment heeft Manneken Pis veel last van de kou, en kan even niet meer plassen. Wat wil je ook bij een vorst van zo’n 10 graden. Wanneer de temperaturen weer stijgen, zal alles weer in werking worden gesteld. Toch weerhoudt het de toeristen er niet van het beeldje te komen bezichtigen en te fotograferen. Het Jeugdjournaal was dit nieuws niet ontgaan en besteedde vanavond aandacht aan Manneken Pis. Zet de uitzending van het Jeugdjournaal op 8.40 minuten en luister wat de toeristen te zeggen hebben.

Karmijnrood, het rood uit cochenille luizen

Lisette Verkerk: ‘Volgens de traditie van de hooglandindianen wordt er veel rood en oranje verwerkt in de geweven en gebreide producten.


De rode kleur is afkomstig van de cochenille luizen die leven op de schijfcactussen. Na de regentijd, in de maanden maart en april, als de schijven van de cactussen zich gevuld hebben met water, en de luizen die leven van het sap van de cactussen lekker dik zijn, worden de luizen door de families geoogst.

Na het oogsten van de luizen, moeten deze lange tijd drogen in de zon alvorens ze tot poeder gemalen kunnen worden.


Voor het verven wordt er water gekookt in een grote pan op het houtvuur, en wordt er een handje cochenille poeder toegevoegd. Vervolgens wordt de gesponnen wol in het verfbad ondergedompeld en wordt het geheel gekookt tot de juiste kleur is bereikt. Puur cochenille geeft een paarse kleur. Door toevoeging van mineralen verandert de kleur in oranje, roze of donker rode tinten.


Laat de prachtige paars-, roze- en roodtinten onder je handen ontstaan! In samenwerking met HAWAR organiseert PUMA trekking, zaterdag 25 februari en zondag 26 februari 2012, de workshop “Wol verven met cochenille luizen”. Dit weekend ga je volgens de Peruaanse traditie wol verven met cochenille.


De prijs van de workshop is € 95,00 inclusief uitgebreide lunch en cochenille en mineralen en van het verfweekend € 190,00 inclusief uitgebreide lunch en cochenille en mineralen. De prijs van de workshop is exclusief wol. Deze is te koop voor € 5,00 per 100 gram.

Heb je interesse in de workshop “Wol verven met cochenille luizen”? Je kunt je opgeven via 0516 451020 of hawar@hawar.nl’

Traditionele babymutsjes uit het Andesgebergte

Lisette Verkerk: ‘De bergdorpen in de omgeving van Lares zijn zeer authentiek gebleven. In de dalen wordt kleinschalige landbouw bedreven terwijl op de hoger gelegen hellingen grote kuddes lama’s en alpaca’s worden gehoed. De vrouwen spinnen en weven de traditionele kleding en de mannen bewerken het land. Het weefwerk in deze regio heeft een enorme diversiteit aan motieven en patronen die geïnspireerd zijn door het dagelijks leven en de directe leefomgeving, het landschap, de flora en fauna.


De babymeisjes in deze regio dragen een mutsje met vrolijk gekleurde bolletjes. Dit mutsje wordt Khanka genoemd. Wat in de oude indianentaal, het Quechua, zo iets betekent als ruw, onregelmatig, wat verwijst naar het wat ruwe, onregelmatige oppervlak van de bolletjes.

De babyjongens dragen van kleins af aan een chullomuts met ingebreide motieven van lama’s, vogels, bloemen…

Aan de vorm, kleuren en patronen van de gebreide chullo’s is te herkennen uit welke regio iemand vandaan komt. Soms zijn de chullo’s versierd met glaskralen, witte knoopjes en zoals in de regio Ausangate met enorme pompons.


Wil je ook zo’n leuk mutsje leren breien? Ontdek de interessante breitechnieken van het chullomutsje in de workshop “Breitechnieken van het chullomutsje” op zaterdag 10 maart en zondag 11 maart 2012 in Nuenen, Noord-Brabant en dinsdag 27 maart 2012 in Burdaard, Friesland van 10.00 – 16.00 uur.


In huiselijke sfeer leer je breien op vijf pennen met een haakje en ontdek je de breitechnieken van het geschulpte randje, het inbreien van een motief en het vrolijke bolletje uit de meisjes mutsjes.

De prijs van de workshop is € 45,00 p.d. exclusief materiaal. Het materiaalpakket met een setje van vijf originele breipennen met een haakje gemaakt van fietsspaken en bolletjes wol is te koop voor € 12,50. Heb je interesse in de workshop “Breitechnieken van het chullomutsje”? Je kunt je opgeven via 0519 841701 of lisette.verkerk@gmail.com’

Textielpost – Mayrhofen (Oostenrijk)


Mayrhofen is een plaats in de Oostenrijkse deelstaat Tirol waar je tijdens zomerse wandelingen de bergbloem edelweiss veelvuldig tegen kunt komen. Tijdens de wintermaanden is Mayrhofen een geliefd wintersportdorp. In de maand december van 2011 mochten Eline en Luuk een weekje skiën in dit prachtige skigebied. Net als man- en vrouwbeer droegen zij een warme ‘gebreide’ muts en sjaal die voor ons ook onmisbaar zijn nu we de hele week te maken hebben met een gevoelstemperatuur van -15 graden. Het RIVM adviseert dan ook om niet de kou in te gaan zonder muts, sjaal, handschoenen en goede schoenen, en probeer uit de wind te blijven.

Voor de echte schaatsfanaten kan het niet hard genoeg vriezen. Er gaat niets boven de schaatsen over natuurijs te laten gaan. Tja, en dan die elfstedenkoorts. Komt het er dan eindelijk weer eens van om de tocht der tochten te rijden? De oostenwind zorgt er vooralsnog voor dat er geen sneeuw valt en de vorst houdt de komende dagen aan. Maar hoe lang? In ieder geval krijgen we vanavond alvast een ‘opwarmer’ met de ingelaste film De hel van ’63 op Ned.1 en na afloop gaan we misschien heel voorzichtig de muts van ’63 uit de mottenbalen halen of… vragen we eerst advies aan Anny?

Brrrrrrrrrrrrr… het wordt koud


Het wordt koud de komende dagen. Wanten, sjaals en mutsen kunnen uit de kast gehaald worden. In Londen heeft de organisatie Age UK op diverse plekken deze poster verspreid waar FranciscaR een foto van maakte. ‘Ik heb tijd doorgebracht met winkelen bij charity-shops, tweedehandswinkels voor allerlei organisaties. De organisatie Age UK heeft deze poster her en der door het land hangen en ook hun andere reclame items zoals agenda´s, pamfletten zijn versierd met handwerk.’

Textielgroep StiQs in Museum de Kantfabriek

Vanmorgen werd de expositie Van alle kanten in Museum de Kantfabriek geopend door Hanny Spierenburg, adviseur textiel bij Kunstfactor. Leden van Textielgroep StiQs tonen nieuw werk. Een bezoek aan Museum de Kantfabriek was het uitgangspunt.


Kapjeskant van Marga Lansink-Paes. Inspiratiebron: ‘De kant is al geïnspireerd door het tekenwerk van Jan Duyvetter en mijn verzameling kledingstukken uit de Nederlandse klederdracht. Collage van bewerkte onderdelen van Marker kapjes (mutsjes) en werkschort. Op het schortenband een couplet van het Marker volkslied.’


Buitenkant van Nelleke van der Eijk. Inspiratiebron: ‘Een oude vervallen boerderij die in 2011 is afgebroken. De laatste bewoonster was Apolonia, de serie waaraan ik nu werk, heeft haar neem gekregen.’


Kant op kant van Gonny de Bekker. Inspiratiebron: ‘Een compilatie van zeer verschillende vormen van kant, rondom het kantwerkstertje van Joost van Geel. Kant van alle kanten, ook op zijn kant, is hier erg letterlijk genomen.’


Witte pruimenbloesem van Marieke Steenhorst-Baas. Inspiratiebron: ‘Haiku van de Japanse haikumeester Buson (1716-1783). Witte pruimenbloesem, nachten worden dageraad – de tijd is gekomen.’


Spelen met kantjes van Teuny Bakker-Stout. Inspiratiebron: ‘Het zijn kleine stukjes werk op een lange strook katoen. Toen de strook klaar was, is er een boekje van gemaakt.’


Voordat het werk zijn oorspronkelijke vorm kreeg, werden er eerst kleine (proef) ontwerpen gemaakt. Het afgebeelde boekje is van Miriam Ooms.

Van alle kanten is te zien tot en met 18 maart 2012 in Museum de Kantfabriek. In het weekend 4 en 5 februari zijn Marga Lansink en Miriam Ooms in het museum aanwezig om uitleg te geven over technieken – ondere andere gelatineprint – en de kunstwerken. Het weekend van 11 en 12 februari zijn Marieke Steenhorst en Nettie Ploeg aanwezig. Zij geven uitleg over onder andere tamponeren op textiel. Op zaterdag 18 februari zijn Marry Gerwig, Teuny Bakker en Ulrike Speelman aanwezig om onder andere uitleg te geven over printen op blik. Het weekend 25 en 26 februari is Nelly van der Elst in het museum en in het weekend van 10 en 11 maart zijn Flox den Hartog-Jager en Gonny den Bekker in Horst.

Textielpost – Sicilië II


Hiddo Zuiderweg: ‘Dit is een foto van de mozaïek van de bikinimeisjes in Villa Casale, vlak bij Piazza Armerina. Dit was een buitenverblijf van keizer Diocletianus (286-305). Er zijn in totaal 10 meisjes in bikini die aan het sporten zijn.’

Ik was niet bekend met deze beroemde afbeelding van de bikinimeisjes. Erg leuk om nu via deze textielkaart de oudste afbeelding ter wereld van vrouwen in een soort bikini te zien. Ze lijken allerlei krachtsporten of gymnastiekoefeningen uit te voeren. Mede vanwege deze mozaïeken is Villa Romana del Casale in 1997 op de UNESCO Werelderfgoedlijst geplaatst. Een echte bikini als naam zoals wij het kennen is dit niet, want in deze log vertel ik over het 60-jarig jubileum van de bikini.

Textielpost – Denemarken, Letland, Bulgarije en Hongarije

We verlaten Europa nog niet. Vandaag komen we als eerste aan in Denemarken, daarna buigen we af naar Letland om vervolgens naar het zuiden te reizen voor een bezoek aan de landen Bulgarije en Hongarije.


Marijna: ‘Een textielpost voor jou uit Denemarken. Het zijn sjaals die geborduurd zijn en behoren bij de Amager klederdracht. Ik bezocht het Amager Museum. Daar heb ik de oude Amager borduurtechnieken bekeken en de klederdrachten. Veel lades waar ook textiel in was te bezichtigen. Was echt smullen, dit museum.’

Ik ben dol op sjaals zoals je weet, al diverse soorten heb je op mijn blog gezien. Deze geborduurde Deense sjaals zijn schitterend. De donkere ondergrond met het kleurrijk borduurwerk is zeer stijlvol.


Van Paul, Martha en Nick een textielkaart uit Letland. De dames dragen de dracht van Smiltenes pagasts (Smiltene parish).


Mieke Gorter: ”n Tussenstop in Riga van Oezbekistan terug naar huis. Bij ‘n vitrine met deze prachtige kostuums stond ‘n klein bakje verscholen met deze kaart voor jou. Toch nog ‘n kaartje.’

Mieke heeft in het Oude Raadhuis van Aalsmeer de expositie Verborgen pracht van China ingericht die tot en met 11 maart 2012 te bezichtigen is.


Annita: ‘Helaas geen mooie postzegel uit Bulgarije, ik ben geen postkantoor tegengekomen. Het is al heel wat dat ik een kaart heb gevonden. Ook die zijn algemeen.’

De textielkaart laat een paar geborduurde mouwen van een vrouw zien uit het district Sofia. Er zijn wollen garens gebruikt op een katoenen ondergrond. Gestileerde planten en geometrische motieven vullen de mouwen.


Andrea Nagy stuurde een groet vanuit Hongarije. De vrouwen dragen het traditionele kostuum van Sárköz.

Textielpost – Duitsland, Elzas, Frankrijk, Spanje en Portugal

We trekken verder met de textielreis. Als eerste gaan we naar onze oosterburen, van daaruit zakken we af naar de Elzas en vervolgens dieper Frankrijk in. Dan zijn we dicht bij de grens van Spanje beland en daarna is een zijsprong naar Portugal zo gemaakt.


Dorien: ‘Vandaag 19-8-2011 in dit prachtige museum geweest. Wat er aan handwerk te zien was, zijn de handgemaakte leren schoenen voor de Romeinen die in Xanten huisden. Ook een stukje linnen dat nog gevonden is. En natuurlijk de spintollen en gewichten voor het weefgetouw. Al met al een prachtig museum.’


Marcella: ‘Even googelen op bollenhut en er gaat een wereld voor je open. Ik heb ze niet zien dragen, maar zag in een restaurant wel een bollenhut aan de muur hangen. Rode bolen: zou de eigenaar nog ongetrouwde dochters hebben?’

Deze textielkaart brengt mij terug naar mijn jeugd. Jaarlijks had mijn vader een bedrijfsuitstapje dat vaak uit een bezoek aan Duitsland bestond. Mijn moeder mocht mee en zij brachten als souvenir, voor mij, telkens een popje in een mooi doosje mee. Dit popje droeg de dracht van de streek en het kon ook nog dansen. Nou ja, hortend en stotend ronddraaien. Met een sleutel kon je het popje op de rug opwinden. Prachtig vond ik het. Zorgvuldig heb ik de popjes altijd bewaard, waar dus ook een Schwarzwalder popje met een rode bollenhoed bij zit, maar nu kan ik alle opwindpopjes niet vinden. Waarschijnlijk te goed opgeborgen op zolder…


Gigi: ‘Zelfs in de berenwereld naaien ze ook.’

Op de kaart staan Steiff beren uit circa 1907 afgebeeld. Deze beren staan tentoongesteld in het Spielzeugmuseum München. Een kort berenverhaaltje schrijf ik in de log van Sinterklaasavond 2005.


De Borduurvrouw: ‘Een textielgroet vanuit de Elzas in Fr. waar ik een borduurfestival heb bezocht. Ik liep er hier zo maar tegenaan terwijl ik de vorige keren er veel moeite op heb gedaan, maf hè? De postzegel is nogal ongezellig, hij komt uit een automaat. Dit is een nieuw fenomeen volgens de gastvrouw op het postkantoor. Deze kaart is de laatste hoor, ik heb dit jaar geen vakantieplannen meer.’

Zo zie je maar, de ene keer moet je veel moeite doen voor een textielkaart en de volgende keer komt hij onverwachts op je pad. Het is ook zo leuk dat je schrijft over de postzegelautomaat. Misschien heb je inmiddels al nieuwe vakantieplannen, het jaar 2011 is tenslotte voorbij…


Een schitterende kaart van Licia Huizer uit Jouy-en-Josas. In deze plaats vind je Musée de la Toile de Jouy. De geschiedenis van Toile de Jouy kun je in deze log lezen.


De Borduurvrouw: ‘Alweer een kaartje van mij, en wel uit de Bourgogne in Fr., waar ik samen met mijn man op vakantie ben. De man op de kaart is Jan zonder Vrees. Hij heeft een prachtig gedecoreerde graftombe in het museum van de Schone Kunsten in Dijon. Helaas was de zaal van de tombe dicht i.v.m. renovatie, dus konden we “Jan” niet bezoeken.’

Jammer dat de zaal dicht was. Het komt nogal eens voor dat een museum aan het renoveren is, daarom erg belangrijk om vooraf de website te raadplegen als je tenminste vooraf weet dat je een bezoek aan een bepaald museum wilt brengen.


José: ‘Nu een berichtje vanuit Valencia. Ik hoop dat deze ook in de smaak valt. Tot ziens 8-10.’

José, schitterend zijn de dansende dames in de traditionele Valenciaanse kleding. Absoluut net zo mooi als je vorige kaart uit Altea.


Matthijs: ‘We hebben nog een tweede textielkaart gevonden. De muren zijn versierd met borduursels. We zijn vergeten wie dit heeft gedaan, Google heeft vast wel het antwoord! Groetjes uit Madrid.’

Je ziet Salón Gasparini, ontworpen door M. Gasparini in de overdadige rococostijl. Deze kamer is er een van de velen van het Koninklijk Paleis van Madrid.

De eerste textielkaart uit Madrid kun je hier nog eens bekijken.


Een textielkaart van Lidwien uit Portugal waarop een winkel staat afgebeeld die zijn waar aan de man probeert te brengen door het in de buiten-etalage te kijk te zetten. Tegen de muur hangen aan een lijn de voddenmatten. De oorsprong van de voddenmat kun je lezen in deze log. De ezel is bepakt en bezakt met manden die wellicht gevuld zijn met koopwaar. Een marskramer uit vervlogen tijden…