Textielpost – Wales II


JohnC: ‘N.a.v. het Dagbladartikel kreeg ik van Peter jouw foldertje over textiel. En zoals je wellicht zelf weet is een verzamelaar “onrustig” als hij weet dat een andere verzamelaar iets leuks verzamelt dat op zijn bestemming te krijgen is. Dus kijk ik nu “overal” voor textiel. Ik weet dat mijn ouders het vroeger thuis over Jaeger ondergoed hadden. Dus ik vind de kaart ook heel leuk.’

De illustratie (circa 1930) van deze textielkaart is van de hand van Mabel Lucie Attwell. Zij heeft ook breipatronen ontworpen voor Jaeger. Oorspronkelijk is het een deel uit de Leach’s Sixpenny Knitting Series. Het is een moeilijk te vinden patroon, dat vandaag meer waard is dan sixpence. Op 19 april 2011 is bij Bloomsbury Auctions een origineel exemplaar als onderdeel van een kleine verzameling kinderboeken verkocht voor £ 400.


JohnC: ‘Zuinigheid en gebruik van textiel kunnen hand in hand gaan.’

Een boekcover als textielkaart. Sew and Save van Joanna Chase is te bestellen bij Amazon.co.uk voor £ 6.99.


JohnC: ‘Ik wed dat je verzameling textielkaarten uit Wales nu een flinke boost hebben gekregen.’

The Welsh Costume:
The precise origins of the Welsh costume are unclear, but some evidence of a costume emerges in the dress of the 17th and 18th Centuries.

The Welsh lady’s hat was originally believed to have been low-crowned – similar to hats worn by men of the period, whereas the taller, more familiar hat became popular at a later date.

In the 19th Century, it was recorded that women were wearing Welsh flannel with checks and stripes: this development could have been the first evidence of the Welsh Costume as we now know it.

By the end of the 19th Century, fashion dictated coulour and style, where skirts and blouses of cotton and silk replaced the old flannel bedgown; the original bonnet, which had been warn under the hat, was replaced with lace under the hat itself. Lace was also added to the bodice and cuffs and a smaller apron was considered more fashionable.


JohnC: ‘Een schatje in mooie kleding van Wales.’

Kleurrijke wereld


Eerst was Rob van den Hout bezig om allerlei soorten meubels te beschilderen, maar sinds een jaar is hij vooral druk om van sloop- en ‘weggooi’materialen mooie dingen te maken, zoals lampen, poppenhuizen, elfenbomen en schalen. Hij noemt zijn werk macromodelleren, omdat hij van oud ijzer en hout modellen maakt en deze inkleurt met allerlei soorten wol en stof. Het materiaal dat hij gebruikt krijgt hij van Jan en alleman. Geld hoeft hij er niet mee te verdienen. Alles wat hij maakt gaat weg tegen kostprijs. Overigens ziet hij zichzelf niet als kunstenaar, maar als kunstenmaker.


Het ‘patchwork’ vrijheidsbeeld van Rob van den Hout is onlangs verkocht en verhuisd naar Blauwestad. De verhuizing kun je volgen in dit filmpje.

Last minute sinterklaascadeautje


Anneke Vahrenkamp heeft jaren het vak handvaardigheid gegeven op de basisschool. Leerlingen van groep 8 liet ze een stoffen kralenketting maken. Hiervoor neem je een reep stof, vervolgens maak je een tunnel en stop je op verschillende plaatsen een knikker die afgesloten wordt met een ringetje zodat de knikker op zijn plaats blijft zittten. Simpel om te maken, maar het resultaat mag er zijn!

Textielpost – Vaticaanstad (Città del Vaticano)


KarinvH: ‘Prachtige wandtapijten gezien in het Vaticaans Museum, helaas geen kaartjes van te koop. Dit kwam het dichtst bij het idee van een textielkaart. In ieder geval een heel bijzondere postzegel èn een bijzondere poststempel! Iets voor verzamelaars.’


Voor Textielpost passeren diverse landen de revue in mijn gedachten, maar laat ik nu geen enkele keer aan Vaticaanstad gedacht hebben. Wat een geluk dat KarinvH daar was en ook aan een textielkaart dacht! Paus Benedictus XVI draagt een zeer rijkelijk versierde stola die geborduurd is met gouddraad. De postzegel en poststempel zijn prachtig! Op de postzegel staat paus Johannes Paulus II afgebeeld met de vermelding 1 mei 2011, de dag van de zaligverklaring van deze paus.

Paus Benedictus XVI bracht in 2008 een bezoek aan de VS, waar ik in deze log over schrijf. Het Nijmeegse bedrijf Stadelmaier kreeg toen de eer om de nieuwe garderobe voor de paus, kardinalen, bisschoppen en priesters te maken. Dat er veel kan gebeuren in een paar jaar tijd, blijkt uit het feit dat Stadelmaier in december 2010 failliet is verklaard. Een poging tot een doorstart mislukte zodat de Belgische firma Slabbinck het merk en de auteursrechten op modellen van Stadelmaier heeft overgenomen. Zij maken de modellen van Stadelmaier in hun atelier in Brugge.

Nova Zembla


We schrijven het jaar 1596. Op 10 mei vertrekt Willem Barentsz voor de derde keer naar het noorden met Jacob van Heemskerck. Willem als expeditieleider en Jacob als leider. Initiatiefnemer voor deze reis is dominee Petrus Plancius. Willem Barentsz gaat vanaf Scandinavië niet oostwaarts, maar noordwaarts. Hij ontdekt een eiland dat hij Veere eiland noemt (het tegenwoordige Bereneiland) en verder noordelijk, een land dat hij Het Nieuwe Land noemt (het huidige Spitsbergen). In september 1596 komt het schip vast te zitten in het kruiend ijs en vriest vast. De mannen bouwen een huis van drijfhout, dat bekend staat als Het Behouden Huys. Zij overwinteren op Nova Zembla. Op 13 juni 1597 vertrekt de bemanning in twee open sloepen huiswaarts. Een week later sterft Willem Barentsz tijdens de terugreis op 47-jarige leeftijd. Eind augustus 1597 komt de bemanning aan in het Russische Kilden. In de plaats Kola (Lapland) liggen drie Nederlandse vrachtvaarders. Een van de schepen staat onder leiding van Jan Cornelisz Rijp. Op 1 november van dat jaar arriveert de bemanning in Amsterdam. Twaalf van de zestien bemanningsleden overleven de reis. Gerrit de Veer, een van de overlevenden, schrijft een reisverslag dat een van de eerste bestsellers van Nederland wordt.

Reinout Oerlemans was als kind gefascineerd door een schoolplaat die de overwinterwintering op Nova Zembla toonde. Hoe was het mogelijk dat er tot nu toe niemand een film over deze Nederlandse geschiedenis had gemaakt. Hij nam het heft in eigen handen en ging aan de slag. Afgelopen maandag was de première van zijn nieuwe film Nova Zembla en vanmiddag zag ik hem in de bioscoop. Wat een prachtige film! Derek de Lint vertolkt de rol van Willem Barentsz, Victor Reinier gaat voor Jacob van Heemskerck en Robert de Hoog kruipt in de huid van Gerrit de Veer. Laatstgenoemde zet de schrijver Gerrit formidabel neer en voor een groot deel draagt hij de film. Wat een talent heeft deze jongeman. Houd hem in de gaten, want we gaan nog veel over hem horen en zien. Ja, en dan hebben we Doutzen Kroes die de vriendin is van Gerrit de Veer. Het is het acteerdebuut van Doutzen Kroes. Nou ja, haar allereerste rolletje was in de Douwe Egberts reclame die wij nooit meer zullen vergeten!

Zonder al te veel overdreven spektakel wordt het verhaal van Willem Barentsz en zijn bemanning verteld en verfilmd. Juist daarom spreekt deze film me aan. Ik heb niets met de overdaad aan special effects van Hollywood films. Bescheidenheid op zijn tijd kan geen kwaad. Een belangrijk stukje Nederlandse geschiedenis wordt op een voortreffelijke wijze getoond in de film Nova Zembla. Een aanrader!

Het Rijksmuseum in Amsterdam toont tot en met 27 februari 2012 ongeveer vijfenzeventig originele objecten afkomstig van Nova Zembla. De objecten werden in 1597 op het eiland achtergelaten nadat Willem Barentsz daar met zijn bemanning had overwinterd. De voorwerpen lagen bijna drie eeuwen lang, van 1597 tot 1872, op het eiland in de Noordelijke IJszee. Toen ze werden teruggevonden bleken ze opmerkelijk goed te zijn bewaard. Het Rijksmuseum toont onder meer wapens, handelswaar, persoonlijke bezittingen en gereedschap. Op de tentoonstelling, getiteld Nova Zembla in het Rijksmuseum, is bijvoorbeeld een hellebaard te zien waarmee hongerige ijsberen werden bevochten. Ook toont het museum gereedschap waarmee de bemanning het beroemde Het Behouden Huys bouwde.

Misschien is het je al opgevallen dat je voortaan een woordverificatie moet invullen voordat je een reactie kunt plaatsen. Matthijs heeft dit op mijn verzoek gistermiddag toegevoegd. De reden hiervoor is de enorme hoeveelheid spam die ik dagelijks (circa 1500) binnenkreeg. In een paar weken tijd zit ik al op 54.068 reacties die als spam staan gemarkeerd. Uren was ik ermee bezig om ze te verwijderen. Geen doen. Er moest een oplossing komen en die hoop ik nu gevonden te hebben. Hopelijk heb je geen moeite met de woordverificatie en wil je die invullen. Het bespaart mij heel veel tijd.

Sinterklaassfeer

De goedheiligman shopt veel online, vernam ik. Jammer, want hierdoor mist hij de sinterklaassfeer in de steden en dorpen, of… is die sfeer ver te zoeken?













De eerste vier foto’s maakte ik van de Bijenkorf etalages in Eindhoven op 12 november 2011, de andere foto’s zijn vanmiddag in Venlo gemaakt.

Het thema voor de Bijenkorf dit jaar is Radical Magical. Hier kun je een leuk filmpje bekijken. In Amsterdam kon je gisteravond het spektakel Turn on the lights beleven.

Winterhobby’s

Vanavond las ik in de rubriek ik@nrc.nl van NRC Handelsblad het volgende berichtje van Monique Langezaal:

‘Vorige week lag er een cadeautje van mijn vriendin uit Noorwegen op de mat. Een boek van twee Noorse modeontwerpers die kerstballen breien. Hilarisch en ontroerend, ballen met ingebreide rendiertjes, sneeuwkristallen en andere winterse motieven. Mijn handen begonnen te jeuken en ik ging naar een wolwinkel. Enigszins gegeneerd vertelde ik de verkoopster waarvoor ik die vijf(!) breinaalden nodig had, waarop ze zei: “Oh, dat boek heb ik ook, maar ik heb het weggelegd voor volgend jaar, want ik ben een kerststal aan het haken.”‘

Loukia Richards komt niet naar Nederland

Helaas gaat de expositie van Loukia Richards, waarover je in deze log kunt lezen, niet door. Loukia: ‘I am sorry to announce that due to events beyond my will and control I had to cancel the show. Thank you for your support and understanding and I am very sorry for the inconvenience. I hope we will have the chance to cooperate again some time soon.’

Loukia Richards is vandaag en morgen in Künstlerdorf Schöppingen waar je kunt aanschuiven om mee te borduren aan een groot doek. Morgenavond wordt het eindresultaat getoond.

Textielpost – Rondje Nederland I

Nederland is zowel een textiel- als kaartenland. Uit alle windstreken ontving ik een prachtige textielkaart. In het eerste rondje Nederland reizen we naar Urk, Baarlo, Staphorst, Goes, Horst, De Lier, Scheveningen, Haarlem en Marken.


Antje uit Urk: ‘Heel veel plezier met alle textielpost toegewenst! Fijn dat “wij” als blogger kunnen meegenieten!’


Saskia: ‘Bij jou om de hoek in het Limburgs Museum een mooie foto-expositie. Deze meisjes gaan naar het bleekveld met TEXTIEL! (en kijk ook eens naar de postzegel)’


SjoukjeB: ‘In oktober j.l. zijn mijn man en ik een weekje op vakantie geweest in de buurt van Staphorst. Daar heb ik een bezoek gebracht bij de stoffenwinkel van de fam. Vloedgraven. Deze familie staat ook op de textieldagen in Leens (Verhildersum). Het was erg leuk om die mevrouw daar te ontmoeten.’

Wil je ook deze jasbeschermers maken, hier vind je het patroon.

Deze Textielpost laat de dracht van Staphorst zien.


JannieD bracht een bezoek aan de expositie Merklappen uit de kast in Goes.


AnnemieF: ‘We waren in Museum de Kantfabriek. Het stond al lang op de planning!! Mooi museum. Hardwerkende vrijwilligers. We kregen meteen een rondleiding (dat wisten we niet) met de andere bezoekers. Het was er druk. De tijdelijke tentoonstelling ook mooi.’ Afbeelding textielkaart: een klosmachine. Eerder kwam deze klosmachine hier voorbij.


LiavI: ‘8 september 2011, Wat vervelend voor je (denk ik) dat de “verhuizing” zo veel tijd in beslag neemt! Heel veel succes gewenst en ik hoop dat alles z.s.m. in orde is!’ Afbeelding textielkaart: set lagere school handwerken van Leuntje Dingemans (25-02-1914), collectie Trijnie van Spanning.


Elma: ‘Een groet uit Scheveningen uit Muzee Scheveningen, bij de opening van de tentoonstelling Uit de school geklapt.’ Afbeelding textielkaart: Schevenings Vissersvrouwenkoor, est. 30 april 1954.

Over de Scheveninger dracht kun je hier lezen.


Elma: ‘Klaar voor het bezoek aan het Kuhrhaus.’ Afbeelding textielkaart van L. Kalff op toeristische folder met hoteltarieven van Scheveningen uit 1931.


Hilly: ‘Pff… wat een werk en maar hopen dat je de goede stof pakt i.p.v. je jurk/schort. Vond hem voor je in ‘t Teylers Museum gisteren.’ Deze Naaisters in een confectieatelier zag je al eens eerder op mijn blog, en wel hier en hier.


Hilly: ‘Wat een adresnaam eigenlijk. Er hingen mooie schilderijen in Teylers, maar deze niet hoor. Wel een stoppende vrouw in de gang met 3 kinderen aan haar rokken en een hond die ook aandacht vroeg. Heerlijke dag was ‘t.’ Afbeelding kaart: Voor haar huisje (bij de boerenwoning), 1884, van Anton Mauve (1838-1888).


MarleenM: ‘6 november 2011. Mijn man en ik waren op textiel-driedaagse in Nederland. We startten in Boxmeer waar Marlie Lamers weer een heel uitgekiende tentoonstelling samenstelde. We hadden na vele mails voor het eerst écht contact met elkaar en dat viel bijzonder mee. We werden op de koffie gevraagd en ze toonde ons talloze van haar schatten. ‘s Anderdaags ging het naar Doesburg. ook deze (merklappen) tent. was met heel veel zorg samengesteld. De kleine ruimte bevatte beknopte, maar erg duidelijke uitleg over verschillende ascepten i.v.m. merklappen, stoplappen, schoollapjes, pronkrol… telkens erg goed gedocumenteerd met voorbeelden. In Enschede zagen we Ontrafel. Deze tent. was eerder in het “MOMU” in A’pen, maar die had ik gemist. Ook hier weer alle lof voor de samenstellers. Onze terugweg liep over Scheveningen. Aan “Uit de school geklapt” was duidelijk veel werk besteed, maar we misten er structuur. Jammer. Deze kaart vonden we in het Muzee, maar ze had net zo goed onderdeel kunnen zijn van “Ontrafel”. Ik lijk wel iets te hebben met weinig textiel (Manneke Pis – deze textielkaart zie je binnenkort op mijn blog -). Deze kaart wordt door een lieve Nederlandse vriendin verstuurd, zo heb je een postzegel van het land van herkomst. De beloofde kaart over de Frans-Vlaamse reuzen heb je nog tegoed.’


Op 22 oktober 2011 bezochten een aantal dames de expositie Uit de school geklapt. Deze textielpost was een idee van Basje. Zij was met de volgende dames op stap: Marcella, NellyR, MarianO, Jessie, TonnyB, Erica Uten, TillyvK en Jeanny. Afbeelding kaart: Scheveningse Vissersvrouwen van Philip Sadée (1837-1904).


Christien Sleeboom: ‘Dit weekend een reünie met vrienden in het Hof van Marken. Een rondleiding van Aaltje in kostuum. Een gehaakt kantrandje bij het schort. Een mutsje met 3 soorten kant: geklost, naald- en hardanger. Naast het hotel was een winkel waar nog alle stof werd verkocht, met nog andere klederdrachtstoffen van rond het IJsselmeer en veel quiltstoffen. Mede door het prachtige weer en het fantastische hotel, hadden we met z’n allen een heerlijk weekend. P.S. fijn dat je blog het weer doet!’

Uitdaging voor 76 mensen

Ik ga wat van jullie kostbare tijd vragen. Ik hoop dat jullie het als een uitdaging willen zien! Maar eerst wil ik Berthi bedanken voor het ter beschikking stellen van zoveel ruimte… Van de zomer hebben we in Hongarije ten behoeve van onze tentoonstelling in 2012 veel contacten gelegd met zigeunerkunstenaars en dat was een fantastische ervaring op zich. Ook een schokkende, en daarover schrijf ik nu.

We waren op één onzer speurtochten in het uiterste noorden van Hongarije in het dorpje Bódvalenke. 200 inwoners, van wie er twee werk hebben. De rest heeft een (of geen) uitkering, gezinnen van gemiddeld vier personen moeten leven van 12.000 forint per maand, dat is ongeveer 45 euro… De meeste huizen hebben geen stromend water (er is één gemeenschappelijke pomp in het dorp), er is in de wijde omtrek geen werk, het openbaar vervoer is minimaal, de mensen zijn gedemoraliseerd. De kinderen hebben honger. Het miniwinkeltje in het dorp vraagt voor een kilo aardappelen, die elders 50 forint kost, de woekerprijs van 150 forint. En, dit is niet het enige dorp in dergelijke omstandigheden in Hongarije! Waarom wij dáár nou juist naar toe reden (een tocht van 5 uur): Eszter Pasztor uit Boedapest heeft er een bijzonder project opgezet. De huizen staan allemaal loodrecht op de weg en hebben allemaal een blinde muur aan één kant. Ze heeft zigeunerkunstenaars uitgenodigd er fresco’s op te schilderen. Reusachtige kunstwerken waar je stil van wordt. Er zijn er nu 20 klaar. De muren van die huizen moesten daarvoor geprepareerd worden en de bewoners van de beschilderde huizen hebben daardoor een beter huis gekregen. Een contract met hen legt vast dat ze de schilderingen zullen verzorgen en in stand houden. De bedoeling is dat het dorp een toeristisch aantrekkelijke plaats wordt (het ligt aan de rand van een nationaal park wat al door veel toeristen bezocht wordt, dus de link moet gelegd kunnen worden). Eszter wil er dus ook een klein eethuis oprichten en wat andere voorzieningen die het voor toeristen aantrekkelijk maken er naartoe te komen. Werkgelegenheid kan eruit voortkomen en het terugkrijgen van een collectief gevoel van eigenwaarde (en dat is de eerste stap om zelf weer aan je levensomstandigheden te gaan werken, ervoor te vechten).

Het is een enorme klus, ze moet voor iedere forint vechten en met de bevolking heel hard werken aan hun motivatie. Het werkt, maar (te) langzaam. Wij waren er een paar dagen, maakten foto’s, voerden gesprekken en deelden een enorme hoeveelheid meegebrachte kleding uit. Toch, een druppel op een gloeiende plaat… en er was bedroevend weinig kinderkleding bij. (We hadden de kleding niet zelf ingezameld, maar meegekregen van andere goedwillende Hongaarse vrienden.) Het uitdelen op zich was een heel bijzondere ervaring. Samen met de maatschappelijk werkster heb ik de hele dag pakketten staan maken per gezin, zodat iedereen kreeg wat ie nodig had. Doe je dat niet, laat je de mensen zelf kiezen dan zijn er afschuwelijke toestanden te verwachten. Mensen die veel meer nemen dan ze nodig hebben, mensen die met lege handen blijven, ruzies en erger. Logisch in dergelijke erbarmelijke omstandigheden, maar reden om zeer behoedzaam te werk te gaan om de gemeenschap niet nog verder kapot te maken. Het komt erop neer dat het me niet loslaat. En toen was ik hier terug in NL en werd ik geconfronteerd met onze rijkdom. Eén van de dingen die me raakten, was het wildbreien… Ik stemde erop als het neologisme van het jaar, dat wel, maar dacht ook: Als iedereen die wildbreit en er iets mee versiert, nu eens voor één kind in dit dorp ook een lekkere warme trui breit, wat zou dat fijn zijn. Een hek hoeft niet warm, een kind wel, en Eszters grote zorg is hoe deze kinderen weer een keer de winter door moeten komen.



Geld voor brandstof is er niet en de vaders die hout uit het bos stelen worden opgepakt, krijgen een boete, kunnen die niet betalen en gaan achter de tralies… Het zou een kleine bliksemactie moeten worden en niet alleen wildbreisters kunnen natuurlijk de uitdaging aangaan… Het zou van liefst echte wol moeten zijn, er wordt, als er gestookt wordt, met raar materiaal gestookt in krakkemikkige kachels of als open vuur, en dan loopt een kind in een kunststoftrui een groot risico. Bovendien is wol vuilafstotend en dat scheelt in de was (die zonder wasmachine en met koud water moet). Ik dacht aan een actie van 14 dagen/drie weken, zodat de kinderen nog voor de kerst één warm kledingstuk hebben. We zouden veel meer moeten en kunnen doen, maar dit is een eerste opstap en heeft haast, denk ik. Voor grotere aanpak zijn anderen dan ik nodig, en die zijn er ook wel, maar moeten wakker geschud worden. Daarmee ben ik ook bezig. Ik heb de maatschappelijk werkster in het dorp gevraagd om een lijst met de namen en de leeftijd van ieder kind zodat we gericht kunnen breien. Zo wordt voorkomen dat er kinderen zouden zijn die niks krijgen en kinderen die twee of drie truien ontvangen. Wat ik vraag is: zijn er 76 breiende vrouwen/mannen die de uitdaging willen aangaan en in maximaal 3 weken tijd mij een trui kunnen toesturen? Ik ben benieuwd naar jullie reacties! Ik weet dat dit een heel klein druppeltje is op een enórme gloeiende plaat, maar zelfs dit soort druppeltjes is daar hard en hard nodig! Hieronder een link om eens in Bódvalenke te kijken. Dan kom je vanzelf meer informatie erover tegen. Veel in het Hongaars, maar de beelden spreken voor zich.

Roma Media Archive – Bódvalenke

SAMENVATTING

De wereld een beetje leuker maken? Help dan ook mee voor de kinderen van Bódvalenke de wereld een beetje warmer te maken!

Ben je bereid te helpen dit kleine project te doen slagen?

Meld je dan aan per mail: pincegaleria.nagypall@gmail.com en geef je voorkeur: de kinderen variëren in leeftijd van 0 tot 18 jaar. Er zijn meer kleine kinderen dan kinderen van boven de 12 jaar.

Wil je een stoere jongenstrui breien of heb je mooie (maar niet te tere) babywol liggen, heb je een goed patroon voor een lekkere warme meisjestrui? Bij voorkeur van echte wol of met een behoorlijk percentage wol erin? De bedoeling is een stevige warme trui, kleurrijk mag best, maar geen lusjes en frutseltjes eraan die hem kwetsbaar maken. Schattig en lichtroze hoeft niet. Leuk en fleurig wel! Een kraag of colletje is aan te bevelen. Een dikke das om de nek hebben ze ook niet.

Ben je bereid die trui als ie klaar is naar mij op te sturen voor je eigen rekening? Het transport van alle truien naar Hongarije neem ik voor mijn rekening.

Zodra ik je aanmelding binnen heb zal ik je de naam en de leeftijd van een van de kinderen sturen, zo dicht mogelijk liggend bij je eigen voorkeur, en nog wat praktische gegevens. Voor ieder kind moet er een trui komen (een kind vergeten kan in deze catastrofale situatie echt niet…) en deze keer dus een nieuwe. Deze kinderen krijgen nooit iets nieuws helemaal speciaal voor zichzelf. De 76 truien moeten uiterlijk 12 december bij mij binnen zijn. Zijn ze er dan niet allemaal, dan heeft dat tot gevolg dat alle kinderen moeten wachten op wat warmte… En het wordt nu al koud. Aan structurele veranderingen in de situatie van de mensen daar wordt gewerkt, maar dat kost tijd en de winter wacht niet met invallen.

Ik zal uiteraard verslag uitbrengen van het verloop van deze bliksemactie, zowel op Berthi’s blog als aan iedere deelneemster of deelnemer persoonlijk!

Breisters en breiers van Nederland! Laat deze kinderen niet in de kou staan! Help mee, of je nu wildbreister, cafébreister, snelbreister, kerstballenbreister, lid van een breiclub of gewoon een gezellig breiende oma bent. Kleur en warmte, daar gaat het bij deze miniactie om. Kijk maar naar de kleurrijkheid van de fresco’s in het dorp! Ik wacht jullie reacties in spanning af! Frouke