Bavaria-jurkje V-Dress


Het was te verwachten dat biermerk Bavaria met een nieuwe actie zou komen nadat zij in 2010 wereldwijd aandacht kregen met hun actie tijdens het WK-voetbal in Zuid-Afrika. Tijdens de wedstrijd Nederland-Denemarken trokken circa vijfendertig vrouwen op de tribune hun Deense supporterskleren uit om hun Oranje creaties te laten zien. De dames werden gearresteerd, want volgens de Fifa was de actie in strijd met het sponsorbeleid. Gisteren werd het nieuwe Bavaria-jurkje gepresenteerd voor het EK-voetbal: de V-Dress (Victory Dress) ontworpen door het bekende duo Spijkers en Spijkers.

De one size fits all-jurk zal in een oplage van 300.000 worden geproduceerd en is vanaf 7 mei 2012 in de supermarkt te verkrijgen. De jurk is samen met zes flesjes Bavaria te koop voor € 9,99. Voor diegenen die op Koninginnedag al stijlvol in Oranje voor de dag willen komen worden er in totaal 1000 unieke, genummerde V-Dresses weggegeven op vrijdag 20 april. Die dag wordt er om 20.00 uur in de PC Hooftstraat in Amsterdam en om 17.00 uur op de Markt in Eindhoven een speciale tijdelijke V-shop geopend. Rennen…

Een dag na de presentatie is er al rumoer rondom de V-Dress. De KNVB laat van zich horen. Omroep Brabant meldt dat een woordvoerster van de KNVB de actie van Bavaria ‘marketing-technisch gezien begrijpelijk’ vindt, maar ze zegt ook dat de voetbalorganisatie in de periode rond de eerste interland zal kijken of er stappen worden ondernomen tegen het jurkje. ‘Bavaria heeft de hand overspeeld tijdens het WK in Zuid-Afrika’, aldus de woordvoerster. Bavaria zal zich hier geen zorgen om maken. Gratis reclame is er nu al meer dan voldoende! Kassa!

Op de foto, die gemaakt is door Marc de Groot, zie je een elftal dames die de V-Dress dragen.

The Sleepers van Martin Fenne


Martin Fenne, opgeleid als schilder, gebruikt satijnband waarmee hij zijn voorstellingen vormgeeft. Net als een schilder brengt hij laag op laag, de uitgesproken kleuren satijn op doek aan.

The Sleepers toont slapende mensen in allerlei houdingen en poses. De contouren van de lichamen, de deuken in het matras, de plooien van de lakens, dekbedden en kussens, heeft Martin Fenne uiterst subtiel met satijnband in beeld gebracht.


Tot en met 27 mei 2012 is werk van Martin Fenne te zien in Galerie LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum) te Leiden.

Staphorst op de catwalk


Staphorst trekt de aandacht. Op het bericht over de Staphorster knoop ontving ik veel mails. Geweldig dat er zoveel belangstelling is voor de traditie van Staphorst. De afgelopen dagen stond Staphorst bol van activiteiten en morgen vindt het sluitstuk plaats. Initiatief voor deze dagen komt vanuit de werkgroepen ‘Staphorst op de Catwalk’ en ‘Tradities’, die het resultaat van hun inspanningen van de afgelopen periode graag willen presenteren. Annet van Strik en drie andere ondernemers startten het bedrijf Staphorst is hip dat authentiek Staphorst in een nieuw jasje giet.

Afgelopen vrijdag vond er een modeshow plaats die verrassende creaties liet zien die gemaakt zijn door mensen uit Staphorst. Het filmpje van de modeshow is te bekijken op de site van Staphorst is hip.

Nieuwe versie Friese merklap 1786


Opnieuw een berichtje over de Friese merklap 1786. De zoektocht naar de originele merklap zit inmiddels in jullie geheugen gegrift. Enkele borduursters hebben zelfs de nieuwe versie al af. Het zijn Dout, Hennie, Lieny en Jacquelien, Hilde en Helga. Zes prachtige nieuwe uitvoeringen van de Friese merklap 1786, maar weten jullie al dat Naald & Draad deze merklappen graag op de komende tentoonstelling in Roermond wil laten zien aan de bezoekers? Ben je al begonnen aan de Friese merklap 1786 anno 2011/2012, maar is deze nog niet af, dan is de expositie op 17, 18 en 19 augustus 2012 in Roermond wellicht een stok achter de deur om de lap de komende maanden af te maken. Het kan ook een reden zijn om alsnog te beginnen aan deze fraaie Friese merklap. Ik verheug me er in ieder geval al op om alle mooie merklappen in het echt te bewonderen. Voor meer informatie over de expositie kun je contact opnemen met Sabine door een e-mail te sturen naar het volgende adres: info@naaldendraad.com

Robert Doisneau

Vroeg op, laat thuis vandaag! Het was wederom een gezellige en inspirerende dag in Nijkerk waar traditiegetrouw de jaarvergadering van Merkwaardig werd gehouden in combinatie met een lezing. Deze keer was het Hennie Stevan die vertelde over twee bijzondere pronkrollen uit haar eigen collectie. Verder was het een ideale dag om een woordje te wisselen met bekende en nieuwe gezichten. Met NellyV had ik een leuk praatje over textiel, handwerken, boeken en fotografie. Met name over de straatfotografie die mij al jaren zo aanspreekt. In de toekomst hoop ik hier meer mee te kunnen gaan doen. Na het avondeten kroop ik achter de computer en opende standaard mijn blog en Google. Tja, en wat heeft Google vandaag? Een prachtige doodle van Robert Doisneau.


Vandaag is het de 100e geboortedag van Robert Doisneau. Hij werd vooral beroemd door zijn foto’s van het straatleven. Hij noemde zich eerder een ‘beeldenvisser’ dan een ‘beeldenvanger’, onder andere omdat hij zich mengde tussen zijn onderwerpen. Hij is een geduldige voorbijganger die een zekere afstand tot zijn onderwerpen houdt en afwacht tot zich een klein verhaal afspeelt. De foto’s zijn vaak doortrokken met humor, maar ook met nostalgie, ironie en tederheid.

Nu we het toch over straatfotografie hebben, wil ik Cor Jaring nog even noemen. Afgelopen donderdag stond in de Volkskrant een prachtig portret van hem dat gemaakt is door Stephan Vanfleteren.


Krijg je zin om een foto-expositie te bezoeken dan is het Gemeentemuseum Helmond een tip. Vanaf 24 april tot en met 16 september 2012 zijn in dit museum foto’s van Martin Parr te zien.

Textielpost – Nevada (USA)

Na de verre tocht naar de Philippijnen stond voor EllydeB een reis op haar agenda naar Las Vegas. Ook hier vond ze enkele fraaie textielkaarten.


EllydeB: ‘Ik hoop dat je met deze kaart iets kunt. Voor mij is Audrey Hepburn de actrice uit vervlogen jaren, maar zeker ook het symbool voor Unicef. Hartelijke groet uit Las Vegas.’


EllydeB: ‘Op deze kaart twee jonge geliefden van lang geleden (july 11, 1936). Mooi uitgedost, dus misschien geschikt voor je textielpost.’

De afbeelding op de kaart heeft als titel Young love en is getekend door Norman Rockwell (1894-1978). Hij was een Amerikaanse kunstschilder en illustrator. Zijn meeste bekendheid kreeg hij door meer dan veertig jaar de covers van The Saturday Evening Post te verzorgen met als thema het dagelijks leven.


EllydeB maakte vanuit Las Vegas een uitstapje naar de Hoover Dam en onderweg kwam ze een paar erg leuke winkels van de indianen tegen waar ze twee schitterende textielkaarten kocht en deze vervolgens naar Nederland verstuurde. Op bovenstaande kaart zie je Alberta Susunkewa, een bekende mandenvlechtster van de Hopi indianen. Zij draagt de traditionele manta. De gewone manta is een rechthoekige, donker gekleurde doek die als sjaal of omslagdoek wordt gedragen. De manta van Alberta Susunkewa is versierd met fraai borduurwerk. Vrouwen, hoofden en kachina-dansers droegen hem als deken om de schouders. De deken wordt vaak als ‘maiden shawl’, meisjes-sjaal, aangeduid, omdat ongehuwde Hopi-meisjes hem droegen. In de dertiger jaren van de twintigste eeuw raakte deze gewoonte in onbruik. De mand die Alberta Susunkewa aan het vlechten is, wordt alleen gemaakt in de Second Mesa dorpen Shungopovi, Mishongopovi en Shipaulovi.


Deze kaart laat de kachina-pop zien van de Hopi. Jongens worden opgenomen in kachina-genootschappen, waar ze worden ingewijd in de betekenis van de kachinas (kachinas zijn geesten die bemiddelen tussen mensen en goden). Meisjes krijgen van de dansers houten poppen van kachinas om zo de geestenwereld te leren kennen. De poppen worden thuis aan een touw aan het plafond of de muur gehangen. De verhalen van hun ouders en familie over de kachinas wijden de kinderen geleidelijk in hun betekenis voor de stam. De kachina-cultus bestaat uit een reeks dansen. Gemaskerde kachina-poppen worden tijdens de pauzes van de kachina-dansen aan de kinderen uitgedeeld, vooral aan meisjes. De kachinas dansen nog steeds in de Pueblodorpen.

Op de achtergrond is een prachtig geweven deken met gestileerde motieven van de Hopi indianen afgebeeld. In het Fries Museum bevinden zich vergelijkbare dekens, kijk hier en hier eens.

Groeimeter merklappenboek VI

Dagelijks zit ik uren achter de computer om te werken aan het merklappenboek. Diverse boeken, merklappen, papieren etc. liggen om me heen. Ik ben helemaal verdiept in het leven van de weesmeisjes in het Burgerweeshuis en ik zie ze als het ware voor me, druk bezig met handwerken. Dat is dus ook de reden dat jullie de laatste tijd wat minder van mij horen. Het merklappenboek moet echt dit jaar af zijn. Peter heeft de afgelopen jaren al veel onderzoek gedaan, maar nu ik zo intensief bezig ben met de merklappen duiken er van mijn kant nieuwe vragen op waar ik wil proberen een antwoord op te vinden. Het is de moeite waard om een poging te wagen. Ik kan je wel zeggen dat er schot komt in het verhaal, maar dat het nog niet klaar is. Nu wil ik een beroep doen op mijn lezers. Ik zou namelijk heel graag merklappen zien uit begin 1800 of eerder die gemaakt zijn in het Burgerweeshuis van Amsterdam. Heb jij een merklap die gemaakt is in het Burgerweeshuis van Amsterdam en een datering heeft die niet na circa 1840 is, dan zou ik het ontzettend fijn vinden om hier een afbeelding van te zien en deze te vergelijken met andere merklappen. De afbeelding is dus alleen voor eigen gebruik en bedoeld als onderzoek. Je kunt een e-mail sturen naar:
berthismith@textile-collection.nl
Een voorbeeld van een merklap uit het Burgerweeshuis Amsterdam is deze:

Paasdagen voorbij…

Pasen is bijna voorbij. We hadden een beetje traditie en een beetje nieuw. Zo legden we beide dagen familiebezoekjes af, zochten we paaseitjes (deze traditie houden we in ere, ook al zijn de kinderen ouder) waarvan er nog steeds eentje zoek is en de paasbrunch was er dit jaar ook weer. Nieuw voor de paasdagen was het bezoeken van een expositie. Gistermiddag tuften we naar Galerie de Vlierhove in Blaricum. Om 15.00 uur werd een nieuwe expositie geopend waar werk van Annette van Waaijen is te zien tot en met 30 april 2012. Zij combineert fotografie met borduurwerk.





Ook kun je in Galerie de Vlierhove tot het einde van deze maand de minuscule gebreide insecten van Saskia E.M. van Dijk bewonderen.

Pasen 2012

De komende twee dagen vieren we Pasen. Eerste paasdag gaan velen heerlijk brunchen in een versierd huis met paastakken, familiebezoekjes worden afgelegd en er wordt volop chocolade gegeten in de vorm van eitjes en haasjes. Voor de kinderen wordt er door de paashaas geverfde eieren verstopt in de tuin. In het oosten en noorden van Nederland worden traditiegetrouw de paasvuren aangestoken. De bouwers van het paasvuur in Espelo zijn er zelfs in geslaagd om dit jaar het hoogste paasvuur ter wereld te bouwen, 45,98 m hoog. Tweede paasdag gaan we dan massaal naar IKEA.

Zo heeft ieder land zijn eigen tradities. In Mezőkövesd (Hongarije) worden de meisjes met Pasen met water begoten. De meisjes dragen hun folkloristische kleding en de mannen gooien water over hen heen. Men gelooft dat het water helende, reinigende en vruchtbare effecten heeft. Door de vrouwen nat te gooien zouden het goede vrouwen worden die veel kinderen krijgen.


Foto: AFP

Fijne paasdagen voor iedereen!

Koningin Margrethe van Denemarken en Marie-José Devroede


‘In de loop der jaren heeft Koningin Margrethe zich verschillende kunsttechnieken eigen gemaakt. Zo schildert ze al jaren op doek en stelde ze tentoon in tal van binnen- en buitenlandse musea. Toen haar kinderen trouwden, tekende zij de verschillende wapenschilden van hun families. Ze geniet bekendheid voor haar decoupagetechnieken en boekillustraties en ontwerpt kledij voor film en toneel. Zelfs haar eigen kleren zijn vaak van haar hand. Maar het liefst houdt de koningin zich bezig met borduurwerk, een eeuwenoude bezigheid aan elk hof’, lees ik in het magazine Royals van december 2011.


Borduren is een makkelijke bezigheid, zeker in tegenstelling tot het schilderen waarbij je recht voor hoort te staan. Borduren kun je doen in je eigen gemakkelijke zetel. Voor Margrethe begon het allemaal tijdens een regenachtige zomerdag in het kasteel van Gråsten. ‘Ik was 20 en zag hoe mijn moeder met haar vriendinnen prachtige tekeningen aan het naaien was in de mooiste kleuren. Ik nam ook een naald en een draad in de hand en begon verschillende zaken te naaien, zoals een handtas. Mijn werk was heel kleurrijk en niet zo precies als bij de anderen.’ Het werd het begin van een jarenlange passie.

Op de foto zie je vijf kussens die door Koningin Margrethe zelf werden geborduurd. De kleuren komen overeen met de vazen en glazen die in haar werkkamer staan.


In hetzelfde nummer van Royals lees ik een artikel over de 86-jarige Marie-José Devroede, de bekendste naaister van Brussel. Haar specialiteit is het stoppen van gaatjes. De koninklijke familie mag zij tot haar clientèle rekenen. ‘Het is begonnen met een jas van Koning Boudewijn. Hij was helemaal versleten. Een normaal mens zou hem niet eens van straat oprapen. Maar de koning wilde die jas dus laten herstellen. Ik deed het. Zonder lappen op te zetten. Dat doe ik nooit. Ik ben een naaister en die komt al naaiend tot oplossingen.’ Toen de chauffeur de jas kwam oppikken, stond hij erop dat ze haar prijs vroeg. ‘Ik heb dan maar het gewone tarief aangerekend en ben dat blijven doen tot op vandaag. Ze betalen ‘directement’. Het is te zeggen: de chauffeur betaalt, want zelf komen ze nooit tot hier. En vriendelijk dat die chauffeurs zijn!’

De naaister van de Hoogstraat 15 in Brussel is intussen een beroemdheid geworden. Ze staat vermeld als bekende Brusselaar in een boek over de hoofdstad. Omdat de lichtinval in haar atelier het beste is vooraan aan het raam zit Marie-José meestal in haar etalage te naaien. De jaren van arbeid hebben intussen de tol geëist. Ze heeft een uitgebreide reeks brillen om het werk uit te kunnen blijven voeren en haar handen en vingers staan scheef. Dat is van al dat naaien. Toch gaat ze door zolang ze kan. Gemiddeld slaapt ze zes uur per nacht. Haar handen gunt ze amper rust. ‘Dit is een passie voor mij. Als ik het niet graag zou doen, zou ik er allang mee gestopt zijn.’

Bekijk hier een filmpje over Marie-José Devroede. Let goed op want je ziet een vergelijkbare ‘grijpstok’ voorbijkomen zoals ik die in deze log laat zien. Ze gebruikt een modern ‘ladderophaalpennetje’ en niet eentje uit de oude doos.