Herfstuitstapjes

Morgen, vrijdag en zaterdag is de Handwerkbeurs in Ahoy te Rotterdam. Dagelijks geopend van 10.00 tot 17.00 uur.

Tijdens de vierde Rotterdam-editie kun je wederom genieten van vele stands op het gebied van verschillende handwerk- en textieltechnieken zoals borduren, breien, patchwork en quilten, vilt, naai- en borduurmachines, Hardanger, kantklossen, kralen en veel meer. Verder zijn er diverse activiteiten zoals workshops en een quilttentoonstelling door Elly Prins Machinequilting.


Carla Meijsen en Hilly van der Sluis zullen morgen hun eerste boek Warme Handen – Estlandse wanten en polswarmers presenteren op de Handwerkbeurs. Carla en Hilly hebben door middel van literatuurstudie en twee studiereizen de breitradities uit Estland diepgaand onderzocht. Dit resulteerde in een groot enthousiasme en gedrevenheid om de Estlandse breitradities en –technieken toegankelijk te maken voor een breed publiek, zowel in Nederland als daarbuiten. In het boek zijn patronen voor elf wanten en twee polswarmers opgenomen. Alle patronen zijn voorzien van duidelijke beschrijvingen en teltekeningen. De gebruikte specifiek Estlandse technieken worden uitvoerig beschreven en zijn voorzien van vele detailfoto’s.
——————————


In het najaar van 2008 heeft Mathilde Jongbloed een oproep gedaan in het ledenblad van de NBvP, Vrouwen van Nu. Ze was op zoek naar vrouwen die ‘vrij’ werken en elkaar inspireren om samen op een hoger niveau te komen. Zo is Textielkunst Nu ontstaan. De vrouwen komen uit het hele land en vrijwel alle technieken zijn vertegenwoordigd. Textielkunst Nu exposeerde voor het eerst tijdens het Textielfestival 2010 in Leiden. Nu exposeren de vrouwen van Textielkunst Nu bij Kroko Multipunt in IJhorst. Het thema voor deze tentoonstelling is Contrast. Je kunt de werken nog tot en met 30 oktober 2011 gaan bekijken. Openingstijden: donderdag tot en met zondag van 10.30 tot 17.00 uur.

Foto: Gekleed en ongekleed, contrast tussen twee vrouwen van Martha de Vos-Hunneman.
——————————


Tesselschade-Arbeid Adelt afdeling Nijmegen organiseert op 13 november 2011 een najaarsverkoop in Hotel Erica te Berg en Dal. De collectie bestaat uit houtwerk, sinterklaas- en kerstartikelen, borduur- en ander handwerk en kraamcadeautjes. De verkoop begint om 11.00 uur en duurt tot 16.00 uur.
——————————


Verzachtende omstandigheden in textiel en naaldkunst.

Alexandra Drenth uit IJmuiden toont haar werk tijdens de Kunstlijn 2011 in Haarlem onder verzachtende omstandigheden. Volgens de kunstenaar vraagt deze tijd om een zachte aanpak, rust en harmonie met een vleugje romantiek en nostalgie. Er is veel te zien, onder andere lieve jurkjes gemaakt van borduurwerk en oogstrelende theekopjes bekleed met prachtige kruissteektafereeltjes. Daarnaast is er een film te zien die over tastbare herinneringen gaat, waarin geïnterviewden hun eigen visie geven.

Alexandra is op locatie te Koinonia aan de Doelstraat 52 in Haarlem het gehele weekend van 5 en 6 november 2011 aanwezig, van 11.00 tot 17.00 uur. Zoek je tijdens de drukte van de Kunstlijn even een rustpunt, beklim dan de trap van de Doelstraat en kom naar de zolder.
——————————


Historisch Bal
We schrijven het jaar 1811, Napoleon Bonaparte bezoekt ons land. Ter ere van zijn komst wordt door het genootschap Revérence een groot bal gehouden. Het landhuis Marquette is in gereedheid gebracht: de kroonluchters zijn ontstoken, het orkest staat klaar, de gasten stromen binnen… Maar waar blijft de keizer?

Zaterdagavond 26 november van zeven uur ‘s avonds tot middernacht vindt het bal plaats in Château Marquette, te Heemskerk. Een avond vol dans, muziek, plezier en vermaak op een prachtige en sfeervolle locatie. Helaas is het Historisch Bal helemaal uitverkocht. Wil je de volgende keer er bij zijn, schrijf je dan in voor de nieuwsbrief via de website.

——————————


Zweefsels, expositie van Weefkring Het Leyds Laeken in Museum Het Leids Wevershuis te Leiden. De tentoonstelling is te zien tot en met zondag 4 december 2011. Openingstijden: dinsdag tot en met zondag van 13.00 tot 16.00 uur, ‘s maandags gesloten. Toegang is gratis.

De leden van de weefkring bedachten het thema ‘Zweefsels’ voor de expositie. Maar wat is nu eigenlijk een zweefsel? Is het een weefsel dat zweeft? Of een weefsel dat zwevende dingen verbeeldt? Of misschien een zweverig weefsel?

Ieder voor zich heeft bedacht wat voor haar onder de noemer ‘Zweefsel’ valt en een manier gezocht om daar vorm aan te geven. Soms leidde de techniek tot een vorm en in andere gevallen was de vorm uitgangspunt voor het gebruik van een bepaalde techniek. Ook het te gebruiken materiaal speelde natuurlijk een rol. Er is gebruik gemaakt van koperdraad, houten stokjes, repen stof, maar ook fijne garens, kleurig werk maar ook subtiel kleurgebruik.
——————————

Kleding biedt niet alleen bescherming tegen weer en wind, maar vertelt ook iets over de drager. Op de familietentoonstelling Wie denk jij dat je bent? De familie aangekleed toont het Zuiderzeemuseum de verschillende functies van kleding – toen én nu.

De bezoeker komt aan de hand van verschillende thema’s oog in oog te staan met authentieke streekdracht, de dagelijkse outfits van moderne Enkhuizers en bijzondere verhalen uit heden en verleden. Is voetbal typisch iets voor jongens? Hoe zie je dat iemand rijk is? Door deze vragen te stellen ontdekt het hele gezin op speelse wijze hoe hecht kleding en identiteit verweven zijn. Hierbij wordt de bezoeker op verschillende manieren uitgenodigd om zelf aan de slag te gaan en zo ook een bijdrage aan de tentoonstelling te leveren.

Het museum heeft in de tentoonstelling een bijzondere plaats gegeven aan de vier winnende creaties van de ontwerpwedstrijd ‘Hedendaagse Zuiderzeedracht’, georganiseerd door het Noordhollands Dagblad. Ine Keitz won de eerste prijs. De jury vond dat Ine Keitz heel goed gekeken had naar alle klederdrachten rondom de Zuiderzee en veel informatie in een kleurrijk, streetwise en jong kostuum toch tot een eenheid had weten te brengen.


Wie denk jij dat je bent? De familie aangekleed is te zien tot 8 april 2012 in het Zuiderzeemuseum te Enkhuizen.

Beatrice Waanders


Als onderdeel van de Dutch Design Week in Eindhoven gaf Beatrice Waanders afgelopen zondag in de Schellensfabriek de lezing Duurzaam Ecologisch Viltwerk. Beatrice Waanders volgde de kunstacademie Willem de Kooning in Rotterdam. Haar afstudeerrichting was interieurarchitectuur en materiaalontwerp. Na haar afstuderen in 1997 ging zij werken als interieurarchitect bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Om haar heen zag zij mensen die hun eigen product ontwikkelden. Dat wilde ze ook wel. Om inspiratie op te doen vertrok ze naar India en bij thuiskomst ging ze googelen op textielontwerp. Ze kwam uit bij vilten, de oudste manier van stof maken. In 2006 volgde ze haar eerste viltles en in 2008 startte Beatrice met haar eigen bedrijf The Soft World.


Beatrice Waanders wil de schapenwol op de mooiste manier uit laten komen. Dat kan alleen door de wol ongeverfd te gebruiken. Zij koopt haar wol direct van schapen- en konijnenhouders. De dieren worden onder zeer diervriendelijke omstandigheden gehouden. Alle producten zijn handgemaakt en worden gecombineerd met zijde, merinowol en linnen van de beste kwaliteit. Nergens in de productie worden chemicaliën gebruikt. Slechts water, zeep en spierkracht bepalen het productieproces.

Boeketten van Janina Loeve


Een boeket bloemen voor de jarige, of voor de gastvrouw, of zomaar voor een vriend/vriendin, of gewoon voor jezelf. Met z’n allen kopen we aardig wat fleurige bloemen en laten deze tot hun recht komen in een bijpassende vaas waar we vervolgens hopelijk twee weken van mogen genieten. Janina Loeve bedacht hierop een variant. Waarom geen boeket met groenten en kruiden cadeau doen? Janina: ‘Naast gezond en lekker, zijn verse groenten en kruiden prachtig om te zien. Helaas kiezen veel mensen uit tijdgebrek en gemaksoverwegingen voor kant en klare bekende groenten. Dat terwijl verse groenten en kruiden ons eindeloze mogelijkheden bieden om te combineren. De seizoenen zorgen van nature voor de beste variatie. Samengebonden vormen de groenten een boeket van geuren, kleuren en smaken. Zo mooi dat het de moeite waard is om er ook nog even van te genieten voordat het wordt klaargemaakt.’


Bij het groenteboeket hoort een passende verpakking. Op een kaasdoek liet Janina een recept met de bereidingswijze zeefdrukken. De doek wordt fraai om het boeket gebonden en klaar is je cadeautje. Is het boeket opgegeten dan blijft het kaasdoek met recept als herinnering over.

Janina Loeve maakt deel uit van de Dutch Design Week. Tot en met aanstaande zondag (30 oktober) kun je haar vinden in de Schellensfabriek, Vestdijk 280, Eindhoven. Elke dag van 11.00 tot 19.00 uur.

Dutch Design Week 2011


Van 22 tot en met 30 oktober laat Eindhoven het design van de toekomst zien. Ooit zei een journalist: ‘In Miliaan zie je het nieuwste van het nieuwste, in Eindhoven zie je wat over twee jaar op de markt zal zijn.’ Voor de tiende keer vindt de Dutch Design Week plaats. Meer dan 1800 ontwerpers tonen hun werk: industrieel, ruimtelijk en grafisch ontwerp, textiel, mode en architectuur. Op 65 verschillende locaties zijn meer dan 360 events te bezoeken. Naast exposities zijn er lezingen, workshops, modeshows en seminars. Ondoenlijk om dit allemaal in één dag te doen. Peter en ik zagen vandaag een klein gedeelte van het boeiende en uitgebreide programma. Ik neem je mee naar het oude Philips-terrein Strijp dat als centraal middelpunt fungeert.


Designkaas van Marinde van Leeuwen is echte Goudse jong belegen kaas. Met de hand gemaakt door boeren die speciaal door Marinde van Leeuwen zijn geselecteerd op basis van excellente smaak. Bij Designkaas wordt Hollandse kaas gecombineerd met Dutch design. Op bovenstaande foto zie je op de Designkaas een handwerk afgebeeld. Zowel kaas maken als handwerken is een ambachtelijk proces.


De lamp van Annabet Philips die niet echt op een lamp lijkt.



Annemieke van Diepen ontwierp voor haar afstudeerproject aan de ROC in Eindhoven een collectie die onder andere bestond uit het bovenstaande prachtige jasje. Haar collectie was gebaseerd op de inspiratie van de Geheime tempel. Zo heette het gedeelte van de voorstelling die te zien was in het Wereldmuseum te Rotterdam. Ze werd gegrepen door de kleuren, vormen en het achterliggende verhaal. Annemieke doet nu het voorbereidende jaar van de Rietveld Academie.

Verder zag ik The Spade Seat van Nic Roex die een verrassend goede zit heeft, haarsieraden van Iris van Daalen, sieraden ontworpen door Janske Megens en die gemaakt worden in Nepal, de prachtige Bosch Koppies van BYHENDRIK’ en nog veel meer. Te veel om allemaal te vermelden. Tot en met volgende week zondag heb je de gelegenheid om een kijkje te gaan nemen in Eindhoven. Voor vervoer van de ene locatie naar de andere wordt gezorgd.



In 2005, 2006 en 2007 bracht ik ook een bezoek aan de Dutch Design Week.

Position – Ursula Pahnke-Felder


Het is enige tijd geleden dat Ursula Pahnke-Felder startte met haar project bushokjes te transformeren. Misschien herinner jij je het eerste berichtje dat ik schreef over het bushokje? Op 6 juni 2008 ging ik een kijkje nemen bij het bushokje aan de van Coehoornstraat en op 9 november 2008 was het dertiende en laatste bushokje aan de beurt.


We zijn drie jaar verder en de publicatie over het bijzondere project van Ursula Pahnke-Felder is onlangs verschenen en te koop bij Amazon.de. Het fotoboek telt 64 pagina’s waarvan 10 bladzijden zijn ingevuld door voorbijgangers die hun ervaring delen betreffende het ‘bushokjes project’. Ik ben één van hen. Hieronder mijn bijdrage:

Bushokje 11

De wekelijkse gratis krant die op de deurmat valt is ideaal om op de hoogte te blijven van de activiteiten in mijn omgeving. De krant wordt dan ook trouw door mij bekeken. Zo stuitte ik in De Trompetter op het bericht: Kunstenares neemt Venloos bushokje onder handen. Elke ruimte kan op elk moment door positieverandering een nieuwe betekenis krijgen. Elk moment kan met betrekking tot de ruimte, door het innemen van een nieuwe positie, opnieuw ontdekt worden. Dit is het uitgangspunt van het werk van Ursula Pahnke-Felder. Een bushokje wordt door haar tijdelijk veranderd in een woonkamer, in een kunstwerk, aangepast aan zijn omgeving waar de kijker zelf onderdeel van kan worden.

Slordig scheurde ik het bericht uit de krant met de bedoeling om op vrijdagmiddag 6 juni 2008 eventjes een kijkje te gaan nemen bij het bushokje aan de van Coehoornstraat. Eventjes werd omgezet in drie uur.

Dit was bushokje 11 van de 13 die getransformeerd werden in Venlo. Helaas was er niet zoveel belangstelling bij dit bushokje. Reden? De bussen reden niet waardoor er op deze plek niet veel mensen kwamen. Door het rustige geheel kreeg ik een uitgebreide uitleg van de kunstenares over dit project. Zoals met alles geldt, zodra je het verhaal er achter hoort, gaat het pas echt leven. Ik was nieuwsgierig hoe Ursula tot dit project was gekomen. Haar verhaal: ‘Ik woon al dertig jaar met veel plezier in Venlo. Op een gegeven moment ben ik als toerist door de stad gaan lopen en de bushokjes trokken bij mij de aandacht. Een passant vertelde mij: “Je kunt tegenwoordig wel in een bushokje gaan wonen met de vertragingen van Veolia. “‘

De uitspraak van de voorbijganger zette Ursula aan het denken en bracht haar op het idee om bushokjes tijdelijk om te bouwen tot een woonkamer. Toevallige bezoekers vertelden haar mooie, trieste, grappige en leuke verhalen. Een enkele keer kwam er zelfs een heel levensverhaal ter sprake. Met veel belangstelling hoorde ik de speciale ervaringen van Ursula aan in haar tijdelijke woonkamer. Laat in de middag fietste ik huiswaarts, na een bijzondere ontmoeting met een bijzonder persoon op zomaar een zonnige middag in juni.

Op 9 november 2008 was het 13e en laatste bushokje van lijn 6 bij het station aan de beurt. Op de 19e verjaardag van de val van de Berlijnse muur transformeerde Ursula de bushalte tot een monument van ‘Freiheit’. De gasten werden getrakteerd op een ter plekke gebakken flensje en een toost werd uitgebracht op de vrijheid en op een prachtige afsluiting van het project!

Textielpost – Ladakh (India)


Marlie Lamers: ‘Vanuit het prachtige Ladakh (Noord-India) een groet. Een bijzonder deel van de wereld met bijzondere mensen. Hartelijke groet vanuit Leh.’

Tekst ansichtkaart: Spinning Wool: Ladakh, India. These ladies from the Rumptse area, whilst tending goats spin wool by hand. During the long winter months Ladakhi women spend long hours spinning & weaving the wollen fabric used in their traditional dress, the Goncha.

De eenvoud en de lach op het gezicht van deze vrouwen, straalt een enorme rust en tevredenheid uit. Heb ik het bij het rechte eind?

Tot en met 28 oktober 2011 is een expositie van Marlie Lamers te zien in Boxmeer.

De kaart staat centraal in het nieuwe programma Omdat ik aan je denk. In dit programma vertellen mensen die een kaart sturen hun verhaal.

Puzzelquilt van Mien B.


Mien B.: ‘Het is een hele klus (wel een hele leuke) geweest, maar de laatste zoompjes aan de paarse quilt zijn gemaakt. Drie december 2010 maakte je een logje over de paarse puzzelblokken waar ik toen druk mee bezig was. Deze quilt maakte ik op verzoek van de oudste zoon (en zijn vriendin) van een vriendin van mij. Ze wilden graag een PAARSE quilt. De techniek mocht ik zelf beslissen. Ik koos voor de puzzelquilt, omdat dit een heel leuke techniek is om met allerhande restjes te werken en als eerbetoon aan onze patchworklerares Iet van de Vrande uit Someren, de bedenkster van deze PUZZELQUILT-techniek. Het begon met het verzamelen van allerhande “paarsjes”, gekocht, gekregen of geruild. Van mij moest in iedere blok minstens één paars VLISCO-lapje verwerkt worden, en toen kon het puzzelen beginnen. Het patchwork maakte ik met de naaimachine, het quilten heb ik blok voor blok met de hand gedaan, die daarna quilt-as-you-go met biezen verbonden werden tot een grote quilt. Wat inhoudt dat er op het laatst meters biezen met de hand gezoomd moesten worden. De afmeting van de quilt is 2.20 m bij 2.00 m. Het was een heel karwei, maar ik ben heel tevreden met het eindresultaat. Ik hoop dat het jonge stel er jaaaaaaaaaaaaaaarenlang van kan en mag genieten.’


Suzanne Jongmans


Meisje met kap (2007), 40 x 50 cm.

Textiel, oude meesters, fotografie, hergebruik, we hebben het hier over Suzanne Jongmans. Het lijken schilderijen van klassieke meesters, maar het zijn hedendaagse foto’s. Suzanne Jongmans laat zich inspireren door schilders uit de 16e en 17e eeuw. Het licht en de kleding van haar modellen zijn belangrijk. Voor kragen, mouwen en halsdoeken gebruikt zij schuimrubber, modern verpakkingsmateriaal. De personen blijven je bij door de serene sfeer en rust die van hen uitgaat. Alle foto’s zijn afgedrukt op kwaliteitspapier – Hähnemühle, gemaakt van katoen -, de meeste lijsten zijn zwart en strak. Tot 6 november 2011 kun je werk van Suzanne Jongmans zien in Galerie Wilms. Absoluut een aanrader!


Dame met parels (2009), 60 x 75 cm.

Gebroeders van Limburgfestival


Het laatste weekeinde van augustus stond weer helemaal in het teken van de bruisende wereld van de middeleeuwen. De zevende editie van het Gebroeders van Limburgfestival pakte uit met extra veel muziek. Het hoogtepunt was de de Blijde Incomste op zondagmiddag. Een oogverblindende stoet van middeleeuwers trok door het oude stadshart van Nijmegen. Te midden daarvan verbeeldden ridders en jonkvrouwen te paard de wereldberoemde miniaturen uit het werk van de Gebroeders van Limburg, onder andere de kalenderbladen met de lenterit (mei) en de valkenjacht (augustus).

Het Gebroeders van Limburgfestival kijkt terug op een meer dan geslaagd evenement. Onstuimige weersvoorspellingen en wegwerkzaamheden hebben de 75.000 bezoekers niet weerhouden naar Nijmegen te komen. Dorien en LiaS waren er bij en nemen ons mee naar de tijd van de Gebroeders van Limburg.






Christine de Pizan of Pisan (Venetië circa 1364 – klooster van Poissy circa 1430) was een Franse schrijfster die, nadat ze reeds op 25-jarige leeftijd weduwe was geworden, boeken schreef om haar gezin te onderhouden. Ze was daarmee een van de eerste vrouwen die een professionele literaire carrière begon, een uitzonderlijke keuze in de door mannen gedomineerde middeleeuwse samenleving. Politicologen en feministen beschouwen haar als een voorvechter van vrouwenemancipatie, ze wordt daarom wel proto-feminist genoemd.

Straatkunst of urban intervention


Behalve wild-breiwerk is er ook wild-borduurwerk ontdekt, en wel in Utrecht aan de Zeedijk. Robert van Gijssel schreef er op 25 augustus een leuk artikel over in de Volkskrant.

‘Misschien wel de mooiste straatkunst: het werk dat pas na vier keer passeren opvalt. Zag ik dat goed? Terugwandelen of fietsen en nog eens nader beschouwen. Verdomd! … om te voorkomen dat kinderen gaan spelen op het sloopterrein van de broodfabriek, heeft de gemeente een hekwerk geplaatst: klassieke roestvrijstalen hekdelen, deurtje erin voor de sloopwerknemers, dunne spijltjes met nare scherpe punten aan de bovenrand. Toch moet een creatieve figuur in deze weinig opbeurende stadsaankleding een mogelijkheid hebben gezien. Hij of zij zag in het hek een borduurbord, of een raster om eens fijn letters in te gaan zetten. Letters van dunne reepjes gescheurde stof, om eindeloos door het hekwerk te weven en kunstig te knopen, en te komen tot die ene krachtige mededeling. Hoewel, krachtig. Wat staat er nu eigenlijk, denk je na de eerste ontdekking. Ga recht voor het hek staan en je kijkt dwars door de letters heen. De kreet is transparant en de zachte kleuren oranje en lichtpaars komen de leesbaarheid ook niet ten goede, al is het lettertype in kruissteek prachtig uitgewerkt. Maar als je deze straatkunst een beetje van de zijkant bekijkt, krijgen de letters body. De reepjes stof komen nader tot elkaar, de lucht ertussen verdwijnt. En dan komt de Romeinse filosoof Lucius Annaeus Seneca ineens in al zijn gevatheid tot je. “We live not according to reason, but according to fashion”, staat in het hek geschreven. Het is een wel heel vrije vertaling van een zin uit Seneca’s Brieven aan Lucilius. … Hij zegt: “Een van de oorzaken van onze ellende is, dat wij leven naar voorbeelden en ons leven niet rationeel inrichten, maar ons laten meeslepen door de conventies. “‘