De NVKKMS in Gorinchem I

Zoals je in deze log kunt lezen wilde de NVKKMS haar tweede lustrum in Gorinchem vieren. Voor 23 en 24 september werd een uitgebreid en gevarieerd programma samengesteld. Afgelopen zaterdag nam ik de trein naar Gorinchem om dit feestje van dichtbij mee te maken. Bij de deur van Schouwburg De Nieuwe Doelen werden de gasten hartelijk begroet. Met zo’n mooi begin kon de dag al niet meer stuk.


Na een kopje koffie en heerlijk gebakje nam ik plaats in de grote zaal van de schouwburg om de lezing van Gieneke Arnolli, Linda Hanssen en Ien Rappoldt te volgen. Gieneke vertelde over de verfraaiing van de hemdboorden van het mannenhemd. In de 18e en 19e eeuw zien we hemdboorden met witwerk versierd, randen met geborduurde vogels. Meisjes oefenden dit borduurwerk op merklappen. Waren de meisjes op de hoogte dat zij 16e eeuwse patronen borduurden? Hoogstwaarschijnlijk niet. De hemdboorden zijn tot in de puntjes verzorgd. Als extra verfraaiing aan de hemdboorden zien we vaak de ‘puntjes’. Deze ‘puntjes’ (tandjes) zijn uitgezocht door Maria van Hemert en de vier tot zes variaties die zij heeft gevonden staan beschreven in haar boek De handwerken op het eiland Marken. Kenmerkend voor de Friese hemdboorden zijn de Tjalkmanschuintjes, onder en boven op het hemdboord een open randje. In de 20e eeuw worden de linnen hemdboorden vervangen door katoen. Dit is een moelijk aftelbare stof waardoor langzaam het versierde hemdboord verdwijnt.

Met Linda Hanssen maakten we een wereldreis. Zij liet ons weten dat de natuur een scala aan materialen biedt voor decoratie. Denk eens aan schelpen en veren. De schelp is in alle delen van de wereld als handelsproduct gebruikt. In dit logje vertel ik over de Kaurischelp. Hoe rijker versierd, hoe welvarender je was. Kon je jezelf geen Kaurischelpen veroorloven dan gebruikte je zaden. Verentooien die onder andere door de indianen worden gedragen geven de drager extra kracht. Laten we de kralen als versiering niet vergeten. De Zuid-Afrikaanse Ndebele gebruiken ze in overvloed. Goud- en zilverdraad en munten zijn een vorm van rijkdom. Na de wereld rond zijn geweest belandden we met Ien Rappoldt in Guizhou (China). In deze Chinese provincie komen we schitterend en zeer fijn borduurwerk tegen waar je al diverse keren voorbeelden van hebt gezien op mijn blog.

Het middagprogramma bestond uit een show in de grote zaal van de schouwburg. De deelnemers lieten het thema ‘Laat je versieren’ in al hun facetten zien. Vandaag de eerste foto’s, donderdag komt er een vervolg.


New Look van Christian Dior.


Kostuumgroep De Zaanse kaper toonden kostuums uit de Zaanstreek.



Upper class dame (1775). Zij draagt een robe à la Française, zeegroen van kleur en versierd met borduurwerk. Met de waaier in haar hand kon zij berichtjes versturen.


Deze dame draagt het Zeeuws kostuum. Kenmerkend is de geborduurde beuk met merklapmotieven. Opvallend zijn de labedissen, gebreide armbedekkers. De naam labedis is afgeleid van de predikant Jean de Labadie die de oprichter en naamgever was van de sekte Labadisten. Deze dominee vond de onbedekte armen van de vrouwen in dracht maar onzedelijk. De vrouwen werden vriendelijk verzocht om hun armen te bedekken en hieruit zijn de labedissen voortgekomen.


Een variant op de theezakjesrok, een theezakjeskraag.


Een echtpaar afkomstig van de Veluwe. Ze zijn uit de rouw en dragen kleding uit 1915. De vrouw draagt een zogenaamde drie-stroken muts en de man laat met trots zijn eigengemaakte das van kralen zien.


Wist je dat de NVKKMS een twittersite heeft waar ze zeer regelmatig interessante berichtjes plaatsen? Hier kun je ze vinden.

Designer Gum

Gum (22 jaar) uit Venlo is derdejaars student Mode aan de ROC in Eindhoven en hij is ambitieus. Zijn doel is om in de toekomst draagbare kleding en haute couture te ontwerpen. Dat hij hier helemaal voor gaat blijkt uit zijn aanpak. Gum heeft zijn eigen model, visagist en fotograaf. Laatstgenoemde kon afgelopen zaterdag niet aanwezig zijn bij de show in Schouwburg De Nieuwe Doelen in Gorinchem waar het tweede lustrum van de NVKKMS (Nederlandse Vereniging voor Kostuum, Kant, Mode en Streekdracht) werd gevierd.


Van links naar rechts: visagist Fabian Herinckx uit België, tegenwoordig woonachtig in Amsterdam. Hij heeft zijn studie visagie afgerond en is storemanager voor Make Up Store. Verder heeft Fabian al opdrachten van Chanel en Toni&Guy in de wacht kunnen slepen. Anita Janssen uit Venlo is studente HBO-rechten en daarnaast model. Binnenkort gaat zij naar Istanbul en Milaan voor castings, in de hoop om van daaruit opdrachten te krijgen. Om haar studie er niet onder te laten lijden, neemt ze projecten van school mee. Als laatste zien we Gum, de ontwerper.

De commissie van het lustrum had er veel tijd en energie ingestopt om een zo gevarieerd mogelijk programma samen te stellen voor 23 en 24 september. Lezingen, workshops, een stadswandeling, een bezoek aan het atelier van klavecimbelbouwer Boudewijn Verhoef behoorden tot de mogelijkheden. De zaterdagmiddag was gereserveerd voor een show in de grote zaal van de schouwburg waarbij de deelnemers het thema ‘Laat je versieren’ in al zijn facetten lieten zien. Niet alleen de leden kwamen aan bod, ook de prijswinnaars van de uitgeschreven wedstrijd bij de ROC’s van Tilburg, Eindhoven, Rotterdam en Hilversum toonden hun creaties. Gum, één van de prijswinnaars, viel meteen op met zijn ontwerp. ‘Vorig jaar kregen we de opdracht om vanuit het patroon van een blouse een ontwerp te maken. Daarbij moest er een handwerktechniek inzitten en een accessoire mocht vanzelfsprekend niet ontbreken’, vertelt Gum. Daaruit is het prachtige ontwerp voortgekomen dat je hieronder ziet.



Gum doet alles zelf. Van ontwerpen tot het geheel in elkaar zetten. De basistechnieken leerde hij op school en het haken van zijn moeder. De stukjes glas zijn met textiellijm bevestigd. Op het idee om glas te gebruiken, kwam hij door de weerkaatsing van het water van de Maas. Zijn inspiratie komt dan ook overal vandaan. Grachten, spiegels of de straat kunnen zo maar ideeën opleveren. De belangstelling voor de mode komt niet uit de lucht vallen bij Gum. Zijn familie had vroeger confectiebedrijven in Turkije. De interesse in mode ging bij Gum vanaf zijn 14e jaar steeds vastere vorm aannemen. Inmiddels is hij derdejaars student Mode, niveau 3. Het liefste werkt hij met zachte stoffen en hij wil graag nieuwe technieken gebruiken bij de kleding.

Dit is een eerste kennismaking met Gum, maar we gaan hem in de gaten houden. We zullen zeker nog meer over hem gaan horen en hij zal veel mensen blij maken met zijn fraaie ontwerpen.

Textielpost – Nijmegen IV

Textielpost gaat gewoon door, ook in de periode dat mijn blog eruit lag waardoor ik een aardig stapeltje textielkaarten heb klaarliggen om te plaatsen. Binnenkort zie je ze allemaal voorbijkomen op deze plek. We reizen af naar landen waar prachtig textiel te zien is en verblijven ook regelmatig in ons eigen land waar het aanbod van handwerk/textiel groot is. Ik begin met de textielkaart uit Nijmegen die AnnemieF mij stuurde. De bedoeling was om deze kaart te plaatsen op de dag van de opening van het academisch jaar in Nijmegen die op 29 augustus zou plaatsvinden. Helaas was dit niet mogelijk omdat mijn blog toen nog steeds uit de lucht was. Dus bij deze een late opening van het academisch jaar.


AnnemieF: ‘De ouders van de studenten waren uitgenodigd om een dag naar de RU Nijmegen te komen. Een dag mee te doen… college volgen, practicum, rondleiding campus. Bij binnenkomst kregen we een pakketje kaarten, onder andere deze! Opening van het academisch jaar. Binnenkort is dat (29 augustus) weer!’

Bij de opening van het academisch jaar komen de hoogleraren in toga. Iedere universiteit heeft zijn eigen ontwerp en kleuren. Wat is een toga? Van Dale omschrijft dit kledingstuk als volgt: ‘Ruime tabbaard met wijde mouwen als ambtskleed van professoren, rechters, advocaten en predikanten.’ Waarom dragen hoogleraren een toga? Professor Hans Dirken van de Technische Universiteit Delft was hierin zo geïnteresseerd dat hij in 2001 zijn afscheidsrede eraan wijdde. ‘De toga is een bijzonder uniform voor academische rituelen binnen de universitaire gemeenschap en met gasten’, valt in het boekje van de afscheidsrede te lezen. ‘De toga toont dan dat dragers handelen volgens de professorale beroepscodes. Eind zeventiende eeuw verscheen de toga met ruime mouwen en fluwelen kraag voor het eerst. De Nederlandse toga, ook wel ‘tabbaard’ genoemd, heeft een relatief sobere ontwikkelingsgang doorgemaakt zonder grote verschillen in tijd of tussen universiteiten. Uitzondering vormde een korte, kleurige periode van de Napoleontische, keizerlijke universiteiten.’ Zwart voert nog altijd de boventoon, met de Maastrichtse rode toga als kleurrijke uitzondering.

The best of Hema Breiboek


‘Hema bestaat 85 jaar en om dat te vieren hebben we oude spullen in een nieuw jasje en nieuwe spullen in een oud jasje gestoken. En ze zijn allemaal ouderwets voordelig!’, lees ik in de nieuwe folder van de HEMA.

Ik sla de eerste bladzijde van de folder om en tot mijn grote verbazing zie ik een Hema Breiboek afgebeeld staan. Het zal toch niet waar zijn? Gaan ze echt een nieuwe editie uitgeven? Snel lezen. ‘Breiboek, met 33 van de beste patronen van toen, om zelf te breien. Onder andere voor dames-, kinder-, en babykleding en woonaccessoires, zoals kussenhoezen.’ Prachtig! Op 16 maart 2006 schreef ik een logje over het Hema Breiboek. ‘… Van mij mag het Hema Breiboek weer in de schappen liggen. Ik zal de eerste zijn die een exemplaar zal kopen.’ Maandag sta ik in de rij voor The best of Hema Breiboek.


HEMA gaat niet alleen terug in de tijd, ze gaan ook met de nieuwste ontwikkelingen mee en via facebook.com/hema is er een actie op touw gezet. Lees met me mee: ‘Had jij er vroeger ook één? Zo’n prachtige zelfgebreide trui die je nu weer zou dragen? Waarschijnlijk heb je ‘m jaren geleden al weg gedaan. Of als je ‘m nog wel hebt dan past ie vast niet meer. Geen nood! Zolang je er nog foto’s van hebt ben je bij HEMA aan het juiste adres! Ga naar facebook.com/hema upload een jeugdfoto waarin je duidelijk te zien bent in je zelfgebreide trui, roep al je vrienden op om op jouw foto te stemmen en wie weet krijg jij dan wel je trui terug. Ons oma-brei-team staat te popelen om de 10 meest gewaardeerde kriebeltruien nieuw leven in te breien!’

In 2006 bestond HEMA 80 jaar en een stukje geschiedenis over deze zaak kun je in deze log lezen.

Catalogus Mode ♥ Kunst


‘Mode geeft voor mij van buiten het gevoel weer dat van binnen in me leeft. Mode geeft me kracht, energie en bescherming. Mode is het verlengde van mezelf. Mode is het gezicht van m’n ziel, verschijningsvorm van het innerlijk. Mode is elke dag opnieuw een schilderij maken van m’n lichaam en geest samen. Kunst is mijn Leven. De kunst/het leven van Anton Heyboer wel te verstaan. De kunst leven. Het Leven tot Kunst maken in alle opzichten. Leven en kunst onlosmakelijk met elkaar verbonden. Mode is voor mij de verf op het palet waar ik niet zonder kan. Mode is onderdeel en verbonden met mijn werk. Mijn inspiratie is de liefde van Ton die mij waar maakte. Die zag wie ik wezenlijk ben en dan gaat de rest vanzelf. Ook de ‘mode’… Hoe ik eruit zie.’ Dit zijn de woorden van Petra Heyboer, één van de twaalf vrouwen die Alique portretteerde in samenwerking met Maarten Spruyt voor de publicatie Mode ♥ Kunst. Het zijn vrouwen die een duidelijk statement maken met hun kleding. Zij geven vorm aan hun liefde voor zowel mode als kunst door hun kledingkeuze. Marte Röling en Stacey Rookhuizen behoren ook tot deze vrouwen.

Een catalogus bij een expositie heeft voor mij veel toegevoegde waarde zoals bij Mode ♥ Kunst. Graag wil ik de kleding nog eens goed bekijken en in me opnemen, en de bijbehorende informatie nalezen. Het boek fungeert als het ware als een naslagwerk. Het is helemaal geweldig als de stijl die gehanteerd wordt op de expositie doorgevoerd wordt in de catalogus zoals dit gedaan is bij Mode ♥ Kunst. Het karakteristieke lettertype uit de jaren twintig/dertig van de vorige eeuw zien we zowel op de expositie als in het boek. Niet onbelangrijk zijn de fraaie foto’s, regelmatig paginagroot met daarnaast een detail en de informatie. De catalogus is onderverdeeld in acht hoofdstukken: Kunstzinnige vrouwen geportretteerd, Vrijheid in verbondenheid, Naar een nieuwe wereld, Een nieuwe esthetiek, Abstracte utopie en surrealistische droomwereld, Inspiratie en identiteit, Kleding als Canvas en het laatste hoofdstuk Inspiratie uit de modewereld.

Mode en kunst is van alle tijden. Zo lees ik dat in de 19e eeuw veel couturiers, maar ook veel avant-garde kunstenaars en kunstnijveren terug keken naar het verleden, met als resultaat verschillende neostijlen in de tweede helft van de 19e eeuw. Een belangrijke impuls werd hierbij gegeven door de preraphaëlieten in Engeland. Kunstenaars die tot deze stroming behoren, zoals John Millias, Dante Gabriel Rossetti en Ford Madox Brown, richtten zich op de tijd vóór Rafaël en putten inspiratie uit de Italiaanse kunst van de middeleeuwen en de vroege renaissance. Deze interesse uitte zich niet alleen in hun schilderkundige werken, maar ook in de kleding die daadwerkelijk werd gedragen door de vrouwen in hun omgeving. Komen we bij eind jaren tien van de vorige eeuw dan zien we Metz zich meer op de smaak van de Amsterdamse School en de Stijl oriënteren. Gerrit Rietveld was één van de kunstenaars uit de kring van de Stijl. In dezelfde periode ontwierp Piet Zwart dessins voor stoffen en behang in de sfeer van de Wiener Werkstätte. Voor de meeste mensen zal de Mondriaanjurk uit de jaren zestig van de 20e eeuw van Yves Saint Laurent het bekendste kledingstuk zijn waar je de kunst in de mode terugziet. Te begrijpen gezien de hoeveelheid publiciteit die dit ontwerp heeft gekregen.


De rijk geïllustreerde catalogus met een bron aan informatie die gelijktijdig met de expositie Mode ♥ Kunst verschijnt telt 160 pagina’s en 180 afbeeldingen in kleur. ISBN: 978-90-400-7813-2. Prijs: € 27,95.

Mode ♥ Kunst, een affaire

Maarten Spruyt heeft de nieuwe mode-expositie in het Gemeentemuseum Den Haag fraai vormgegeven. Over elk detail is nagedacht. Belichting, de verschillende soorten poppen voor de diverse kleding, de entourage, het lettertype en de vitrines om maar enkele voorbeelden te noemen. De bezoeker waant zich in een kunstige omgeving waar de meest exclusieve ontwerpen staan tentoongesteld van onder andere Liberty’s, Sonia Delaunay, Schiaparelli, Yves Saint Laurent en Givenchy.

We kennen vast allemaal de Mondriaanjurken van Yves Saint Laurent. Drie van deze jurken uit zijn herfst/wintercollectie 1965 werden in februari 1966 door modellen gedragen en vervolgens gefotografeerd voor het schilderij van Piet Mondriaan in het Gemeentemuseum Den Haag. Het is bijzonder dat twee van deze Mondriaanjurken weer even terug zijn in Den Haag.


Michael Barnaart van Bergen heeft voor deze gelegenheid een collectie jurken ontworpen, geïnspireerd op diverse kunststromingen en kunstwerken uit het surrealisme, dadaïsme, popart en de abstracte kunst. De Hommage-collectie bestaat uit zes verschillende machinaal gebreide jurken, waaronder twee Mondriaan tunieken, waar van ieder ontwerp slechts 25 zijn gemaakt. Deze jurken worden online verkocht via de site van de ontwerper.


In de jaren vijftig van de vorige eeuw ontstond een (internationale) trend om kunstenaars stoffen te laten ontwerpen. In Nederland gebeurde dit zowel bij het Paapje, als bij de Ploeg. De Bijenkorf verkocht stoffen die bedrukt waren met getekende dessins én een handtekening van Karel Appel. Een jurk, rok of blouse gemaakt van stof die ontworpen was door een bekende persoonlijkheid lag voor iedereen binnen handbereik. Op de tentoonstelling is een jurk te bewonderen die uitgevoerd is in deze stof.

De bekende Nederlandse modeontwerper Frans Molenaar maakte in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw furore met prachtig gesneden kledingstukken in heldere belijning. Frans Molenaar was bevriend met tijdgenoten uit de wereld van de beeldende kunst. De minimalistische, geometrische benadering van Bob Bonies en Peter Struyken en van kunstenaar Ad Dekkers zijn terug te vinden in het oeuvre van Frans Molenaar, die strakke belijning en heldere vormgeving tot een ware kunst wist te verheffen.


Sonia Delaunay mag op deze tentoonstelling niet ontbreken. In de jaren twintig van de vorige eeuw was zij een bekende kunstenaar die door de abstracte schilderkunst werd geïnspireerd om stofontwerpen te maken. In totaal maakte ze meer dan 2000 stofontwerpen, waarvan circa 200 voor het modehuis Metz & Co in Amsterdam. Op de tentoonstelling zijn zowel stofstaaltjes als kleding te zien.


Dit zijn slechts enkele ontwerpen die te zien zijn op de nieuwe mode-expositie in het Gemeentemuseum. Diverse zalen zijn gevuld met de meest mooie juweeltjes van ontwerpen waarbij iedere zaal zijn eigen sfeer heeft. Als je dan zo over de tentoonstelling loopt dan zul je gegarandeerd een ontwerp tegenkomen dat jouw favoriet is. Zo verging mij dat tenminste. Ik ga voor een ontwerp van Alexander Mcqueen dat in 2010 door het museum is aangekocht op een veiling. Op de lange zwarte rok met goudborduursels komt een zwart hesje met daaroverheen een zwart jasje dat rijkelijk bewerkt is met metaaldraad. Stijlvol, sjiek en beeldschoon.


De expositie Mode ♥ Kunst, een affaire is absoluut een aanrader! De tentoonstelling loopt tot en met 8 januari 2012. Kijk voor openingstijden op de website van het museum. Gelijktijdig verschijnt een rijk geïllustreerde catalogus, morgen meer hierover.

Het was hier fantastisch!


Zaterdag 27 augustus 2011 stond in de Volkskrant een uitgebreid artikel te lezen over de ansichtkaart, geschreven door Nell Westerlaken. Bij de afbeeldingen zie ik een bekende kaart. Het is de textielkaart die Marijna vanuit Oostenrijk stuurde. Ontzettend leuk dat op de rechterpagina bij de klassieke Spaanse textielkaart mijn naam en blog vermeld staat, maar… wat ontzettend vervelend dat op dat moment mijn blog uit de lucht was.

Klik op de foto voor een vergroting. Het kan zijn dat je nog een keer moet klikken om een leesbare versie te krijgen.

Weer terug!


Op 21 augustus plaatste ik een afbeelding met de tekst: Ik ben zo terug! Twee dagen had weblog.nl gereserveerd voor de verhuizing, inmiddels zijn we vier weken verder en is er nog steeds geen datum bekend waarop de blogs weer online gaan. De slechte communicatie en voorlopig geen goed vooruitzicht, heeft mij vorige week zondag doen besluiten om mijn blog onder te gaan brengen bij mijn website. Matthijs had een back-up gemaakt van alle logjes met reacties en die heeft hij voor mij inmiddels allemaal geïmporteerd naar mijn nieuwe plek. Mijn complete archief is terug! Helaas ontbreken de reacties bij de logjes vanaf 12 tot en met 23 augustus 2011. Deze had ik niet gekopieerd. Ik hoop deze reacties nog eens toe te kunnen voegen.


Matthijs heeft een mooie nieuwe site gemaakt waar ik erg blij mee ben! Er zijn overeenkomsten met de oude, maar ook enkele veranderingen. De kleur blauw die aansluit op mijn website is hetzelfde gebleven. De kopfoto is nieuw. Het is een detail uit het schilderij De borduursters van Mario Nannini (1895-1918). Hier kwam ik op doordat Lilian Kok mij een textielkaart stuurde met deze prachtige afbeelding. Later meer hierover bij Textielpost. Nu kom ik gelijk bij de links van onder andere Textielpost, Patronen en Pronkjournaal. Deze onderdelen vind je in de donkerblauwe balk en niet meer in de zijbalk. Klik je op bijvoorbeeld Textielpost dan zie je alle berichtjes hierover. Klik ze aan en het berichtje komt tevoorschijn. Je begrijpt dat al deze links niet meer werkten. De afgelopen dagen ben ik druk bezig geweest om dit allemaal te wijzigen. Ook de links in de logjes die een verwijzing maken naar een ouder logje werken niet meer. Die moeten allemaal aangepast worden. Ik kan je zeggen dat de links in alle logjes van 2011 zijn aangepast. Dit vond ik met name erg belangrijk in verband met de verhalen over de Friese merklap 1786. Rechtsboven op de site zie je een witte zoekbalk die je kunt gebruiken om een oud berichtje terug te willen lezen. Je kunt ook de kalender gebruiken. Klik onder in de blauwe balk op maand en je kunt teruggaan tot de start van blog op 20 augustus 2005. Het mailformulier waarmee je een berichtje naar mij kunt sturen, is te vinden boven laatste berichten. Eigenlijk wijst het zich allemaal vanzelf.

Op 20 augustus 2011 schreef ik dat het mijn bedoeling is om van zeven logjes per week naar drie te gaan. Dit geldt nog steeds, maar omdat ik er nu zolang uit heb gelegen met mijn blog ga ik nog enkele weken elke dag een berichtje plaatsen en dan pas overstappen naar drie logjes per week. Wanneer dit is, meld ik uiteraard.

Rond de klok van 16.00 uur op 23 augustus vloog mijn blog eruit. Ik kan je zeggen dat dit een vreemd en raar gevoel gaf bij mij. Door één druk op een knop kan een persoon je werk van zes jaar laten verdwijnen. Het gaf mij meteen een leeg gevoel. Zoveel lieve mensen die ik de afgelopen jaren via mijn blog had leren kennen, waren weg… dacht ik! Niets is minder waar, want wat heb ik de afgelopen weken veel hartverwarmende mails, telefoontjes en post gekregen. Heel veel dank allemaal!

De afgelopen weken heb ik ook nog eens schitterende textielkaarten ontvangen. Er ligt dus een aardig stapeltje klaar om geplaatst te worden. Daarnaast heb ik enkele logjes in de startblokken staan. Er is zoveel moois om jullie te laten zien zodat ik nu enkele weken elke dag een berichtje ga plaatsen.

Op de koffie

De verhuizing loopt niet volgens de planning. De laatste exportberichten die vannacht om 02.00 uur binnen zouden komen, zijn er nog steeds niet. Afwachten dus… . Bij wijze van hoge uitzondering volg ik de berichten op Twitter. De kop Douwe Egberts koffie staat naast me met in mijn achterhoofd de Friese merklap 1786.

Wist je trouwens dat begin 20e eeuw het in West-Friesland gebruikelijk was dat een meisje op zondagochtend bezoek kreeg van een jongen wanneer ze de avond tevoren met hem een avondje uit was geweest? De jongen mocht dan in het ouderlijk huis van het meisje langskomen om ‘de koffie op te halen’. Dat was spannend. De ogen van de jongen waren gericht op de stand van het koffiekopje. Het oor van het kopje werd in zijn richting neergezet als hij bij het meisje in de smaak viel en zij het contact wilde vervolgen. Als dat niet het geval was, wees het oor van het kopje in een andere richting. In dit laatste geval wist hij meteen dat hij het verder wel kon vergeten. Geen woord hoefde eraan te worden vuilgemaakt. Na een tweede kopje koffie werd de beleefdheidsvisite beëindigd. Dit verhaal schreef A. Kok in een tijdschrift. Helaas weet ik niet meer welk blad het was.

Wil je meer weten over het kopje op de foto, lees dan dit logje.

Ik ben zo terug!


Het is bijna zover! Overmorgen gaat mijn blog verhuizen en zoals je hebt gelezen gaat vandaag een verandering in, namelijk van zeven logjes per week ga ik naar drie. Op zondag, dinsdag en donderdag kun je een nieuw berichtje verwachten. De kans is groot dat dit mij aanstaande dinsdag niet gaat lukken. Waarschijnlijk zal ik eerst een nieuw systeem onder de knie moeten krijgen. Ik wens de verhuizers veel succes en ik hoop je snel terug te zien in mijn nieuwe woning! Tot gauw!