Litte Girl in a White Apron


MaaikeW: ‘Het onderwerp schorten is goed vertegenwoordigd op je blog. Je eerste textielkaart na de opstart van Textielpost betrof een stapel steeds hetzelfde opgevouwen Zeeuwse schorten. De tentoonstelling Van sloof tot eva kwam aan bod, net als schortenknopen. Het mooist vind ik het schilderij-verhaal van Sir Lawrence Alma Tadema die Rika in haar witte schort schilderde. In de punt van haar schort staan haar initialen in rood geborduurd zodat Frederika Reynders nog immer te achterhalen is, net als Lucie Berard op dit schilderij overigens.’

Afbeelding: Pierre-Auguste Renoir (1841-1919) – Little Girl in A White Apron – Portrait of Lucie Berard 1884.

nijntje 65 jaar


Het is feest vandaag: nijntje is jarig, ze wordt 65 jaar! Het konijntje heeft een bijzondere geschiedenis. In 1955 is de familie Bruna op vakantie in Egmond aan Zee. Elke avond voor het slapengaan vertelt Dick Bruna aan zijn oudste zoon Sierk een verhaaltje over een wit konijn dat in de tuin van het vakantiehuisje rondloopt. Dat konijn wordt de inspiratie voor nijntje.

Het eerste nijntje-boek heette ‘nijntje’ en werd uitgebracht in 1955. Niet in de vierkante vorm zoals we de boeken nu allemaal kennen, maar in rechthoekig formaat. Naast dit boek verschijnen in dit formaat nog ‘de appel’ (1953), ‘toto in volendam’ (1955), ‘nijntje in de dierentuin’ (1955), ‘kleine koning’ (1957), ‘tijs’ (1957) en ‘de auto’ (1957). Van sommige van deze boeken maakt Dick Bruna later nog een nieuwe, vierkante editie. Vanaf 1963 worden alle nijntje-boeken in het vierkante formaat uitgegeven.

Bijna zestig jaar fietste Dick Bruna over de grachten van Utrecht naar zijn atelier. Nadat hij stopte met werken (in 2011) is het atelier verplaatst en opnieuw opgebouwd in het Centraal Museum in Utrecht. In dit bericht zie je foto’s van het atelier en lees je er meer over.


11 oktober 1989: Dick Bruna signeert een nijntje-boek voor Matthijs en Eline.

Ter gelegenheid van nijntjes 65e verjaardag verschijnt nijntje en nina beste vriendjes: nijntje en nina spelen graag samen. Ze houden allebei van knutselen en vinden het leuk om bij elkaar te logeren. Zelfs in hun dromen komen ze elkaar tegen! Ze zijn beste vriendjes voor altijd. De opbrengst van de verkoop van dit boekje gaat naar het Sikkelcelfonds.

Ook verschijnt het nieuwe kartonboek nijntjes verjaardag: een klik-klak schuifboek. Als je aan de schuifjes van het boek trekt, hoor je een klik-klak geluid en komen er verrassingen voor nijntjes verjaardag tevoorschijn.

Vervolg poëzielappen

In 2010 schreef ik een berichtje over het ontstaan van de poëzielappen ofwel -rollen van Willy Peeters waarover je hier kunt lezen. Vandaag een vervolg hierop. Willy: ‘Ik was door jouw verzameling op het idee gebracht om mijn eigen album op deze manier te starten. Wie kende mij voor mijn geboorte, wie was de kraamhulp, welke juffen vond ik leuk door de jaren heen. Wie waren de buren, met wie speelde ik. Tantes vriendinnen van mijn ouders noemde ik ook zo. Mijn nichtjes, hun moeders. enzovoort. Winkeliers, ik kan moeilijk met een eigen gebakken taart tegen de Jumbo zeggen fijn om het te winkelen. Zo staan er nu vijf winkeldames op. Het zijn allemaal verhalen die een versje waard zijn met een plaatje. Ook de vriendschapsronden waren een bron van mooie versjes en door de dames geborduurde plaatjes.’


Een versje naar aanleiding van het coronavirus waar we nu mee te maken hebben.



Dit gedicht hangt achter de kassa in de favoriete boekwinkel van Willy.


De enorme hoeveelheid poëzierollen die Willy inmiddels al heeft geborduurd.

Funky folkore


In het nieuwe nummer van Libelle lees ik: ‘Kwastjes, stroken, broderie en borduursels… Deze zomer gaan we voor vrolijke folklore in frisse tinten.’ Deze rubriek laat prachtige illustraties zien van Sjoukje Bierma.




De illustratie Hoera voor de hobby van Nienke Slotboom hoort bij een artikel waarin we lezen ‘dat mensen die hun vrije tijd op de voor hen juiste manier besteden, minder last hebben van stress en meer in balans zijn’.


Er is nog meer handwerk te vinden in Libelle nummer 27: borduurwerk van Paola Kalshoven. Veel ideetjes met patronen. Daarnaast spreken de verhalen over Zweden mij ook aan! Al met al een mooi nummer!


Beer Julius


MaaikeW: ‘Op deze kaart twee oude beren. Een oude beer maakt altijd indruk vind ik: je wilt toch weten wat de geschiedenis is van een beer, waar hij is geweest en wat hij heeft meegemaakt. Mijn oudste beer is een beer die ik zelf maakte toen ik 20, 21 was. Vroeger bood de Ariadne een pakket aan van Bob de Beer inclusief patronen voor kleertjes, een gebreide trui bijvoorbeeld met “ik ben lief” erop en een vliegeniersoutfit. De Margriet heeft in de jaren ’90 ook nog een patronenpakket gemaakt voor deze beer, met een tentje en een petje. Zelf kocht ik mijn zelfmaak beer bij de V&D, 50% afgeprijsd en in een verpakking met een oud logo van de V&D. Ik had nog nooit een beer gemaakt maar ik deinsde er ook niet voor terug. Ik had er zo’n plezier in. Julius werd geboren en ik heb heel wat truitjes met leuke steekjes en kabeltjes voor hem gebreid. Rixt van vier wil Julius weleens hernoemen, zij speelt met ‘m maar ze moet altijd goed met ‘m omgaan: voorzichtig!’


MaaikeW: ‘In de jaren ’90 bracht Mirja de Vries veel teddyberenfoto’s. Ik heb er erg van genoten en het geeft nog steeds een gevoel van nostalgie. Inspiratie gaf het me ook. Ik fotografeer graag en vroeger zette ik mijn beer Julius dan ook graag op de foto. Toen ik in Birmingham studeerde ging Julius mee, niet in een koffer in het bagageruim, nee, gewoon als erbij naast de handbagage. En in de campusflat zette ik Julius graag op de foto met alles wat je normaliter niet op de foto zet, maar wat wel herinneringen oproept: het boek Julius Caeser, gekocht in Stratford-upon-Avon bijvoorbeeld met de doos Kellogg’s cornflakes die net zo groot was als Julius, met het uitzicht op de hondenrenbaan vanaf mijn campusflatkamer. Julius had natuurlijk in die periode zijn Engelse kabeltrui aan en een klassiek geruite sjaal, beer van stand. Als ik de foto’s terug zie maakt mijn hart een sprongetje van die gelukkige tijd in mijn leven die we samen meemaakten.’

Miniatuurtaferelen


Sinds 1984 maken Frits en Wini Schuster poppenhuizen. Op een gegeven moment was er geen plek meer in huis voor een poppenhuis en zodoende begonnen ze aan miniatuurtaferelen in luciferdoosjes, van een kapsalon tot Monet achter zijn schildersezel. De afmeting van een luciferdoosje is: 35x58x15mm. Met één doosje zijn ze zo twee maanden bezig.


Hier is een kort interview met het echtpaar te zien en hier lees je het artikel Herinneringen levend houden met luciferdoosjes.


Foto’s: Jakob van Vliet

De schoone baadsters


De schoone baadsters, circa 1931. Fotograaf onbekend.

Vanuit Koudekerke stuurde Licia huizer bovenstaande fraaie textielkaart die de badmode van circa 1931 laat zien. Nu is het niet de eerste keer dat badmode het onderwerp is op dit blog. De geschiedenis van de badmode in Scheveningen begint in 1818 waar je meer over kunt lezen in dit bericht. Hier lees je over de geschiedenis van de Tweka – met afbeeldingen – en hier kun je nog meer foto’s bekijken.

Hier kun je het artikel Van badkoets tot bikini: de evolutie van de badmode lezen en in dit bericht op dit blog lees je over zestig jaar bikini.

Versandhauskatalog DDR 1971


Zomermode zoals die aangeprezen werd in een postordercatalogus uit 1971. Bij het mantelpakje links staat 340,-. Ik neem aan dat dit de prijs is. Het gaat dan om 340 Oost-Duitse Mark dat omgerekend nu ongeveer 600 euro? zou zijn. Een behoorlijke prijs. Maar… ‘Onze vrouwen hebben recht op kwaliteit’ en daar moet je wat voor over hebben. De mantelpakjes en zomerjurkjes zijn sober en eenvoudig, maar de afbeelding laat toch wel een mooi tijdsbeeld zien.

Tote bag – linnen tas


In Flow magazine nummer 5 lees je over de terugkeer van de tote bag ofwel linnen tas. Chris Muyres : ‘To tote is oud Engels voor dragen, en toting wilde zo veel zeggen als je spullen meezeulen in een of andere zak of tas. Gaandeweg werd met het woord tote niet meer het dragen aangeduid, maar de tas zelf. In de jaren veertig kwam het outdoormerk L.L. Bean met een soort voorloper van de tote bag zoals we ’m nu kennen: een basic tas met lange hengsels, gemaakt van stevig canvas – destijds bedoeld om verpakt ijs van de bestelwagen naar de vriezer te dragen.

Maar al snel hadden mensen door dat je er ook heel makkelijk andere dingen in kon vervoeren. De tote was sterk, praktisch en licht. Ineens kreeg canvas, dat tot dan toe werd gezien als een puur industrieel materiaal, een upgrade. L.L. Bean ontwikkelde de tas in de jaren vijftig en zestig verder tot de vorm waarin ze ’m nu nog steeds verkopen: met gekleurde hengsels die doorlopen onder de tas door, voor extra stevigheid. De oversized blauwe Ikea-tas is ernaar gemodelleerd.

In de jaren zestig kwam de Amerikaanse mode-ontwerper Bonnie Cashin met een luxere variant die immens populair werd bij de flowerpower-generatie. In de jaren tachtig, toen in Nederland de linnen tasjes vooral een politiek statement waren, lanceerde boekwinkel The Strand in New York een eigen tote bag waar iedereen in de stad graag mee gezien wilde worden.

Dat is nu opnieuw het geval. Net als met die van The New York Times en The New Yorker, om uit te dragen dat je het vrije woord steunt. In Berlijn en München kan dan weer niemand om de tote bags heen van boekwinkelketen Hugendubel.’


De linnen tas die je in de museumwinkel van het Onderwijsmuseum kon kopen tijdens de expositie Van het Naadje en de Kous in 2017.



De eerste en derde foto laat een linnen tas van een boekhandel zien. Ik kocht ze jaren geleden en naar mijn idee is de linnen tas nooit weggeweest, hoogstens een beetje op de achtergrond verdwenen. Alleen vindt men het leuk om alles na zoveel tijd een nieuw leven in te blazen, oud wordt dan weer nieuw! In 2009 schreef ik op dit blog dat de schakers altijd een linnen tas bij zich hebben. De boekenliefhebbers houden eveneens van de linnen tas. Tijdens de Boekenweek 2019 was er de speciale linnen tas De moeder de vrouw, in augustus 2019 zag ik een linnen tas met een quote van Pipi Langkous en een paar maanden later zag ik deze linnen tas met een mooie tekst. En dan nog deze linnen tas met een quote van Sydney Smith.