Cabin Crew – Fashion in the air

Cliff Muskiet (1965) heeft tot nu toe 1426 stewardessen uniformen verzamelt van 527 verschillende vliegmaatschappijen. Zijn eerste stewardessen outfit kreeg hij in 1980. In 1982 hoorde hij dat twee chartermaatschappijen nieuwe uniformen zouden introduceren. Cliff Muskiet verspilde geen tijd, hij nam contact op met de luchtvaartmaatschappijen en vervolgens kon hij een set oude uniformen op komen halen. Tussen 1982 en 1993 heeft hij weinig initiatieven genomen om meer uniformen aan zijn verzameling te kunnen toevoegen. Daar heeft hij nu spijt van. De meeste stewardessen uniformen heeft hij tussen 1993 en nu verkregen.

De Kunsthal in Rotterdam toont nu een selectie stewardessen uniformen uit de collectie van Cliff Muskiet. De kleurrijke expositie Cabin Crew – Fashion in the air is tot 4 februari 2018 te zien. Een beetje jammer dat veel uniformen erg hoog hangen waardoor deze niet zo goed te zien zijn en het tekstkaartje niet te lezen is.


Links: Eastern Airlines 1961-1964 Verenigde Staten/USA.

Rechts: TCA Trans-Canada Airlines 1953-1964 Canada.


Continentel Airlines 1963-1967 Verenigde Staten/USA.


Mohawk Airlines jaren ’70 Verenigde Staten/USA.


American Airlines 1969-1971 Verenigde Staten/USA.


Allegheny Airlines 1969-1971 Verenigde Staten/USA.


Links: PSA Pacific Southwest Airlines 1974-1976 Verenigde Staten/USA.

Rechts: Continentel Airlines 1970-1973 Verenigde Staten/USA.


American Airlines 1971-1974 Verenigde Staten/USA.


Links: PSA Pacific Southwest Airlines 1984-1988 Verenigde Staten/USA.

Midden: KLM Royal Dutch Airlines 1975-1982 Nederland/The Netherlands.

Rechts: Lufthansa 1979-1986 Duitsland/Germany.


Links: AOM French Airlines jaren ’90 Frankrijk/France.

Midden: Air Holland 1985 Nederland/The Netherlands Edgar Vos.

Rechts: Qantas Australia 1987-1993 Australië/Australia Yves Saint Laurent.


Links: Gulf Air jaren ’90 Bahrein/Bahrain Balenciaga.

Rechts: Thai Airways 1990-2006 Thailand.


Proflight Zambia circa 2000-2010 Zambia.


Volaris huidig Mexico.


Singapore Airlines huidig Singapore Pierre Balmain.

Borduur je eigen Sinterklaas


Het zal je niet ontgaan zijn dat afgelopen zaterdag Sinterklaas met zijn Pieten in Nederland is aangekomen. IneM bezocht op dat moment de tentoonstelling Luther in Museum Catharijneconvent. In de museumwinkel kwam IneM de textielkaart met Sinterklaas tegen en dacht meteen aan mij. Textielpost is dan wel afgesloten maar een mooie kaart wil je graag ontvangen. En dan ook nog eens met een toepasselijke postzegel waarop een klomp staat afgebeeld want het is nu de tijd om de schoen of klomp te zetten!

De mooiste foto’s van GLOW 2017


Op woensdagavond 15 november bezocht ik GLOW in Eindhoven en bij de Sint-Catharinakerk maakte ik de foto Love Light Shining. Deze foto stuurde ik in voor de fotowedstrijd die het Eindhovens Dagblad organiseerde. Uit honderden foto’s koos kunstredacteur Rob Schoonen twaalf foto’s waaronder mijn foto Love Light Shining. Ontzettend leuk dat mijn foto erbij zit!


De twaalf mooiste foto’s van GLOW 2017 kun je hier bekijken.

Dalbyvanten – Nålbindning


MaaikeW: ‘In jouw textielkaartencollectie bevinden zich al een aantal kaarten met wanten, vooral vertegenwoordigd uit het hoge Noorden. Deze aanvulling vond ik bij de VVV in Torsby, provincie Värmland. Het is traditie in Zweden om handschoenen en mutsen met borduurwerk te versieren. Een extra reden om goed op je mooie handschoenen te passen om verlies te voorkomen. In Zweden heb je Lovikkavanten en, ontstaan in 1892, geregistreerd als Lovikka wanten merk in 1961 en in 2007 ging de fabriek Lovikka wanten AB failliet, de wanten stonden in 1998 nog op een postzegel.’

Foto: Per Eriksson

Een filmpje over de uitleg van de handwerktechniek nålbindning die gebruikt wordt voor de Dalbyvanten kun je hier bekijken.

Tegendraads


Thijs van Buuren aan het werk in zijn atelier.

Thijs van Buuren (30) was op zijn veertiende fan van heavy metalbands als Slipknot en Korn. De emblemen van deze bands waren erg duur, dus besloot Thijs ze zelf te maken op de machine van zijn moeder. Binnen de kortste keren had hij een handeltje. Op school wilde iedereen een embleem van hem.
Het maken van al die emblemen duurde erg lang. Zijn vader stelde voor om een borduurmachine te kopen en een bedrijf te beginnen. Langzaamaan begon zijn bedrijf steeds meer vorm te krijgen en op een gegeven moment zei een docent – inmiddels volgde Thijs de opleiding Industrieel Product Ontwerpen – ‘Waarom zit jij hier eigenlijk nog?’. Thijs stopte met zijn studie en richtte zich volledig op Tegendraads.

Het maakproces begint in zijn hoofd. Het liefst werkt hij met abstracte vormen en figuren. Zijn werkplezier haalt hij uit het bedenken van de ontwerpen: de lijnen, hoeveel lagen draden er nodig zijn, de kleuren, de steek, de stof. Zijn eigen kledinglijn heeft Thijs al, maar wat voor plannen heeft hij nog meer? Het mag allemaal nog veel grootser, een fabriekshal vol borduurmachines lijkt hem wel wat.

Bron tekst: dagblad Trouw
Foto: Patrick Post

Tapijt van Vlaardingen


Op 9 november zijn de eerste officiële borduursteken gezet voor het Tapijt van Vlaardingen. In het kader van de herdenking van de Slag bij Vlaardingen – 1018, worden vier panelen geborduurd met afbeeldingen van deze slag. De afbeeldingen zijn gemaakt door illustrator John Rabou en geheel in stijl van het beroemde Tapijt van Bayeux dat de Slag bij Hastings in 1066 verbeeldt. Het borduurwerk wordt uitgevoerd door vrijwilligers. Hopelijk kan men het Tapijt van Vlaardingen in de zomer van 2018 onthullen tijdens de grote herdenking van de Slag bij Vlaardingen.

Frans Hoogendoorn: Een Haagse couturier – de catalogus


Frans in zijn atelier aan de Molenstraat, 1994.

In dit bericht schrijf ik over de Art Deco Paris catalogus die gelijktijdig verschijnt met de expositie in het Gemeentemuseum Den Haag. Maar er is meer! Tot en met 18 februari 2018 is in het museum eveneens de tentoonstelling Frans Hoogendoorn – Een Haagse couturier te zien. En ook hierbij wordt door Waanders & de Kunst een fraaie catalogus uitgegeven die samengesteld is door de modeontwerper en Nicole Uniquole.


Kennismakingstour Willem-Alexander en Máxima, 2001. Máxima draagt een grijs-witte pied de coq-mantel op een grijze lange broek. Een Hoogendoorn creatie; de pantalon betekende voor het hof een doorbraak.

Madelief Hohé, die de expositie samenstelde, neemt het voorwoord in de publicatie voor haar rekening waarna Viveka van de Vliet de pen overneemt om het leven van Frans Hoogendoorn uit de doeken te doen.


Frans Hoogendoorn (1943) is een tijdgenoot van de couturiers Frank Govers, Edgar Vos en Frans Molenaar. Wel is er een duidelijk verschil tussen Hoogendoorn en de drie andere modeontwerpers. Hoogendoorn is bescheiden en vindt zijn dienende rol belangrijk aan zowel zijn klanten als de couture. Een echte vakman. Govers, Vos en Molenaar zochten vaak de media-aandacht en deden veel meer aan pr. Vooral in de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw kreeg Hoogendoorn bekendheid.


Tekening, 1991.

Hoogendoorn heeft grote bewondering voor Hubert de Givenchy en Cristóbal Balenciaga, én voor de couture van de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw. Uit deze inspiratiebronnen weet Hoogendoorn zijn eigen stijl te ontwikkelen: tijdloze ontwerpen met internationale allure. Zijn creaties zijn kleurrijk; zoals bijvoorbeeld zuurstokroze handschoenen gecombineerd met paars of zonnegeel.


Na afloop ’40 jaar Haute Couture in ‘t Haagsche’, 2015.

In 1974 opende Hoogendoorn zijn eerste eigen salon aan de Mauritskade in Den Haag. Eind 1992 verhuisde hij naar de Molenstraat; om de hoek van Paleis Noordeinde. Eén van zijn eerste grote opdrachten was een complete garderobe voor mevrouw Van der Kun-Flugi van Aspermont, toen haar man een ambassadeurspost kreeg in Chili. Hoogendoorn ontwerpt voor ‘de twee A’s’: de Adel en de Ambassades. Tot zijn clientèle mag hij de Nederlandse diplomatenvrouwen rekenen, de echtgenotes van buitenlandse diplomaten, verschillende leden van het koninklijk huis en diverse hofdames. In 2013 sloot Hoogendoorn zijn salon in de Molenstraat, maar stopte niet met ontwerpen. Vandaag de dag creëert hij ‘moderne stukken met tijdloze allure’ voor LaDress Couture.


Doordat de publicatie Frans Hoogendoorn – Een Haagse couturier extra groot van formaat is – 24 x 32 cm – zijn de illustraties ook mooi groot afgebeeld. Een pluspunt voor een modecatalogus! Een prachtige verwijzing naar de fleurige creaties van Hoogendoorn zijn de kleurrijke lijnen die in het midden van de pagina’s van boven naar beneden lopen. Het geeft iets extra’s aan de vormgeving van deze uitgave die onmisbaar is voor iedere textiel- en/of modefanaat!

Frans Hoogendoorn – Een Haagse couturier wordt uitgegeven door Waanders & de Kunst. De publicatie telt 96 pagina’s, de afmeting is 24 x 32 cm, het boek bevat 65 illustraties in kleur en 45 in zwart-wit en is een paperback uitgave in het Nederlands. ISBN 9789462621497. Prijs: € 19,95.

De foto’s zijn afkomstig uit de publicatie Frans Hoogendoorn – Een Haagse couturier.

Murder on the Orient Express


Murder on the Orient Express is het verhaal dat Agatha Christie bedacht in 1934. Dertien passagiers reizen met de Orient Express en één van hen wordt vermoord. Detective Hercule Poirot is één van de reizigers en besluit de moordzaak te onderzoeken. Het verhaal is al diverse keren verfilmd, nu dus weer. Ik heb het boek niet gelezen en geen enkele verfilming gezien. Blanco ging ik naar Murder on the Orient Express met Kenneth Branagh als Poirot. Branagh vertolkt de rol als detective voortreffelijk. Zijn karakter wordt goed uitgediept wat ik niet kan zeggen van de medereizigers, die blijven oppervlakkig. Desalniettemin is de film die fraaie beelden laat zien de moeite waard. De trailer kun je hier bekijken.