Delsbodräkt


Soms stuur ik een kaartje naar mijzelf, zoals deze textielkaart uit Stockholm. We zien de Delsbodräkt. Het fraaie vest dateert uit 1922.

Foto: Marie Andersson

Delsbo is een dorpje in de Zweedse provincie Gävleborgs län. De streek is traditioneel een veeteeltgebied. De boeren waren in de vorige eeuw nogal welgesteld en dat uitte zich in de klederdracht. Wollen en linnen stoffen werden doorgaans gebruikt in hun kleren. Door de relatieve geïsoleerdheid van de provincie konden zij niet in het bezit komen van de alom geprezen katoenen stoffen, die in het zuiden van Zweden in zwang raakten. Anders hadden zij dit beslist in hun dracht verwerkt. De wollen rok is zwart, geplooid en onderaan afgewerkt met een rode band. Hoe breder de band, des te welvarender was de boerenfamilie. Het lijfje is rood gekleurd met ingeweven groene strepen. Het lijfje wordt aan de voorkant vastgemaakt met haakjes. Het schort is zwart met blauwe strepen. Het schort wordt vastgezet met een handgeweven roodgekleurde band met kwastjes. Het tasje dat aan de zijkant wordt gedragen is gemaakt van gelooid geitenleer aan de achterkant en stof aan de voorkant. Ieder tasje uit die streek heeft een uniek motief. De blouse is van wit linnen gemaakt. In de winter werd extra onderkleding gedragen, de lange onderbroek (in het Zweeds mammelukken) en een onderrok. Bij deze klederdracht zijn nog een aantal accessoires die bij de kerkgang worden gedragen, namelijk een mantel van wol (zwart), handmoffen en een mutsje (dat verplicht was indien een jongedame ongetrouwd was). De klederdracht is ontstaan in de 17e eeuw en is gereconstrueerd in 1930.

Bron: Lillan-Amsterdam

Frida Kahlo: Making Her Self Up


Uitgerekend op de geboortedag van Frida Kahlo valt het boek Frida Kahlo: Making Her Self Up in de brievenbus. Het is een prachtig hardcover boek, rijk geïllustreerd en het boek bevat zes ingesloten boekjes met foto’s van de meest speciale bezittingen van Frida Kahlo. Verder diverse pagina’s met een selectie uit haar garderobe, zelfportretten en fraaie detailfoto’s van haar Mexicaanse outfits, vaak geborduurd.

In 1954, na haar dood, werden de bezittingen van Frida Kahlo opgeborgen in het Casa Azul (Blauwe Huis) in Mexico City, haar thuis. Een halve eeuw later werd haar collectie kleding, sieraden, cosmetica en andere persoonlijke spullen herontdekt. Het is de eerste keer dat deze persoonlijke spullen van Frida Kahlo buiten Mexico City worden tentoongesteld.


De tentoonstelling Frida Kahlo: Making Her Self Up is tot 4 november 2018 te zien in het Victoria and Albert Museum in Londen.

Enkele bladzijden uit het boek:




Op dit blog heb ik al vaker aandacht besteed aan Frida Kahlo. Een terugblik: Frida Kahlo, Liefde!Kunst!Passie! II, Geïnspireerd door Frida Kahlo, De kleuren van Frida Kahlo en Frida Kahlo in Brussel.

Skansen

Skansen werd in 1891 opgericht en is hiermee het eerste Openluchtmuseum in de wereld. Het museum bevindt zich op het Stockholmse eiland Djurgården. Je wandelt door vijf eeuwen Zweedse geschiedenis.

Skansen bestaat uit zo’n 150 gebouwen uit allerlei delen van Zweden. Deze zijn afgebroken en op de huidige locatie stuk voor stuk weer opgebouwd. In en rondom de gebouwen geven werknemers kleine workshops, bijvoorbeeld over glasblazen, leerlooien en het bewerken van de grond, om een zo realistisch mogelijk beeld te geven over het leven in Zweden door de tijden heen.


In het Openluchtmuseum kwam ik deze dame in streekdracht tegen. Deze dracht werd gedragen in Leksand. De kleding is een mix van oud en nieuw. De halsdoek dateert uit de jaren veertig van de vorige eeuw, de schort is nieuw en speciaal op maat gemaakt voor deze dame en haar fraai geborduurde tas dateert uit 1994.


Het borduurwerk van de halsdoek doet me aan Marken denken. In Zweden noemen ze dit Svartstick (blackwork).

Christiania Kopenhagen


Fotograferen in Christiania (Kopenhagen) is verboden. Je hebt toestemming nodig als je toch foto’s wilt maken. Tijdens mijn wandeling door deze vrijstad zag ik een man die ik graag wilde fotograferen. ‘Geen probleem, maar dan wel met een groene achtergrond’, was zijn antwoord. Zijn levensmotto: ‘Genieten en elke dag bidden voor wereldvrede.’