Ashmolean


IneM: ‘Met een groepje van 16 textielliefhebbers op bezoek in Oxford. Vandaag 14/8 het Ashmolean voor de Feller collectie. Morgen brengen we een bezoek aan de Fellers zelf. Prachtig textiel!! Heel bijzonder om dit te mogen zien.’

Afbeelding: Early to mid-17th century – The Judgement of Solomon – Linen fabric, silk and linen threads, feathers, applied plaited cord, detached needlepoint, Gobelin, split, tent stitches. M & E Feller.

Hier lees je meer over Elizabeth en Micheál Feller en de publicaties die geschreven zijn over hun collectie.

Cabine op glijders

Caroline Kirkland (1801-1864), Amerikaanse schrijver en voorvechter van vrouwenrechten. Uit Holidays Abroad – or Europe from the West. Uitgave 1849:

Amsterdam, 27 augustus 1848
Je ziet hier weinig rijtuigen of karren en maar goed ook, gezien het donderende kabaal dat ze maken als ze de bruggen oversteken. Eén ding is nieuw voor mij: een soort slee, zonder wielen, die veel wegheeft van een cabine op glijders. Hij wordt voortgetrokken over het plaveisel door een enkel paard, dat spoedig uitgeput zou raken, als hij niet werd begeleid door een knaap, wiens taak het is een geoliede lap voor de glijders te gooien, die daarna op te pakken en de procedure te herhalen, zodat het glijden wordt vergemakkelijkt. Als dit niet het toppunt van klunzigheid is, dan weet ik het ook niet meer. Deze voertuigen worden vooral gebruikt door kerkgangers en voor ziekenbezoek. We volgden de meute naar Frascati’s, waar, naar ons werd verteld, de fijne luiden van Amsterdam bijeenkomen voor conversatie en muziek. Tot mijn ontzetting belandde ik een ruimte vol tabaksrook! Mannen wandelen er rond met de hoed op of zaten aan kleine tafeltjes met dames, genietend van thee en limonade. De muziek werd verzorgd door een grote, schetterende militaire kapel. Een akeliger soort amusement kan men zich moeilijk voorstellen. Mijn slotconclusie: als alle volkeren der aarde ooit één waren, dan hebben zich sindsdien enkele wonderbaarlijke veranderingen voltrokken.

Bron: de Volkskrant

Breiend Urker meisje


Tineke: ‘Gisteren (4 september) waren we naar de tentoonstelling Von Bartels in het Katwijks Museum. Een aantal topstukken en ook een aantal die we wat minder vonden. Leuk om te merken dat hij ook in Bretagne heeft geschilderd. Daarna in Wassenaar de door Piet Oudolf aangelegde tuin van Museum Voorlinden bewonderd. Ondanks de ongezellige nevel een leuk dagje met een lunch in Zee en Zon op het strand van Katwijk.’

De expositie Hans von Bartels (1856-1913) – schilder tussen het vissersvolk in het Katwijks Museum is te zien tot 10 november 2018.

Afbeelding: Breiend Urker meisje op de Staart, ‘UK (19)08’ – Hans von Bartels

Op 1 augustus 1908 meldde Het nieuws van den dag: ‘Het eiland Urk wordt in de laatst jaren door de verbeterde vervoersmiddelen in toenemende mate bezocht door buitenlanders, die vaak opgetogen zijn over de ligging van het kleine eiland. De eigenaardige kleederdracht der bevolking en haar oude zeden en gewoonten blijken voor die Amerikanen, Engelschen, enz. een bijzondere bekoring te hebben. Om er eenige weken te vertoeven is er dezer dagen aangekomen de bekende schilder prof. Hans von Bartels met zijn gezin uit München.’ De inmiddels 52-jarige Von Bartels reisde door Nederland met zijn vrouw en drie kinderen, zoon Wolfgang, en dochters Inga en Wera.

Parijs en Kopenhagen


Tineke maakte van de kaart (Sacré-Coeur) uit de jaren ’80 van de vorige eeuw een textielkaart. Tineke: ‘Ik wilde het servet gebruiken met de mannen buiten de kroeg aan een tafeltje, maar dat was niet handig op deze kaart. De ondergrond is veel te druk. Daarom heb ik over het onderste stuk toch maar stempels gezet, waarvan ik er eentje heb ge-embossed (d.w.z. met speciale doorzichtige inkt gestempeld, er poeder over gestrooid en verhit met een heat tool).’ Aan de achterzijde van de kaart heeft Tineke kalkpapier bevestigd en dit met de naaimachine vastgestikt. Het resultaat is verrassend en door de bewerking van Tineke krijg je meer diepte.


Als je kaarten waar bijvoorbeeld een gebouw op staat, gaat omtoveren tot een hedendaags effect dan vind ik dat absoluut geen ‘mishandelen’ van de kaart. Ik was blij verrast! Op bovenstaande kaart zie je twee afbeeldingen van een floating pen. Misschien kun je dit bericht over de floating pen nog herinneren? Door het verhaal van Tineke kijk ik nu altijd uit naar een floating pen. Ze liggen niet meer voor het ‘oprapen’ en dat maakt het misschien des te specialer. In Kopenhagen vond ik een mooie floating pen van Amalienborg.


Op de achtergrond zie je Amalienborg, op de voorgrond Frederik V en de float is een paleiswacht zoals je die kunt zien in dit bericht.

Lidl sokken


Amsterdam Fashion Week zit erop. De meest spraakmakende show was die van Lidl. Vooral de witte sportsokken met het Lidl logo vielen in de smaak bij de genodigden. Marketingmanager Christine Braun zei na afloop van de show: ‘Het werd zo hysterisch rondom die sokken, dat we nu overwegen ze eenmalig in de winkel te verkopen.’ Zullen de witte sportsokken met het Lidl logo een trend worden? De gasten van de show horen voorlopig bij de weinig gelukkigen die de sokken al in hun bezit hebben.

Amalienborg

Nadat ik het koninklijk schip Dannebrog op de foto had gezet en de rondvaart in Kopenhagen ten einde was, liep ik naar de residentie van de Deense vorstin Margrethe II van Denemarken en haar twee zonen Frederik en Joachim met hun families: Amalienborg. Het was rond de klok van 17.30 uur en ik kwam op het goede moment, het was tijd voor de wisseling van de wacht bij de residentie.





Deense royals in klederdracht


Het koninklijk schip Dannebrog dat ik fotografeerde tijdens een rondvaart door Kopenhagen op 21 juni 2018.

Van 23 tot en met 26 augustus 2018 brachten kroonprins Frederik en kroonprinses Mary van Denemarken een bezoek aan de Faeröer eilanden. Ook hun vier kinderen gingen mee op reis met het koninklijk schip Dannebrog dat als vervoermiddel, ontvangstruimte en hotel zou dienen.


Prins Christian (12), prinses Isabella (11), en de tweeling Josephine en Vincent (7).


De koninklijke familie draagt de klederdracht van de Faeröer eilanden dat ze cadeau kregen ter gelegenheid van hun bezoek aan de eilanden. Het kostuum van de man heet sjóstúka en bestaat uit een shirt, een hoed, een geborduurd vest, een wollen broek tot op de knieën en gebreide wollen kousen. Het kostuum van de vrouw wordt stakkur genoemd en bestaat uit een gebreide trui, een geborduurde of geweven shawl en schort, een geweven rok en een zwarte cape.

Foto’s koninklijke familie: Kongehuset

Liefdesknoop


Wieteke van Zeil bespreekt wekelijks voor de Volkskrant opmerkelijke en veel betekende bijzaken in de beeldende kunst. Op 1 september 2018 kwam de liefdesknoop aan bod.

Wieteke van Zeil: ‘Henry Lee was van 1559 tot 1590 de champ van Elizabeth, en in dit vreemde portret laat hij dat zien. Zijn mouw is een beetje vlak geschilderd, ik had er nooit uit kunnen opmaken welke stof de Vlaamse schilder wilde weergeven, maar volgens National Portrait Gallery is het geborduurd linnen. Zwart en wit waren de kleuren van de koningin, net als rood en goud en dit hele portret is daarmee in haar kleuren geschilderd, een symbolische manier om loyaliteit te tonen. … De liefdesknoop staat hier voor Lee’s verbond met de koningin. De cirkels op de mouw zijn gestileerde armillairsferen – een symbool dat Elizabeth zelf ook droeg. Er is geen hemellichaam of aardbol in te herkennen, zoals eigenlijk hoort bij een armillairsfeer, maar de symboliek spreekt bijna voor zich; de harmonie van het universum en de plek van de wereld tussen de sterren, plus in het algemeen kennis en wijsheid.’