Sint Maartensfeest

Vandaag is het 11-11-2019, de feestdag van Sint Maarten. Het afgelopen weekend gingen in mijn stad weer veel kinderen met hun lampion in optocht naar de grote kerk waar het verhaal van Sint Maarten werd verteld om hierna naar het Sint Maartensvuur te gaan. Onderweg kregen de kinderen een oliebol aangeboden.

Hier zie je lampionnen die ik vorig jaar fotografeerde, in Hasselt maken ze een foekepot en Kea maakte een quilt met lampionnetjes.


Bovenstaande afbeelding laat een meisje met een lampion zien. De illustratie vormt een onderdeel van de decemberzegels 2019. De postzegels zijn getekend door Lieke van der Vorst. Samen vertellen de afzonderlijke illustraties op de postzegels een verhaal: een feestelijke parade van mensen en dieren op weg naar een plek waar ze Kerstmis zullen vieren. De parade eindigt met de ijsbeer die kaarten in de brievenbus doet voor degenen die niet aanwezig kunnen zijn. Voor Lieke symboliseren deze postzegels van december het belang van tijd doorbrengen met de mensen en dieren waar zij van houdt. Zij tekende niet alleen haar vader met zijn kerstverlichting, maar ook de kippen die in haar achtertuin wonen. Zij gelooft dat de warmte die december ons geeft niet alleen voor mensen, maar ook voor dieren is.

De decemberzegels kun je gebruiken tot en met 3 januari 2020.

Kralenetui

Naar aanleiding van het bericht kralenbreiwerk, stuurde Anneke den Herder twee afbeeldingen van een kralenetui uit haar collectie.


Anneke: ‘Ik heb twee etuitjes van elk 10 bij 6 cm met aan de buitenkant helemaal kralen. Dit is een andere techniek: het is gaas waar om iedere horizontale draad een kraal geregen wordt met naald en draad. Je moet dus volgens patroon iedere keer een nieuwe kraal vastmaken en hoeft het niet van te voren te rijgen. Dit was rond 1830-1840 in de mode maar mogelijk ook al eerder. Rond 1800 waren er de sablé kralen, dat zijn kraaltjes ter grootte van een zandkorrel. Die zijn ook bij deze twee etuitjes gebruikt. Het lijkt of de middenstukken “kaal” zijn maar dat is ook opgevuld met kraaltjes en je moet er met je nagel over om het te geloven. Wanneer het kralenwerk klaar was, is het hier om karton gespannen om stevigheid te krijgen. De Engelsen noemen dit canvas beading en wordt besproken in het boekje Beadwork van Pamela Clabburn. Het Tassenmuseum in Amsterdam heeft hier één of meerdere tasjes van.’

Confectie

Tineke kennen we inmiddels van haar mooie zelfgemaakte kaarten. Nu lag er een paar weken geleden weer zo’n schitterende kaart op mijn deurmat die ik graag aan jullie wil laten zien.




Confectie of met een Frans woord prêt-à-porter, is kleding en schoeisel aangeboden in afgewerkte staat en in standaardmaten, dit in tegenstelling tot maatkleding, die op maat gemaakt wordt. Anders dan maatkleding wordt confectie in massaproductie vervaardigd. Het voordeel hiervan is dat de prijs van de kledingstukken relatief laag gehouden kan worden.

Wikipedia: ‘Omstreeks 1800 ontstond in Europa een levendige handel in tweedehandskleding, die ertoe leidde dat speciaal daarvoor kleding werd vervaardigd. Ook kochten marskramers bij kleermakers restanten kleding op die niet afgehaald was door de besteller. Deze kleding was in eerste instantie dus wel op maat gemaakt, maar werd door de marskramers als confectie aan de deuren verkocht. Later gingen de marskramers ook kleding in algemene maten bestellen. In diezelfde periode ging men ook kleding op voorhand maken voor bijvoorbeeld scheepsbemanningen, die te kort aan wal waren om hun kleding aangemeten afgewerkt te krijgen. Deze gang van zaken staat in direct verband met de ontwikkeling van de naaimachine.’

Bauhaus textiel


In het TextielMuseum in Tilburg was er tot en met 3 november 2019 de expositie Bauhaus& Modern Textiel in Nederland te zien. Niet alleen ik bezocht deze tentoonstelling, maar ook Tineke. Naar aanleiding hiervan maakte zij het bovenstaande notitiekaartje met op de achtergrond een eigen digitaal ontworpen weefsel. Met daarbij een zelfgemaakte envelop om het kaartje naar mij te kunnen versturen. Een prachtig uitgevoerd idee!

Precies 100 jaar geleden, in 1919, richt de Duitse architect Walter Gropius in Weimar (Duitsland) het ‘Staatliches Bauhaus’ op. De hogeschool voor kunst en vormgeving ontwikkelt zich tot één van de belangrijkste ontwerpscholen van de 20e eeuw. Tot op heden werken de ideeën en de lesmethoden wereldwijd door en is het Bauhaus een begrip.

De vrijgevochten, moderne opvattingen van de opleiding vallen niet in goede aarde bij het rechts-radicale stadsbestuur van Weimar. De school moet in 1925 haar deuren sluiten en verhuist naar Dessau. Hier bouwt Gropius een modernistisch gebouwencomplex van staal en glas. De laatste jaren van zijn bestaan is het Bauhaus noodgedwongen gehuisvest in Berlijn, tot het doek in 1933 valt. Hoewel de school maar veertien jaar bestaat, blijven docenten en oud-leerlingen nog decennialang de ideeën van het Bauhaus uitdragen.

In dit bericht lees je over Gunta Stölzl die in 1927 als Jungmeisterin de artistieke leiding van de weverij overneemt van kunstenaar-architect Georg Muche en in 1931 moet zij het Bauhaus verlaten. Hier lees je over Kitty van der Mijll Dekker die een opleiding volgde aan het Bauhaus; de weverijafdeling.

Kakkerlakjes


Kakkerlakjes is een nieuwe serie leuke kleine boekjes (15 blz.) die je per post kunt versturen. Op de envelop plak je twee postzegels met het cijfer 1 of één postzegel met het cijfer 2. Van HillyvH. kreeg ik Kakkerlakje 02 met de titel Gelukkig is het weer voorbij. Marcel van Roosmalen schrijft over schaaltjes vol pinda’s en rozijnen, slecht zittende pakken en ongemakkelijke gesprekken over politiek. Kortom, over verjaardagen. Gelukkig gaan ze ook weer voorbij. De illustraties zijn van Nina Maissouradze.

De boekjes zijn bedacht door uitgeverij Loopvis uit Arnhem. Ze heten Kakkerlakjes, een naam die verwijst naar de rappe verspreiding die ze hopelijk krijgen, en naar de onuitroeibaarheid van verhalen. De boekjes zijn er in vier categorieën: Jong – Literatuur – Poëzie en Culinair.

Ik brei dus ik ben


MaaikeW: ‘In 1878 was er in Leeuwarden een vrouwententoonstelling Voorwerpen van Nijverheid en Kunst door Vrouwen Vervaardigd. Bij digitalisering van glasnegatieven kwam hiervan een beeld naar voren waarop je de inrichting in de plaatselijke manege ziet. Volgens Marlies Stoter, conservator Fries Museum, gaat het nog jaren duren voor we de bijbehorende informatie compleet hebben. Het gaat dan om de museumgeschiedenis en deze helderder te krijgen en vooral zichtbaarder door de digitalisering van de glasnegatieven. Persoonlijk rinkelt bij mij een belletje bij het jaartal 1878, het vak “Nuttige Handwerken voor meisjes”, toen handwerken nog een vak was op de lagere school. Anno 2019 ligt tussen de tijdschriften in de winkel een Libelle breien met patronen. Van alle tijden gelukkig!’

Klederdracht

Een leuk ‘ikje’ – ik@nrc.nl – in NRC Handelsblad van Jos Hopstaken:

‘In het Zeeuws Museum in Middelburg is een tentoonstelling over Zeeuwse klederdracht voor mannen. Twee dames van gevorderde leeftijd lopen naar de balie en vragen om twee tickets. “Bent u bekend met het museum?” vraagt de kassier. “Neen”, luidt het antwoord. “Wel, op de vierde verdieping zijn de wonderkamers, op de derde Nooit meer werken, op de tweede de vaste collectie en op de eerste een expositie over mannenpakken.” Bij een der dames gingen de wenkbrauwen en mondhoeken olijk omhoog.’

Mitaines


MaaikeW: ‘Het is alweer drie jaar geleden dat de tentoonstelling Breien plaats vond in het Fries Museum in Leeuwarden. Met alle drie dochters bezocht ik de tentoonstelling die varieerde gedurende de tentoonstellingsperiode. De textielcollectie is erg kwetsbaar en daarom kunnen niet alle voorwerpen gedurende de hele tentoonstellingsperiode te zien zijn. Op deze textielkaart zijn mitaines te zien, een aantal historische mitaines, slaapmutsen en babyborstrokjes werden verwisseld. Later in de tentoonstelling was een medische prothese te zien. Dit betrof een broekprothese gebreid van kunststof. Of er gebreide borstprotheses te zien zijn geweest is mij onbekend terwijl deze toch door veel vrouwen die getroffen zijn door borstkanker er een borstamputatie hebben ondergaan als prettig worden ervaren. De gebreide borstprotheses zijn gemaakt van 100% katoen en hebben een lichtgewicht vulling en kunnen in een gewone bh gedragen worden. Een gebreide borstprothese kan een siliconen borstprothese vervangen. In Nederland bestaat Stichting BreiBoezem die zich inzet voor het gratis verstrekken van gebreide borstprotheses waar diverse breigroepen aan breien.’

Afbeelding: Mitaines (vingerloze handschoenen) gebreid van dun wit katoen met damastpatronen, rode mitaines van dunnen wol en effen mitaines gevoerd met ‘Zaans’ stikwerk. Friesland tweede helft 18e eeuw. Collectie: Fries Museum, Leeuwarden.

In dit bericht zie je een foto van babymitaines en in dit bericht lees je over de labedissen.

Geer van der Veer 1933-2019


Nog geen half jaar geleden maakte ik deze en bovenstaande foto van Geer van der Veer. Een kleurrijk stadsfiguur en naar zeggen de meest gefotografeerde persoon van Limburg. Je herkende hem aan zijn lange bakkebaarden, zijn hoed en een knickerbocker die hij droeg. Regelmatig kreeg hij de vraag waarom hij er zo bij liep. Zijn antwoord was altijd: ‘omdat ik een levensgenieter ben.’

Zondag bezocht Geer een mis van zijn overleden schoonbroer Hans in de kerk. Vlak erna, tijdens het koffiedrinken, zakte hij in elkaar en nam hij plots afscheid van het leven dat hij 86 jaar lang had gevierd.