Van vroeg tot laat – De voorstellingen van Teun Hocks


Vorige week woensdag bezocht ik de tentoonstelling Van vroeg tot laat – De voorstellingen van Teun Hocks in het Stedelijk Museum Breda. Je krijgt een prachtig overzicht van zijn vroege tot zijn latere werk te zien. Mijn voorkeur gaat uit naar zijn latere werken. Teun Hocks speelt bijna altijd de hoofdrol in zijn werken wat hij ontzettend goed doet. Hij schildert de achtergrond, maakt decors en neemt zelf plaats in de voorstelling om deze vervolgens vast te leggen op een zwart-wit foto die hij inkleurt met olieverf. Er is altijd iets humoristisch in zijn werken waardoor je de tentoonstelling met een glimlach zult verlaten!

Het werk dat ik van Teun Hocks laat zien, is helaas niet aanwezig op de tentoonstelling.

De relevé van koningin Máxima


MaaikeW: ‘Op Prinsjesdag 2013 droeg koningin Máxima een relevé van goudkleurige sinamay, een ontwerp van Fabienne Delvigne. Bijna 5 jaar later draagt ze deze hoed opnieuw bij een officieel bezoek aan een Jordaans koningspaar op 20 maart 2018. Door de jaren heen heeft ze 229 verschillende hoeden verzameld. Onder de hoeden is de relevé Máxima’s favoriet: een hoed met opgeslagen rand aan de voorzijde en neerwaartse rand aan de achterzijde. De hoed wordt op het blog van Josine Droogendijk ModekoninginMaxima.nl beschreven als onderstrepend voor Máxima’s status en allure. Gelukkig verandert de relevé regelmatig door bijvoorbeeld de opgeslagen rand van middenvoor naar rechts te veranderen, reden zou Máxima’s haardracht kunnen zijn. Máxima is met ongeveer 30 relevés goed voorzien, toch zijn ze verschillend in details. Neutrale tinten zijn vooral favoriet: grijs, camel en beige. Gelukkig draagt Máxima haar hoeden lang, dus is er kans dat we deze relevé nog eens zullen zien.’

Molens, tulpen en schapen

Tijdens de paasdagen was het stralend weer, een mooie gelegenheid om op pad te gaan. En dat deden velen onder ons. De Keukenhof was bomvol waardoor bezoekers beter weg konden blijven. Bij de boot naar Texel was het eveneens druk wat te verwachten was, als je weet dat Lonely Planet Texel één van de mooiste plekken van Europa vindt. Je kon misschien beter de fiets pakken en een mooie molenfietstocht maken?

Weekblad Margriet had de afgelopen week een artikel over Ik hou van Holland waarin bovenstaande onderwerpen besproken werken en geïllustreerd werden met borduurwerkjes in een borduurring.


In Nederland zijn er op dit moment nog ruim 1200 molens.


De geschiedenis van Keukenhof gaat terug tot de 15de eeuw. Gravin Jacoba van Beieren (1401-1436) haalde uit het Keukenduin groente en fruit voor de keuken van kasteel Teylingen. In 1641 werd kasteel Keukenhof gebouwd en het landgoed groeide uit tot een oppervlakte van ruim 200ha. Landschapsarchitecten Jan David Zocher en zijn zoon Louis Paul Zocher, later ook de ontwerpers van het Vondelpark, richtten in 1857 de tuin rondom het kasteel opnieuw in. Dat park, in Engelse landschapsstijl, vormt nog altijd de basis van Keukenhof. In 1949 bedacht een groep toonaangevende bloembollenkwekers en -exporteurs het plan om op het landgoed een tentoonstelling van voorjaarsbloeiende bloembollen te maken. Het lentepark Keukenhof was een feit. In 1950 ging het park voor het eerst open.


Texel is het grootste Waddeneiland van Nederland en door Lonely Planet uitgeroepen tot één van de mooiste plekken van Europa. Nu maar hopen dat dit eiland niet bomvol raakt met toeristen.

Willem Diepraam – Burkina Faso


MaaikeW: ‘De foto op deze kaart stamt uit 1944, een andere tijd dan nu. Vorig jaar zomer (29 juli 2018) is uit een studie van het Iraanse parlement gebleken dat 55% van de vrouwen vindt dat het dragen van een hoofddoek vrijwillig zou moeten zijn. Het merendeel van deze 55% zou als het niet verplicht zou zijn geen hoofddoek meer dragen. De hoofddoek verliest aan belang volgens de studie bij vooral hoogopgeleide vrouwen. Vanaf negen jaar zijn meisjes en vrouwen verplicht een hoofdoek en lange mantel te dragen om haren en lichaamscontouren in het openbaar te verbergen, disrespect van de regel kan leiden tot oppakken door de religieuze politie. Toch worden hoofddoeken steeds kleiner, mantels korter.’

Op de afbeelding zie je een vrouw uit Burkina Faso, gefotografeerd door Willem Diepraam (1944) in 1980. In 2005 schreef ik een berichtje over hoofddoeken.

Brievenbus

Paulien Cornelisse schreef de volgende column in de Volkskrant:
‘Mijn brievenbus wordt opge­heven. We hebben er een brief over gekregen waarin stond dat mensen steeds minder brieven schrijven en dat er daarom brievenbussen moeten sneuvelen. Ik schrijf zelf nog best veel brieven, maar dat zegt natuurlijk niets, het draait niet alleen om mij in het leven, leer dat nou toch eens. Ik ben natuurlijk wel verbolgen over het feit dat nu juist míjn brievenbus weg moet. Het was het perfecte loopje tot de hoek. Een jas hoefde je nooit aan, zo kort was het. Een merel kon je zijn deuntje horen afmaken, zo lang was het. En nu moet ik net verder weg, een afstand waar je een jas voor aan moet. Wordt de brievenbus in die andere straat wel echt gewaardeerd? Oké, dit is pure rancune, maar ik denk het niet. Ik zie in de omgeving van de andere brievenbus alleen maar mensen die steeds minder brieven schrijven. Zij verdienen hun brievenbus niet.’


Ook in mijn stad moesten er oranje brievenbussen weg, maar mijn brievenbus – ook een kort loopje dat zonder jas goed te doen is – mocht blijven ondanks dat er naar mijn idee tegenwoordig weinig kaarten en brieven in de brievenbus komen. De laatste tijd hoor ik steeds vaker de plof van de kaart die ik erin gooi. Wat wil zeggen dat deze op de bodem terecht komt. Het is lang geleden dat ik de post kon aanraken als ik mijn kaarten in de brievenbus liet vallen. Laat ik dus maar post blijven versturen want mijn brievenbus mag niet verdwijnen!

Teun Hocks


Tineke: ‘Een kaart uit het Fotomuseum Den Haag (bezocht 16-3-2019). We kochten geen provocerende foto van Erwin Olaf, maar een “alledaags” tafereel van Teun Hocks. Ik houd van zijn grapjes in de meeste “untitled” werken; die vaak bijna levensgroot zijn. Geen textielkaart dus dit keer. Maar ach, de foto’s van Erwin Olaf in het Fotomuseum lieten over het algemeen ook meer bloot dan stof zien. Teun Hocks draagt altijd hetzelfde werkpak… . Overigens vonden we de foto’s in het Gemeentemuseum wel mooi, ook al zijn ze in scène gezet.’

In het Stedelijk Museum Breda is tot en met 10 juni 2019 de expositie Van vroeg tot laat – De voorstellingen van Teun Hocks te zien. De tentoonstelling biedt een verrassend overzicht van het omvangrijke oeuvre van performer, schilder en fotograaf Teun Hocks, die internationale bekendheid verwierf met zijn geënsceneerde fotoschilderijen. Voor het eerst worden vroege performances, studies, tekeningen en foto’s samengebracht met een ruime selectie uit zijn latere werk.