Atelier van Dick Bruna

Gisteren liet ik je twee fraaie boekomslagen van Dick Bruna zien. Maar wist je dat in het Centraal Museum Utrecht de reconstructie van het atelier van Dick Bruna (1927-2017) is te zien?

In 1981 richtte Dick Bruna op een zolder aan de Utrechtse Jeruzalemstraat zijn atelier in. Hier werkte hij gedisciplineerd en met regelmaat aan de kinderboeken en grafisch werk. Hij omringde zich met persoonlijke herinneringen, foto’s van bijzondere ontmoetingen, ansichtkaarten, en veel cadeautjes en brieven van fans, collega-kunstenaars, -illustratoren, en -schrijvers. Simpel, eenvoudig, en van hoge kwaliteit geldt niet alleen voor zijn werk, maar ook voor de inrichting van zijn atelier.


Net als het oorspronkelijke atelier is ook het atelier in het museum op een zolder gesitueerd. Op de zwarte vloerdelen is het atelier nagebouwd met de originele meubels. De plek waar hij tekende en zijn teksten typte, de plek waar hij tot rust kwam en inspiratie opdeed, en de tafel waaraan hij zijn gasten ontving. Ook de fiets waarop hij elke dag door Utrecht fietste, heeft een plek op de zolder gekregen.





In dit deel van het atelier staat Dick Bruna’s werktafel met typemachine. Hij schrijft zijn teksten met de hand. Hij typt ze daarna uit als onderbreking van het creatieve proces van het tekenen. Op de balken en de wanden foto’s, uitnodigingen, kaarten en tekeningen. In de ladekasten bewaart hij exemplaren van zijn boekomslagen, zeefdrukken, aantekeningenboekjes, folders, kaarten en uitgetypte teksten van de kinderboeken.


Dick Bruna zit graag in de ‘Wink’, de stoel met de ‘oortjes’, ontworpen door de Japanse ontwerper Kita.

Bron tekst: Centraal Museum Utrecht

Boekomslagen van Dick Bruna


MaaikeW: ‘Dick Bruna werd door zijn boekomslagen geen wereldwijde beroemdheid. In 1955 werd Nijntje gepubliceerd, inmiddels in meer dan 50 talen en 85 miljoen gedrukte exemplaren. Dick Bruna over de vriendschap met Nijntje in 1998: “De vriendschap tussen mij en Nijntje blijft een heel geheim vriendschapje.” De creativiteit komt in de onderduiktijd naar voren door te tekenen en te schilderen en later door in zijn vrije tijd kunstgalerieën en kunsttentoonstellingen te bezoeken. De tekeningen voor Nijntje zijn zo eenvoudig mogelijk gehouden zodat er fantasie overblijft voor het kind. Dick Bruna publiceert 124 kinderboeken. Dick Bruna vond zichzelf op het personage Beer lijken, aardig maar ook een beetje onhandig.’


MaaikeW: ‘Dit is één van de boekomslagen die Dick Bruna ontwierp voor de thrillers in de Zwarte Beertjes serie van uitgever Bruna. Dick Bruna werd geïnspireerd door Matisse, Bart van der Leck, Fernand Léger, Willem Sandberg, H.N. Werkman. In 2015 in het Rijksmuseum te Amsterdam de tentoonstelling Dick Bruna. Kunstenaar. Nu in De Kunsthal te Rotterdam De donkere kant van Dick Bruna. Ruim 2000 boekomslagen tekende Dick Bruna, de covers van Dick Bruna spelen een cruciale rol en zetten tot verkoop aan. Het kleinste detail wordt met minimale beeldelementen betekenis gegeven waarmee Dick Bruna de fantasie van de koper/lezer prikkelt.’

Twee mooie boekomslagen van Dick Bruna die betrekking hebben op textiel waardoor het ineens twee bijzondere textielkaarten worden. Een geweldige aanvulling op mijn collectie textielkaarten. Zoals je wellicht weet worden alle textielkaarten door mij bewaard en in 2014 was er een expositie van de Textielpost. Nog meer foto’s van de tentoonstelling.

Trophy Day by Richard Saja


Weekend Max Mara werkte samen met de Amerikaanse kunstenaar Richard Saja voor hun nieuwste Signature Collection 2018, een project geïnspireerd op de Royal Ascot, met een collectie geborduurde stukken getiteld Trophy Day.

Voor deze Signature Collection heeft Richard Saja zijn borduurtechnieken gebruikt om Toile de Jouy stof voor Weekend Max Mara te verfraaien en op te fleuren. Het is een 10-delige collectie geworden.

Delsbodräkt


Soms stuur ik een kaartje naar mijzelf, zoals deze textielkaart uit Stockholm. We zien de Delsbodräkt. Het fraaie vest dateert uit 1922.

Foto: Marie Andersson

Delsbo is een dorpje in de Zweedse provincie Gävleborgs län. De streek is traditioneel een veeteeltgebied. De boeren waren in de vorige eeuw nogal welgesteld en dat uitte zich in de klederdracht. Wollen en linnen stoffen werden doorgaans gebruikt in hun kleren. Door de relatieve geïsoleerdheid van de provincie konden zij niet in het bezit komen van de alom geprezen katoenen stoffen, die in het zuiden van Zweden in zwang raakten. Anders hadden zij dit beslist in hun dracht verwerkt. De wollen rok is zwart, geplooid en onderaan afgewerkt met een rode band. Hoe breder de band, des te welvarender was de boerenfamilie. Het lijfje is rood gekleurd met ingeweven groene strepen. Het lijfje wordt aan de voorkant vastgemaakt met haakjes. Het schort is zwart met blauwe strepen. Het schort wordt vastgezet met een handgeweven roodgekleurde band met kwastjes. Het tasje dat aan de zijkant wordt gedragen is gemaakt van gelooid geitenleer aan de achterkant en stof aan de voorkant. Ieder tasje uit die streek heeft een uniek motief. De blouse is van wit linnen gemaakt. In de winter werd extra onderkleding gedragen, de lange onderbroek (in het Zweeds mammelukken) en een onderrok. Bij deze klederdracht zijn nog een aantal accessoires die bij de kerkgang worden gedragen, namelijk een mantel van wol (zwart), handmoffen en een mutsje (dat verplicht was indien een jongedame ongetrouwd was). De klederdracht is ontstaan in de 17e eeuw en is gereconstrueerd in 1930.

Bron: Lillan-Amsterdam

Frida Kahlo: Making Her Self Up


Uitgerekend op de geboortedag van Frida Kahlo valt het boek Frida Kahlo: Making Her Self Up in de brievenbus. Het is een prachtig hardcover boek, rijk geïllustreerd en het boek bevat zes ingesloten boekjes met foto’s van de meest speciale bezittingen van Frida Kahlo. Verder diverse pagina’s met een selectie uit haar garderobe, zelfportretten en fraaie detailfoto’s van haar Mexicaanse outfits, vaak geborduurd.

In 1954, na haar dood, werden de bezittingen van Frida Kahlo opgeborgen in het Casa Azul (Blauwe Huis) in Mexico City, haar thuis. Een halve eeuw later werd haar collectie kleding, sieraden, cosmetica en andere persoonlijke spullen herontdekt. Het is de eerste keer dat deze persoonlijke spullen van Frida Kahlo buiten Mexico City worden tentoongesteld.


De tentoonstelling Frida Kahlo: Making Her Self Up is tot 4 november 2018 te zien in het Victoria and Albert Museum in Londen.

Enkele bladzijden uit het boek:




Op dit blog heb ik al vaker aandacht besteed aan Frida Kahlo. Een terugblik: Frida Kahlo, Liefde!Kunst!Passie! II, Geïnspireerd door Frida Kahlo, De kleuren van Frida Kahlo en Frida Kahlo in Brussel.

Skansen

Skansen werd in 1891 opgericht en is hiermee het eerste Openluchtmuseum in de wereld. Het museum bevindt zich op het Stockholmse eiland Djurgården. Je wandelt door vijf eeuwen Zweedse geschiedenis.

Skansen bestaat uit zo’n 150 gebouwen uit allerlei delen van Zweden. Deze zijn afgebroken en op de huidige locatie stuk voor stuk weer opgebouwd. In en rondom de gebouwen geven werknemers kleine workshops, bijvoorbeeld over glasblazen, leerlooien en het bewerken van de grond, om een zo realistisch mogelijk beeld te geven over het leven in Zweden door de tijden heen.


In het Openluchtmuseum kwam ik deze dame in streekdracht tegen. Deze dracht werd gedragen in Leksand. De kleding is een mix van oud en nieuw. De halsdoek dateert uit de jaren veertig van de vorige eeuw, de schort is nieuw en speciaal op maat gemaakt voor deze dame en haar fraai geborduurde tas dateert uit 1994.


Het borduurwerk van de halsdoek doet me aan Marken denken. In Zweden noemen ze dit Svartstick (blackwork).