Featured

Welkom op mijn weblog

Een duik in het fotoalbum leverde deze foto van mij op. Het is een foto van een paar jaartjes geleden. Een lach kon er toen niet van af. Zelfs een koekjestrommel kon me niet verleiden om een glimlach tevoorschijn te toveren.

Maar ach, het is toch een aardige foto met een verhaaltje. En ja, van verhalen daar houd ik van!

Ik draag een gebreid wollen jurkje, blauw met witte stippen.

Vrouw en Werk


Tineke: ‘Met enige vertraging is hier de kaart uit Helmond. Tot 1900 werden kantoren louter bevolkt door mannen. Typemachine en telefoon brachten hierin verandering. Voor het werken met deze apparatuur achtte men ongehuwde vrouwen uit de burgerij uitermate geschikt. Zo te zien heeft de dame in kwestie een kleurig gebreid deux-pièce aan. Dat past weer bij jouw textiel-interesse. Bovendien draagt de schrijfmachine jouw (of eerder gezegd Peters) familienaam.’

De tentoonstelling Vrouw en Werk in het Gemeentemuseum Helmond is te zien tot en met 7 juni 2015.

Stadsarchief Amsterdam


Op de expositie in Goes is er naast de fraaie merk- en stoplappen ook prachtig breiwerk uit het Burgerweeshuis Amsterdam te zien. Overigens kan ik pas sinds kort met zekerheid zeggen dat het breiwerk uit het Burgerweeshuis Amsterdam komt. Graag had ik in mijn boek een hoofdstuk willen besteden aan breien, alleen leverde mijn onderzoek toentertijd niets op. De draad werd enkele weken geleden opnieuw opgepakt en tot mijn grote verrassing heb ik nu meer feiten gevonden. Wellicht gaat dit leiden tot een artikel…

Vandaag was ik dan ook te vinden in het Stadsarchief Amsterdam om te speuren naar informatie!

Merklap uit midden/oost Friesland

De Friese merklap is bij velen bekend, althans de lap die in de breedte is geborduurd met de herkenbare stijl die vaak uit het noorden van Friesland komt. Ook kenmerkend zijn de Friese merklappen die min of meer vierkant zijn en qua motieven veel overeenkomen met de lappen die in de breedte zijn geborduurd. Dan hebben we nog de letterlappen die in de lengte zijn geborduurd en veelal afkomstig zijn uit de zuidwesthoek van Friesland. Dan blijven de lappen uit midden/oost van Friesland over.


De eerste zaterdag van maart was ik in Maarn waar de jaarlijkse Antiek Textiel Markt plaats vond van de Nederlandse Kostuumvereniging. Ik had twee tafels gehuurd voor de verkoop van textiel/handwerk uit mijn eigen collectie waaronder enkele merk- en stoplappen. Zo had ik ook bovenstaande merklap bij me. Ik wist dat de merklap zeer waarschijnlijk uit het noorden van Nederland kwam en meer informatie had ik niet. Een datum ontbreekt op de lap en ik dateerde de lap op tweede helft 19e eeuw. Een dame uit Friesland kwam de merklappen bekijken en zei meteen dat deze merklap uit Friesland kwam, midden/oost Friesland om precies te zijn. Zij is hier van overtuigd omdat in haar collectie een vergelijkbare merklap zich bevindt.

Beide merklappen zijn geborduurd in de kleuren rood, groen, lichtblauw en beige. De afmeting van mijn merklap is 37 x 33 cm, de andere lap is 41 x 44 cm groot. Beide merklappen zijn geborduurd op hetzelfde grovere los geweven linnen. ‘Dat soort linnen is een product van het vlas wat in die streek verbouwd werd (veengrond). Op de kleigrond in Friesland zie je een veel betere/mooiere kwaliteit linnen en zijn de merklappen ook veel voller geborduurd’, kreeg ik als uitleg. Een logische verklaring. Mijn merklap is niet gedateerd, de andere lap heeft het jaartal 1755. Ik ben verder gaan zoeken op de website van Friese merklappen en vond daar eveneens vergelijkbare merklappen zoals deze. Ze zijn allemaal ongeveer uit midden 18e eeuw. Conclusie: mijn merklap uit midden/oost Friesland is zeer waarschijnlijk 100 jaar ouder dan ik vermoedde. Een bijzondere ontdekking.


Als we de achterkant bekijken zien we lange draden hangen, iets dat we vaker tegenkomen bij de Friese merklap.

Selfcantus tijdens Textiel Festival Leiden 2015


Van woensdag 13 tot en met zaterdag 16 mei 2015 vindt het vijfde Textiel Festival plaats in de St. Pieterskerk in Leiden.

Lichel van den Ende zal deze manifestatie op 13 mei om 10.00 uur openen met een performance. Vele objecten, draagbare kostuums, zullen gepresenteerd worden.

Als Community Artiest, beeldend kunstenaar, roept Lichel mensen op die enthousiast zijn om gezamenlijk een object te creëren. Reeds is gepresenteerd: Sokken-, Ondergoed- en Knopenobjecten. Het Verlorenhandschoenen project is nog in volle gang.

Voor deze gelegenheid maakt Lichel de creatie Selfcantus samen met liefhebbers van de kruissteek. Tijdens deze vier dagen wordt ter plekke een enorm kostuum vervaardigd van honderden kleine stukjes borduursels, aangedragen door vrijwilligers die al maanden eerder zijn benaderd door Lichel via kranten en andere media. Nog steeds kunnen creatieve mensen zich aanmelden om een klein stukje stof op eigen wijze te borduren.
Ben je geïnteresseerd stuur dan een e-mail naar Lichel: selfcantus.lichel@hotmail.com

Meer informatie over dit project kun je hier vinden.

‘t Is alles kleuren, zilver, goud


Binnen een jaar na het verschijnen van Kleurrijk Gedrukt komt Dirk Kok met een nieuwe publicatie.

Dirk Kok begint met de ruilverkaveling in Staphorst en Rouveen. Na het overlijden van de ouders, werden de percelen gesplitst. Alle kinderen kregen min of meer een gelijk deel van het grondbezit. Door deze verdeling werden de percelen steeds korter en smaller. Om de versnipperde perceeltjes te herverdelen, was er een ruilverkaveling nodig. Het zou tot 1933 duren voordat de meerderheid besloot tot een ruilverkaveling.


In de Tweede Wereldoorlog werden de goederen, waaronder textiel voor kleding, steeds schaarser. Toen op 19 juni 1942 in een textielwinkel aan de Diezerstraat in Zwolle een voorraad stoffen werd verkocht, gaf dit een enorme toeloop van voornamelijk Staphorsters in streekdracht.

Op 17 februari 1923 verschijnt in de Meppeler Courant een ingezonden brief: ‘… En nu nog een woord over een gansch andere zaak, niet rechtstreeks met de ruilverkaveling in verband staande, doch evenals de slechte verdeeling der landerijen, een gezworen vijandin van des landbouwers spaarpot. Het is die verschrikkelijke behaagzucht onzer vrouwelijke bevolking, die begeerte, om zich geheel in de armen der mode te werpen ( wel te verstaan onze eigen plaatselijke mode en bijna even wispelturig als haar groote Parijsche zuster). … De mode, egoïstisch als zij is, vraagt altijd eerst haar deel en de rest, als er tenminste nog wat overschiet, is weer voor het bedrijf.’

Vervolgens verschijnen meerdere ingezonden stukken die betrekking hebben op de Staphorster klederdracht, het pronken en het gekleed gaan boven zijn stand. Zo verwijt Observator in zijn gedicht uit 1925 de Staphorsters zich vooral druk te maken om uiterlijk vertoon en mode en de ogen te sluiten voor de toekomst.


De rijken willen ’t mooiste goed – De mindrestand volgt op den voet
De mode is wel een wrede macht – Zoo menig moeder slaakt die klacht.
Hoe komt ze met maar dochters klaar – ’t Kost moeit’ en zorg en ’t heeft bezwaar
Niet elke vader vindt het goed – Als moeder zoo aan pronken doet.
Maar ja het moet, de mode eischt – Op men het laakt of men het prijst
Want bijna ieder mist de moed – Om niet te doen wat ieder doet. J.(ouk) V.(os)


Tot de Tweede Wereldoorlog werd het oorijzer nauw aansluitend aan het hoofd gedragen. Men kende een zichtbaar onderscheidt tussen zomer- en winterkleding. Van november tot mei, droeg men voor door de week het buisje; jak met lange mouwen.

Voor Dirk Kok was het gedicht van Observator de basis voor zijn nieuwe publicatie ‘t Is alles kleuren, zilver, goud. Door middel van zijn foto’s wil hij de Staphorster dracht in al zijn glorie laten zien. Het boek is dan ook zeer rijk geïllustreerd. De dracht samen met de sieraden worden uitvoerig getoond. Al met al een mooie kleine publicatie.


‘t Is alles kleuren, zilver, goud – Dirk Kok wordt uitgegeven door Lecturis. Het is een hardcover editie met 120 bladzijden en rijkelijk geïllustreerd. ISBN: 978 94 6226 106 8, prijs € 17,50. Het boek is onder andere hier te bestellen.

Textielroute tijdens het Textielfestival Leiden 2015


Er staan nu 42 locaties op de textielroute in Leiden. Veel te veel om in één dag te belopen! Logeren in Leiden kan ook, er zijn diverse hotels met een arrangement. Maar je kunt natuurlijk ook een herhalingsbezoek plannen. Op het kaartje staan alle locaties en vanaf eind april kun je de gedrukte textielroute gratis afhalen bij het VVV in Leiden.

Kijk voor de inhoud op de website waar je het kaartje ook kunt vergroten.

Rokjeskaarten uit Tenerife en Pays d’oc



AnnievdA: ‘Deze kaarten vond ik in een doos in de garage. Ook een soort “zolder” opruiming.’


Wat een prachtige rokjeskaarten zijn dit Annie. Een mooie aanvulling op mijn collectie rokjeskaarten. Misschien moet er te zijner tijd maar eens een expositie komen van de rokjeskaarten. Ik wist eerlijk gezegd niet waar Pays d’oc ligt… Google vertelde me dat ik voor deze streek naar Zuid-Frankrijk moet gaan.

Door Het Oog Van De Naald

De afgelopen weken was het nieuwe programma Door Het Oog Van De Naald te zien op de tv. Het was een naaiwedstrijd waarbij gezocht werd naar het beste duo dat samen kleding kan naaien. De eerste uitzending startte men met tien duo’s en elke week moest er één duo naar huis. Iedere uitzending kregen de duo’s opdrachten die beoordeeld werden door een jury. Zij beoordeelden alle creaties op pasvorm, kleur en stofkeuzes én het moest fashionable zijn!

Enkele uitzendingen van het programma Door Het Oog Van De Naald heb ik gezien en soms vroeg ik me af of het programma meer draaide om de emoties van de kandidaten dan om het werk van ze. Van mij hadden ze best meer mogen laten zien van de werkwijzen en meer informatie mogen geven over de technieken.


Vanavond was de finale en Annicke en Marloes zijn de terechte winnaars geworden. Zij gaan naar huis met dé naaimachine van hun dromen én een jaar lang gratis stoffen en fournituren. Verder krijgen zij een workshop bij Addy van den Krommenacker en zijn zij een keer hoofdredacteur van de Knipmode.

Opening expositie ‘De combinatie. Merk en stoplappen uit het Burgerweeshuis Amsterdam en mangeldoeken’


Op deze stralende voorjaarsdag werd de expositie De Combinatie. Merk- en stoplappen uit het Burgerweeshuis Amsterdam en mangeldoeken in het Historisch Museum de Bevelanden in Goes geopend.
Op de foto zie je de directeur van het museum Hans Oomen en conservator Nel van Leijen.


Zeer geïnteresseerde en aandachtige luisteraars waren afgereisd naar Goes om het fraaie textiel te komen bewonderen! Ik kijk dan ook terug op een zeer geslaagde en gezellige middag.


Nel van Leijen heeft een prachtige expositie samengesteld die helemaal bij mij past: duidelijk en overzichtelijk waardoor het geheel rust uitstraalt!