Featured

Welkom op mijn weblog

Een duik in het fotoalbum leverde deze foto van mij op. Het is een foto van een paar jaartjes geleden. Een lach kon er toen niet van af. Zelfs een koekjestrommel kon me niet verleiden om een glimlach tevoorschijn te toveren.

Maar ach, het is toch een aardige foto met een verhaaltje. En ja, van verhalen daar houd ik van!

Ik draag een gebreid wollen jurkje, blauw met witte stippen.

Manneken Pis krijgt eigen museum

In 2016 moet het nieuwe Manneken Pis museum gereed zijn. Zijn uitgebreide garderobe, bestaande uit 923 kostuums, gaat dan verhuizen van het Broodhuis op de Grote Markt in Brussel naar de Eikstraat. De vele memorabilia die op dit moment worden bewaard in een appartement gaan eveneens mee naar het museum.

Op deze textielkaart showt Manneken Pis enkele kostuums uit zijn collectie. Maar weet je dat er in Colmar ook een Manneken Pis is?


In mei waren wij in de Elzas. Ons hotel was in Colmar en bij de eerste avondwandeling door de stad kwamen we per toeval uit bij Rue des Augustins waar ik tot mijn verbazing Manneken Pis zag in een nis van het Paleis van Justitie. Het standbeeld is een replica van het beroemde Manneken Pis in Brussel. Deze werd aangeboden door de burgemeester Aldophe Max van Brussel ter gelegenheid van de vierde verjaardag van de bevrijding (1922) van de stad Colmar ‘wegens het gezamenlijke lijden onder de Duitse bezetting en voor het goede humeur dat de Elzassers, net als de Brusselaars, desondanks wisten te bewaren.’

Lezing Maria Ikonomopoulou


Vanmiddag werd de expositie Not About Flowers van Maria Ikonomopoulou bij Galerie Wilms afgesloten met een lezing door de kunstenaar zelf. Zij vertelde over haar werk dat de afgelopen weken te zien was in de galerie.


Bloemen en planten spelen een belangrijke rol bij haar werk dat de titel Not About Flowers kreeg. Maar het gaat niet over bloemen en planten. Tijdens haar bezoeken aan Athene werden bloemen en planten gefotografeerd waarmee de mensen hun huizen decoreren. De foto’s werden geprint en bloemen werden hieruit gesneden om deze vervolgens te gebruiken voor een kunstwerk dat betrekking heeft op de crisis.


Zoals je in deze log leest, heeft Maria van jaren de kunstbijlage van een Griekse krant bewaard die haar moeder naar Nederland stuurde. Het zijn de crisisjaren en die hoeven we niet te verbloemen, maar het is goed om verder te kijken.

Jan Taminiau – Jan Truienmouw


Op 27 maart 2014 ontving modeontwerper Jan Taminiau de Grand Seigneur, de hoogste modeonderscheiding van Nederland. Eerder kreeg hij op 17 december 2013 het Mode Stipendium uitgereikt door het Prins Bernhard Cultuurfonds en nu is hij ook een personage geworden in Donald Duck – nummer 35 – onder de naam Jan Truienmouw. Koningin Máxima krijgt de naam koningin Kwáxima, zangeres Beyonce wordt Beyoncéend en Lady Gaga is aangepast in Lady Koekoek.

Jan Taminiau werd landelijk bekend toen Máxima in 2009 zijn postzakjasje droeg. Haar inhuldigingsjurk van vorig jaar is een hoogtepunt in zijn carrière.

Iedere modeontwerper begint klein, zo ook Jan Taminiau. In 2003 werd Jan Taminiau uitgenodigd door Weefkring Roermond om voor regio Zuid een modeshow te geven in Boxtel. JuulM was daarbij aanwezig. Zij maakte foto’s die je kunt bekijken in dit logje.

Handwerken zonder Grenzen 184


Nummer 184 van Handwerken zonder Grenzen is verschenen. Het is een prachtig nummer geworden met veel boeiende artikelen en liefhebbers kunnen aan de slag met een gebreid linnen vest of een gehaakte trui van Ierse kant.

In nummer 184 lees je over het werk van Annette van Waaijen, je kent haar van mijn boek waar zij de vormgeving voor heeft gedaan. Daarnaast fotografeert Annette en laat ze haar foto’s afdrukken op linnen waar ze vervolgens borduurwerk aan toevoegt. Met Thera Tegel reizen we naar Ethiopië. Prachtig handwerk kwam zij tegen in dit Oost-Afrikaanse land waar weven en het maken en gebruiken van manden een belangrijke rol speelt in het dagelijkse leven van de Ethiopiërs. Nathalie Cassée vertelt deze keer over het fijne borduurwerk dat toegepast wordt op Kashmir shawls. Een interview met Sylvia Terwisscha Van Scheltinga. Zij schildert, tekent en borduurt totdat ze evenwicht en rust vindt. De bijzondere textielobjecten van Sylvia dragen een verborgen boodschap. Cis Weber borduurt grote kruissteeklappen en vertelt over haar werkwijze. Aan alle lappen ligt een gedachtegang, herinnering of emotie ten grondslag.

De exposities worden niet vergeten. We lezen een verslag over een bezoek aan de tentoonstelling Expeditie Zijderoute, Zeven Eeuwen Leids Laken en Artist Textiles: Picasso to Warhol.

Dit is een greep uit het grote aanbod van artikelen in Handwerken zonder Grenzen 184.

Voorgevel van De Lakenhal


Onlangs was ik in Leiden waar ik de expositie Zeven Eeuwen Leids Laken bezocht in De Lakenhal. Sta je voor De Lakenhal, kijk dan eens naar de fraaie voorgevel. Op bovenstaande foto zie je een volmolen. Door deze uitvinding kon spierkracht worden vervangen door windkracht. Zo konden de lakens sneller en beter verfijnd worden.


Naast de volmolen liggen stapels laken. Het vouwen van het laken gebeurde volgens strenge regels en werd ‘tafelen’ genoemd. Zelfs de lakenloodjes zijn te zien.

Het Woordenboek der Nederlandsche Taal geeft voor ‘tafelen’ de volgende omschrijving: ‘Van een nieuw geweven stuk laken en derg. Het stuk stof, na het van het weefgetouw genomen te hebben, in breede plooien omslaan zoodat het een stapel vormt die aan een tafel kan doen denken; zoo kon de waardijn in de hal de stof gemakkelijk naar zich toehalen om ze te keuren.’


Leidse Lakens werden gemaakt van wol van Spaanse merino schapen. Deze krullige kaardwol was van de hoogste kwaliteit. Op deze gevelsteen zien we het kaarden en spinnen van de wol.


Kluwen wol.


Hier zien we de garenwinder en de wevers.


Het ruwen en scheren.


Het verven.

© Copyright Berthi Smith-Sanders

Burgerweeshuis Zutphen


Isabella Roemermann maakte in 1940 op dertienjarige leeftijd dit rode schoolmerklapje in het Burgerweeshuis van Zutphen. Bijzonder is toch wel de vermelding van de naam Burgerweeshuis op dit merklapje.

In januari 2014 vierde het Burgerweeshuis Zutphen haar 450ste verjaardag. Daarmee is het Burgerweeshuis een van de oudste stichtingen die de stad Zutphen rijk is. Sinds haar oprichting in 1564 steunt het Burgerweeshuis wezen en halfwezen opdat zij zich maatschappelijk goed kunnen ontwikkelen. De benodigde inkomsten verwerft de stichting uit haar boerderijen die ze verpacht aan agrarische ondernemers, en uit het beheer van een effectenportefeuille. Het feest werd op 25 januari gevierd in een besloten bijeenkomst in het ‘Hampshire Hotel – ’s Gravenhof’ te Zutphen waar een deel van de historie van het Burgerweeshuis ligt.