Featured

Welkom op mijn weblog

Een duik in het fotoalbum leverde deze foto van mij op. Het is een foto van een paar jaartjes geleden. Een lach kon er toen niet van af. Zelfs een koekjestrommel kon me niet verleiden om een glimlach tevoorschijn te toveren.
Maar ach, het is toch een aardige foto met een verhaaltje. En ja, van verhalen daar houd ik van!

Ik draag een gebreid wollen jurkje, blauw met witte stippen.

Expositie van de handwerkvereniging ‘t Vingerhoedskruid

’t Vingerhoedskruid toont juweeltjes van borduurkunst en naaldkant in het CC van Wijnegem – nog tot 28 maart 2017. Vroeger in het Zilvermuseum Sterckshof, nu in de Kapel van het CC van Wijnegem!


De in handwerkmiddens welgekende Antwerpse vereniging ’t Vingerhoedskruid toont in het CC van Wijnegem nog tot 28 maart 2017 meer dan 100 borduurwerken en een uitgelezen keuze van de allerfijnste naaldkant van haar leden.

Van 1991 tot 2011 gingen liefhebbers van borduur- en kantkunst om de twee jaar in het zilvermuseum Sterckshof de werken van deze borduurgroep bewonderen. Na de sluiting van het Sterckshof vonden de naaldkunstenaressen van ’t Vingerhoedskruid een nieuwe sfeervolle locatie om hun werken te tonen: de Kapel van het CC van Wijnegem.

Allerlei borduurtechnieken (kruisjessteek – knoopjessteek – schwalmer – bargello – open naadwerk – schilderen met de naald en meer) worden op originele wijze toegepast in gebruiksvoorwerpen gaande van een pennenzakje of een scharenetui tot kussens voor de tuinstoelen.

Sommige borduursters vonden inspiratie in naïeve kunst, anderen vertaalden hun borduursteken in een sudoku met een subtiel verborgen bericht! De vier seizoenen lopen als een rode draad door de hele tentoonstelling. Er valt veel te ontdekken!

De borduursters krijgen dikwijls de vraag: hoe lang werken jullie er aan? ‘Quand on aime, on ne compte pas’ zegt het spreekwoord naar voor de ‘Ark van Noe’ waren er vijf maanden nodig, de katten à la Klimt? Drie jaren!

Wil je weten wat Temari is, kom dan kijken naar onze kerstboom: er hangen ongeveer 100 grote en kleine Temaribollen in: kleurrijke draden, originele geometrische figuren, ingewikkelde patronen!

Als kers op de taart, voor liefhebbers van antiek: een kleine collectie van allerfijnst geborduurde Chinese buideltjes uit de Daoguang periode (1821–1850), uit de Xianfeng periode (1851–1861) en uit de Guangxu periode (1875–1908).

Tot 28 maart 2017 in ’t Gasthuis – Turnhoutsebaan 199 – 2110 Wijnegem
inkom 5€ (-12 jaar gratis) – alle dagen van 10 tot 17 uur

Info: Marie-Louise Draelants 03- 237 70 04 vingerhoedskruid23@hotmail.com

Rijswijk Textiel Biënnale 2017


June Lee, Detail Bystander, 2016, thread on plastic cast, 24 x 5 x 4 cm each figure. Photo: Myoung Studio

Van 16 mei tot en met 24 september 2017 vindt de vijfde Rijswijk Textiel Biënnale plaats. Vierentwintig internationale kunstenaars tonen beeldende kunst van textiel. Beproefde textiele technieken als weven, breien en borduren, gecombineerd met fotografie en digitale procedés worden ingezet om maatschappelijke en politieke, maar ook persoonlijke thema’s uit te dragen. Krachtige boodschappen over onder meer onderdrukking, terrorisme, ouderdom en gender worden verpakt in zacht textiel. Kunst die vragen stelt. Vragen die niet direct beantwoord hoeven worden. ‘Stof’ die tot nadenken stemt.

Uitdagende gebreide portretten van iconische vrouwelijke kunstenaars. Geschokte gelaatsuitdrukkingen als reactie op terroristische aanslagen, gevangen in geborduurde zelfportretten. Een metersgroot wandkleed, dat een verhaal vertelt over protest, met in het middelpunt een door sociale media beroemd geworden zwerfhond, die voor de demonstranten kiest.


Karoline H Larsen, Collective Strings, 2014. participatory installation three days, Helsinki Festival, Finland. Photo: Anu Pynnönen

Politiek en kunst, verbonden met elkaar door draad. Draad, die ook letterlijk kan verbinden. De installatie Collective Strings op de voorplein van Museum Rijswijk groeit onder de handen van het publiek. Kilometers kleurrijk draad kiest het luchtruim, raakt verstrikt en mondt uit in een transparant kunstwerk. Het publiek levert een performance en de choreografie ligt nooit vast.

De textielbiënnales in Museum Rijswijk zijn inmiddels internationaal toonaangevende evenementen geworden in de wereld van de beeldende kunst van textiel. Deze vijfde biënnale is hierop geen uitzondering. De geselecteerde kunstenaars staan in de voorhoede door het vernieuwend gebruik van textiel dat zij toepassen voor indringende beeldtaal en krachtige boodschappen.


Tamar Mason, Detail Grace Unathi, 2012, embroidery, beadwork on fabric, 215 x 88 cm. Photo: ©Tamar Mason

Kristina Aas & Karina Presttun (Noorwegen), Maryam Ashkanian (Iran), Susanna Bauer(Engeland), Renato Dib (Brazilië), Jenni Dutton (Engeland), Nigel Hurlstone (Engeland), Henry Hussey (Engeland), Daun Jeong (Korea), Kate Just (Australië), Alice Kettle (Engeland), Rieko Koga (Japan/Frankrijk), Karoline H Larsen (Denemarken), June Lee (Korea) , Tamar Mason (Zuid-Afrika), Janaina Mello Landini (Brazilië), Sophia Narrett (Verenigde Staten), Laima Oržekauskienė-Ore (Lithouwen), Jon Riis (Verenigde Staten), Agnès Sébyleau (Frankrijk), Hannalie Taute (Zuid-Afrika), Cristiàn Velasco (Chili), Murat Yildiz (Turkije), Ji Seon Yoon (Korea).


Cristiàn Velasco, País Soñado (Country Dream), 2013, embroidery on cotton, 500 x 150 cm. Photo: Cristiàn Velasco

Bij de Rijswijk Textiel Biënnale 2017 verschijnt een geïllustreerde catalogus (Ned/Eng). Auteur: Frank van der Ploeg.

Op zondag 10 september vindt de textielmarkt plaats op het voorplein (11-17 uur) van het museum en in de Oude Kerk (12.30-17 uur) er tegenover.

Museum Rijswijk, Herenstraat 67, 2282 BR Rijswijk, 070 3903617
Open: dinsdag tot en met zondag: 11-17 uur

Wasdag op Marken


Tineke: ‘De dag van onze terugreis uit Enkhuizen was het zo heerlijk zonnig. We besloten er een rustig dagje van te maken. We reden naar Marken en wandelden naar de haven. Heerlijk koffie met taart op een terras in de zon en daarna lunch. Er was een plekje waar de was te drogen hing aan de typisch Markense dubbele waslijnen. Dat vind ik toch zo leuk, was ophangen zonder knijpers. Eigenlijk zouden andere waslijnen en droogmolens op Marken verboden moeten worden. Het hoort erbij, net als de groene en zwarte houten huizen.’

Wearable Art van Tiel Janssen


Recycled Fantasy


De Maastrichtse kunstenares Tiel Janssen maakt bijzondere kostuums en sieraden. Het is draagbare kunst, gemaakt van zelf ontwikkelde materialen. Ze brengt drie kenmerken tot uitdrukking: het lichaam als drager, niets is normaal en alles is bijzonder. In 2014 won ze een prijs bij het toonaangevende evenement World of Wearable Art – WOW in Wellington (Nieuw-Zeeland). Voor haar creatie Colorless Rhythm was een choreografie samengesteld met passende muziek in een spectaculair decor. Colorless Rhythm symboliseert een Braziliaanse dans, uitgedrukt in zwart en wit in combinatie met geometrische vormen. Op verzoek heeft Tiel Janssen Colorless Rhythm ter beschikking gesteld aan de WOW organisatie. Het kostuum is voorlopig te zien in Nieuw Zeeland. Met andere winnende ontwerpen is een reizende expositie samengesteld.
Voor het eerst wordt in Nederland in Museum de Kantfabriek een selectie van het werk van Tiel Janssen tentoongesteld. Tot en met 9 april 2017 kun je deze bijzondere ontwerpen bewonderen.


Tiel Janssen maakt haar kostuums op een paspop waarop ze met haar materialen begint te ontwerpen. Ze weet nooit van tevoren hoe de kostuums worden. Elk nieuw ontwerp is een gelegenheid om nieuwe materialen en bijzondere vormen te vinden. De onderliggende gedachten en gevoelens bepalen met het ontwikkeld materiaal al beeldhouwend het theatrale kostuum.


Construction


Re-bird


Verknipte Communicatie


Virtuele Driehoeken


Mozaïek

Ieder jaar ontwerpt en maakt Tiel Janssen een bijzonder kostuum. Een specifieke gelegenheid om haar kostuums te dragen laat zij niet aan zich voorbijgaan en dat zijn de drie dagen Carnaval in Maastricht. Meteen in het nieuwe jaar begint ze aan een nieuw kostuum waarvan de deadline Carnaval is. Tiel Janssen ontwerpt en maakt ook kostuums voor kunstmanifestaties en performances.

Publicatie: Sits – katoen in bloei


Ter gelegenheid van de expositie Sits – katoen in bloei in het Fries Museum verschijnt er een fraaie publicatie onder dezelfde naam.


Vrouwenjak met verhoogde taille, na 1800. Katoen, geverfd in sitstechniek, India 1700-1750.

Sits is afgeleid van het Perzische woord ‘chitta’ dat bedrukt betekent. ‘Chit’ is het Indiase woord voor een drukblok. Voor de goedkopere sitsen werden drukblokken gebruikt om de contourlijnen van de motieven aan te brengen.
Sits is handgeschilderd of handbedrukt katoen uit India. Op de stoffen zijn patronen van bloemen, insecten en dieren te zien. Het eindresultaat is een soepele en kleurrijke stof die goed gewassen kon worden. Het patroon vervaagde niet snel.

De Portugezen namen de kleurrijke soepele stoffen in de 16e eeuw mee naar Lissabon en van hieruit werden ze verspreid over West-Europa, via havens en over het land via marskramers. Voordat de sitsen in Europa kwamen, bestond er in Azië al een ruilhandel in deze kleurrijke stoffen. De VOC nam de handel over en ruilde katoen uit India voor specerijen uit Indonesië of metaal uit Japan. Soms smokkelden Nederlandse compagniedienaren en kooplui de stoffen mee naar huis, waar ze zeer in de smaak vielen. Vandaar dat de VOC vanaf 1664 de opdracht gaf om sitsen mee te brengen voor de Nederlandse markt.


Jak met dubbele vestpandjes en rok met grote motieven gedragen circa 1765. Katoen geverfd in sitstechniek, India circa 1750.

Sits was gewild maar duur waardoor men in Europa al snel probeerde om deze kleurrijke stof met levendige patronen zelf te maken, maar goedkoper. Men bezat niet de vaardigheid om zelf met de hand te schilderen, vandaar dat er werd gekozen om drukblokken te gebruiken. In 1678 werd in Nederland de eerste katoendrukkerij opgericht in Amersfoort. Rond 1750 was de bloeitijd van deze ondernemingen, dan is men pas in staat om de kwaliteit van de Indiase sitsen te benaderen.

Sits komt in de mode en werd niet alleen voor de streekdrachten gebruikt. Ook paste men sits toe in het interieur. Grote beschilderde doeken werden gebruikt als wandbespanning, spreien en doorgestikte dekens. Adellijke Friese families lieten in de 18e eeuw grote spreien beschilderen met hun familiewapen. Sits werd samen met de ‘bontjes’ – eveneens uit India afkomstige katoen – het kenmerk van de Hindelooper dracht. Aan het einde van de 18e eeuw raakte sits uit de mode en werd alleen nog gedragen in de streekdrachten.


Hindelooper wentke uit de verzameling van J.H. Halbertsma. Katoen geverfd in sitstechniek, India 1725-1750.

Tot zover de introductie over sits. Maar er staat veel meer te lezen in Sits – katoen in bloei. De volgende onderwerpen komen nog aan bod: Sits en de mode: Hindelooper kleding en Een popje met een schort van sits, Amoureuze avonturen – een unieke Indiase sits: Een sitsen sprei op Woelwijk en Statussymbool van de adel: wapenspreien en als laatste Exotisch katoen in het Fries Museum: Het stopje in de zonhoed en De jongste aanwinst: een japonse rok. De vele grote afbeeldingen, aangevuld met kleine illustraties, ondersteunen de informatie. In totaal circa 60 afbeeldingen in kleur. Voor iedere textielliefhebber is deze uitgave naar mijn idee onmisbaar. Heb je interesse in textiel dan wil je dit boek graag in de boekenkast hebben staan zodat je op elk gewenst moment de mooie sitsen kunt bekijken en de geschiedenis kunt lezen. De expositie in het Fries Museum is tijdelijk, wat blijft is deze fraaie publicatie.


Pop met wollen jurk en sitsen schort en mutsje, 1742. Katoen geverfd in sitstechniek, India 1700-1740.

Sits – katoen in bloei, Gieneke Arnolli. Uitgever: WBooks, ISBN: 9789462581845, prijs € 22,50.

Foto’s: Fotostudio Noorderblik

China’s Van Goghs

In het Chinese dorp Dafen wonen veel schilders die jaarlijks miljoenen kopieën van Westerse wereldberoemde meesterwerken schilderen, waaronder Van Gogh. De schilders leven en slapen op de vloeren van de kleine ateliers tussen waslijnen vol honderden kopieën. Het is hard werken om de grootschalige orders op tijd af te krijgen.


Xiaoyong Zhao runt samen met zijn vrouw, broer en zwager een klein atelier in Dafen waar ze kopieën schilderen van Van Gogh. Ze zijn nauwelijks van echt te onderscheiden. In twintig jaar reproduceerden ze ongeveer 100.000 Van Goghs. De droom van Xiaoyong Zhao is de schilderijen van Van Gogh in het echt te bewonderen. Zo’n reis is duur. Daar zullen eerst heel veel schilderijen voor gemaakt moeten worden.

De droom van Xiaoyong Zhao komt uit. Hij vertrekt naar Amsterdam om het Van Gogh Museum te bezoeken en de Amsterdamse kunsthandelaar die één van zijn beste klanten is. Het is een grote teleurstelling als zijn opdrachtgever geen galerie blijkt te hebben, maar een souvenirshop op het Museumplein. Xiaoyong Zhao vraagt zich af of hij wel voldoende betaald krijgt voor zijn olieverfschilderijen en vallen zijn kunstwerken wel onder ‘Kunst’?

De trailer van China’s Van Goghs kun je hier zien.

De eerstvolgende keer dat ik op het Museumplein in Amsterdam ben, moet ik de olieverfschilderijen van Xiaoyong Zhao zien! Ik zal met heel andere ogen naar zijn werk kijken nu ik de documentaire China’s Van Goghs heb gezien!