Featured

Welkom op mijn weblog

Een duik in het fotoalbum leverde deze foto van mij op. Het is een foto van een paar jaartjes geleden. Een lach kon er toen niet van af. Zelfs een koekjestrommel kon me niet verleiden om een glimlach tevoorschijn te toveren.
Maar ach, het is toch een aardige foto met een verhaaltje. En ja, van verhalen daar houd ik van!

Ik draag een gebreid wollen jurkje, blauw met witte stippen.

De Nachtwacht van draad

Vandaag is de geboortedag van Rembrandt van Rijn. Dat wordt onder andere gevierd met een groot straatfeest: het Rembrandt Art Festival. Het festival vindt plaats aan de Jodenbreestraat en de Sint Antoniesbreestraat in Amsterdam. Vandaag vindt ook de opening plaats van de expositie Lang Leve Rembrandt in het Rijksmuseum Amsterdam. 693 kunstwerken worden tentoongesteld tot en met 15 september 2019. Van basisschoolleerling tot gevestigd kunstenaar en van controller tot meubelmaker, honderden kunstenaars brengen in de zomertentoonstelling van het Rijksmuseum een eerbetoon aan de grote meester. Te zien zijn onder andere 96 versies van De Nachtwacht, 253 kinderkunstwerken en 132 kopieën van Rembrandts zelfportretten.


Meer dan 8000 mensen uit 95 landen gaven begin dit jaar gehoor aan de oproep een zelfgemaakt kunstwerk geïnspireerd op Rembrandt in te sturen. Een deskundige jury heeft voor de tentoonstelling Lang Leve Rembrandt 575 werken geselecteerd die in totaal door 693 mensen zijn gemaakt. Thema’s in de tentoonstelling zijn gebaseerd op de overeenkomsten tussen de werken van de vele kunstenaars. Dit zijn thema’s als De Nachtwacht, portretten in de stijl van Rembrandt of Rembrandt als verhalenverteller. Gerda Groenevelt stuurde haar interpretatie van De Nachtwacht in waarbij ze de techniek vrij machinaal werken gebruikte. ‘Zelfs in het Rijksmuseum keek men er van op, toen ik met een rol stof kwam aanzetten op de dag dat ik mijn werk er mocht laten zien. “Is dit alles?”, vroegen de mensen van het Rijks die mij ontvingen. Ze zijn daar natuurlijk vooral tekeningen en schilderijen gewend. Toen rolde ik de stof uit, zagen ze het en werden ze meteen enorm enthousiast. Dat was wel een grappig moment’, zegt Gerda. Haar werk is samen met de andere kunstwerken te zien in het Rijksmuseum tot en met 15 september 2019.

De kussentjes in het nieuwe regeringsvliegtuig


Afgelopen weekend is het nieuwe regeringsvliegtuig gepresenteerd en mochten we binnenkijken. Op de stoelen zien we kussentjes liggen met een Delfts Blauw ontwerp van Deborah van de Leijgraaf. ‘Het is natuurlijk heel leuk, maar ik heb het nooit met deze intentie gemaakt. Dat het nu zo’n eigen leven gaat leiden en op bijzondere plekken terecht kan komen, is wel een compliment’, vertelt de ontwerpster. ‘Het is toch mijn verhaal over Delft dat in dit vliegtuig ligt. En misschien houden ze wel een kussengevecht.’ Deborah komt uit Delft en wilde zelf iets in dat thema ontwerpen en zo is dit stofje ontstaan. In het ontwerp, dat ze in 2012 maakte, zitten onder meer grachtenhuisjes, een standbeeld van een koe dat de Beestenmarkt vertegenwoordigt, de scheve Oude Jan en de Delftse Molen de Roos. En ze heeft het allemaal opgefleurd met bloemen, vogels, vlinders en andere gezelligheid.

Wordt Van de Leijgraaf er nu ook rijk van als een lid van de koninklijke familie of de minister-president tegen haar stof leunt? ‘Zeker niet’, lacht ze. ‘Er is ongeveer 170 dollar betaald voor 10 meter stof. En daar krijg ik zelf 10 procent van. Dus ik heb er zo’n 15 euro aan overgehouden. Maar het is natuurlijk wel een hele eer.’


Bron: NOS

Rijswijk Textiel Biënnale 2019


Dit jaar vindt de zesde editie Rijswijk Textiel Biënnale plaats in Museum Rijswijk. Tot en met 6 oktober 2019 kun je de werken van de tweeëntwintig kunstenaars bewonderen. De deelnemers hebben oog voor heden en verleden: in toegepaste materialen en technieken, én onderwerpskeuze. Daarmee is deze biënnale kind van zijn tijd en een passend vervolg in een sterke reeks.


Noora Schroderus, Sleeping Beauty, Female Money, 2016, thread, U.S. Dollar.

De geselecteerde kunstenaars staan in de voorhoede door het vernieuwend gebruik van textiel dat zij toepassen voor indringende beeldtaal en krachtige boodschappen. De protestdoeken van Paul Yore belichten gender, kerkelijk misbruik, consumentisme en blank superioriteitsdenken. Lawrence Bailey heeft oog voor stedelijke rafelranden en brengt dit aan het licht met proclamatiebanieren. Het werk van Lawrence gaat ook over wat er niet is, wat niet te zien is. Het romantische beeld van de eenling in een overweldigende natuur krijgt bij hem een alter-ego in de vorm van de sporen van de solist die de stad achter zich heeft gelaten, afgedwaald even voorbij de grenzen van bewoond gebied. Noora Schroderus maakt bankbiljetbobo’s weer menselijk en, en passant vrouwelijk – de meeste zijn man. Nigel Cheney maakt met particuliere lijkwaden lokale historie universeel. Het hergebruik van vintage textiel transformeert vergane glorie tot ‘toekomstige erfstukken’. Zijn handwerk is erop gericht generaties te bedienen.


Lia de Jonghe, Grandma, 2016, thread and textile on fabric.


Lia de Jonghe, Grandpa, 2016, thread and textile on fabric.

Lia de Jonghe heeft slechts wat dunne stoffen lapjes, bij voorkeur vintage, en draad nodig om portretjes van huizen en mensen in lijndraad weer te geven. In deze tijd van selfies, waarmee tamelijk veel mensen zichzelf ongegeneerd aan hun kennissenkring presenteren, is het minder goed voorstelbaar dat er tijden zijn geweest dat mensen wat ongemakkelijk kijken voor een fotosessie. Neem de portretten Oma en Opa, die zijn gebaseerd op familiefoto’s uit een oude schoenendoos. Vriendelijk vorsend kijken ze je aan. Er wordt welwillend meegewerkt aan het principe van de portretfoto, maar écht blootgeven voert een stap te ver.


Anna Astapova, Somebody Stop Me, Het gebreide alfabet geeft de vrijheid om een zin, een boodschap of een puzzel te creëren. Grootte van elke letter 24 x 24 cm.

Ook Anna Astapova maakt persoonlijke nostalgie invoelbaar voor een breder publiek door middel van grafisch breiwerk waarbij zij uitvergrote letters als uitgangspunt neemt. Door ontwerpen niet te printen/drukken, maar uit te voeren als breiwerk voegt ze een aantal elementen toe. Naast een andere materialiteit zijn dat tijd, aandacht en handmatig uitvoeren. Het biedt haar letterwerken een flexibele(r) uitstraling. Ook letterlijk: de wijze van presenteren varieert van flodderig los tot strak opgespannen. Kristine Fornes borduurt om bepaalde historische plekken levend te houden. Zijn haar draadschetsen weergaven van (ooit) bestaande natuur en architectuur, de weefsels van Bhakti Ziek zijn eerder beeldpoëzie, waar elementaire zaken als versvoeten hun rol innemen. Elizabeth Fram focust met haar weefsels op het alledaagse.


Kayla Mattes, Blue Screen of Death, 2018, wool, 134 x 109 cm.

Kayla Mattes is er op uit om iets van het vluchtige van het internet te archiveren; duurzaam, want in tapijtvorm. Het internet telt (maart 2019) 20 miljard websites met 150 biljoen webpagina’s. Pagina’s komen en gaan en wordt er gearchiveerd, volledigheid lijkt ondoenlijk. Het bewaren van data is een andere dimensie ingegaan. Volstonden twee decennia terug wat albums en schoenendozen voor het opslaan van foto’s, in het digitale tijdperk draait alles om geheugen: in eigen computers of in de Cloud. Kayla Mattes legt daar iets van vast met tapijten als duurzame informatiedragers.

Tien kunstenaars heb ik in het kort toegelicht, maar de andere twaalf deelnemers dragen eveneens een boodschap uit. Het gaat om: Ana Barboza Gubo, Max Colby, Josefina Concha, Paula do Prado, Katherine Entis, Higi Jung, Mirjam Kruisselbrink, Mark Newport, David B. Smith, Monika Supé, Marianne Thoermer en Kata Unger.


Cover catalogus Textiel Biënnale Rijswijk 2019.

Bij de Rijswijk Textiel Biënnale 2019 verschijnt een geïllustreerde catalogus – tweetalig: Nederlands en Engels – , geschreven door Frank van der Ploeg. Prijs: € 17,50. De catalogus is mooi vormgegeven, rijk geïllustreerd, en van iedere kunstenaar is een beknopte beschrijving te lezen dat aangevuld wordt met duidelijke foto’s van de kunstwerken.

Tijdens de Rijswijk Textiel Biënnale 2019 is er een uitgebreid aanbod aan workshops: Workshop Shibori op 16 juli 2019 – Zomerweek: Kunst kijken en kunst maken (7-12 jaar): 22 juli tot en met 26 juli 2019 – Workshop Shu Bao (papieren naai-etui) maken op 26 juli 2019 – Workshop: Folded Embroidery op 27 jul 2019 – Workshop Ontwerp je eigen sieraad van textiel op 22 augustus 2019 – Workshop Boucharouite tasje weven op 23 augustus 2019 – Workshop Textiel verven met natuurlijke verfstoffen, lokale planten en afval op 27 augustus 2019 – Workshop Tie-dye: kleur je shirt op 29 augustus 2019 – Workshop Shibori op 30 augustus 2019 – Workshop Ontwerp je eigen sieraad van textiel op 6 september 2019 – Workshop Boucharouite tasje weven op 7 september 2019 – Werkplaats: Schatgraven in je Eigen Verleden onder leiding van Sylvia Roes van 4 oktober 2019 tot en met 21 februari 2020. Kijk voor informatie over de workshop op de website.

Op zondag 15 september 2019 vindt een grote textielmarkt plaats, van 11.00 tot 17.00 uur. De Rijswijk Textiel Biënnale is te zien tot en met 6 oktober 2019. Kijk voor openingstijden van Museum Rijswijk op de website.

Speldenkussens


MaaikeW: ‘Toen ik je de kaart met het speldenkussen met Engelse tekst stuurde, wist ik niet dat je deze al had. Ik schreef dat er veel verschillende speldenkussens zijn waarvan deze textielkaart een verscheidenheid toont, Het is leuk dat je een speldenkussen zo persoonlijk kunt maken of juist onderdeel van een huswif (een oprolbaar etui voor naaibenodigdheden zoals spelden en naalden) collectie. Het kan een klein handwerkje zijn maar al naar gelang de afwerking tijd vergen. En soms koester je een speldenkussen omdat hij van een dierbaar persoon komt of was, het staat niet vast waar het hart voor open staat.’

Vakantie

Morgen begint de zomervakantie voor Zuid-Nederland. De komende dagen zal het druk zijn op de Europese vakantieroutes volgens de ANWB, want in het noorden en midden van Duitsland en in België gaan de scholen ook voor een aantal weken dicht. Grote kans op files. Maar eenmaal aangekomen op het vakantieadres, kan men gaan genieten van de vrije tijd. Wellicht worden er massaal ansichtkaarten verstuurd vanuit de mooie vakantieplaats. Of… kiezen de meeste vakantiegangers voor de WhatsApp? Handig en snel! Toch blijft een vakantiekaart waar iemand speciaal naar gezocht heeft bijzonder. De kaarten worden bewaard, maar ook zullen diverse prentbriefkaarten belanden in een schoenendoos in een vintagewinkel. De kaarten vinden vervolgens hun weg naar verzamelaars en een enkeling zal de kaarten hergebruiken. Francesca Colussi Cramer geeft met borduursels een nieuw gezicht aan vintage ansichtkaarten en foto’s. ‘Het is een langzame en nauwkeurige activiteit, bijna meditatief,’ aldus Francesca Colussi Cramer.


Francesca in Flow Magazine: ‘Niet ver van waar ik woon, is een oud rommelwinkeltje. Een aantal zomers geleden zag ik er buiten op tafel dozen vol met oude ansichtkaarten staan. Ik kocht er een paar en ging zomaar wat experimenteren door op de kaarten te borduren met garens die ik nog had liggen uit mijn academietijd. De kaarten belandden in een la en ik dacht er niet meer aan tot ik een jaar of twee later tijdens een wandeling in Wales kunstenares Lindsey Colbourne ontmoette. Die ontmoeting prikkelde me om weer iets creatiefs te doen. Ik stuurde haar een van de kaarten, begon nieuwe te maken en ben er nooit meer mee opgehouden. In eerste instantie was het borduren van de kaarten puur iets voor mezelf, om weer met mijn handen bezig te zijn. Het is een langzame activiteit, heel relaxed. Over één kaart doe ik twee of drie dagen.’




Francesca is niet de enige persoon die borduurwerk toevoegt aan een ansichtkaart. In 2011 liet ik al een voorbeeld zien dat je hier kunt bekijken. Tineke ging voor hergebruik van een rokjeskaart. In 2009 voegde ik borduurwerk toe aan een foto.

In Memoriam Thera Tegel 24.11.1946 – 21.6.2019


In de zomer van 1999 kwam Thera Tegel samen met haar man Kees naar de open dag die ik organiseerde voor de vereniging Merkwaardig. Op een gegeven moment begon ze tegen mij het ene reisverhaal na het andere te vertellen en over het prachtige textiel dat ze samen tegenkwamen op hun reizen. Helaas overleed Kees in 2003. Er brak een moeilijke periode aan voor Thera, maar in 2004 maakte ze een textielreis naar Georgië en daar vond ze haar liefde en geluk. Vanaf dat moment nam Georgië en het muziekensemble Khareba & Gogia een belangrijke plaats in haar leven. Thera boekte regelmatig een reis naar Georgië en de muzikanten kwamen regelmatig naar Nederland voor optredens. Wederom wilde ze op korte termijn naar Georgië gaan, maar het mocht zo niet zijn. Thera overleed op 21 juni en vandaag was het afscheid van haar in Zeist waar Levan Goliadze en Ioseb (Soso) Zurabauli prachtig zongen voor hun dierbare vriendin.

Thera heeft in de loop der jaren een fraaie etnografische textielcollectie opgebouwd waar haar ‘hele ziel en zaligheid in zat’ zoals ze mij eens schreef. Ze genoot van haar reizen, ze had mooie verhalen en ze koesterde haar textielcollectie. Thera heeft meerdere berichten voor mijn blog geschreven en ook stuurde zij textielkaarten voor het project Textielpost. Een goed moment om daar nog eens bij stil te staan en haar verhalen te lezen. Hierbij geef ik je de links naar een aantal berichten van Thera: Marokko, Roemenië I, Roemenië II, Aangeklede bloempot uit Roemenië, Chocoladekop met schotel uit 1851, vervolg Chocoladekop met schotel uit 1851, Textielpost uit Georgië en Textielpost uit India.
Thera schreef artikelen voor Handwerken zonder Grenzen zoals bijvoorbeeld een verhaal over haar reis naar Ethiopië in nummer 184 en in nummer 161 over haar reis naar Oezbekistan. Door haar mooie verhalen zal Thera niet vergeten worden.

Ik wil eindigen met de tekst van Bram Vermeulen die hij schreef voor zijn lied Testament dat vanmiddag werd voorgelezen:

Als ik dood ga, huil maar niet
ik ben niet echt dood moet je weten
‘t is maar een lichaam dat ik achterliet,
dood ben ik pas als jij me bent vergeten.

En als ik dood ga, treur maar niet
ik ben niet echt weg moet je weten
het is de heimwee die ik achterliet
dood ben ik pas als jij dat bent vergeten.

En als ik dood ga, huil maar niet
ik ben niet echt dood moet je weten
‘t is het verlangen dat ik achterliet
dood ben ik pas als jij dat bent vergeten
dood ben ik pas als jij me bent vergeten.