Featured

Welkom op mijn weblog

Een duik in het fotoalbum leverde deze foto van mij op. Het is een foto van een paar jaartjes geleden. Een lach kon er toen niet van af. Zelfs een koekjestrommel kon me niet verleiden om een glimlach tevoorschijn te toveren.

Maar ach, het is toch een aardige foto met een verhaaltje. En ja, van verhalen daar houd ik van!

Ik draag een gebreid wollen jurkje, blauw met witte stippen.

Bollenhut


Marcella stuurde deze textielkaart waar ik als volgt op reageerde:

Deze textielkaart brengt mij terug naar mijn jeugd. Jaarlijks had mijn vader een bedrijfsuitstapje dat vaak uit een bezoek aan Duitsland bestond. Mijn moeder mocht mee en zij brachten als souvenir, voor mij, telkens een popje in een mooi doosje mee. Dit popje droeg de dracht van de streek en het kon ook nog dansen. Nou ja, hortend en stotend ronddraaien. Met een sleutel kon je het popje op de rug opwinden. Prachtig vond ik het. Zorgvuldig heb ik de popjes altijd bewaard, waar dus ook een Schwarzwalder popje met een rode bollenhoed bij zit, maar nu kan ik alle opwindpopjes niet vinden. Waarschijnlijk te goed opgeborgen op zolder…


En twee jaar later vind ik de opwindpoppetjes op zolder!

Documenten en hemden van vlas


Op 20 november ontvingen Steven Vrielink en Annemarie Olsman-Vrielink uit het Gelderse Laren de titel Oudste agrarische familiebedrijf 2014. In Trouw lees ik hierover het volgende: ‘Erve Hiddink in de Achterhoek gaat minstens terug tot de veertiende eeuw, zeggen Annemarie Olsman en Steven Vrielink, de dertiende generatie boeren in het familiebedrijf. Formeel is de ouderdom echter bepaald op 1593, door drie historici die de jury vormden van Boer zoekt Roots, een zoektocht naar Nederlands oudste agrarische familiebedrijf. Op initiatief van Hogeschool Windesheim en LTO Noord onderzochten zij de documenten en stamboomonderzoeken van 22 bedrijven, die weer waren geselecteerd uit 133 aanmeldingen. net als bij Erve Hiddink komt de familienaam ook op enkele andere boerderijen al veel eerder voor, maar de historici vonden dat niet betrouwbaar. Omdat een achternaam in de middeleeuwen vaak werd gekoppeld aan de plaats waar men woonde, is de bloedlijn van een familie op die manier niet te achterhalen. Wel aantoonbaar is dat de familienaam één keer is gewijzigd, in 1827, door het huwelijk van Egberdina Hiddink met Jan Vrielink. Dat valt op te maken uit documenten, maar ook uit het achttiende-eeuwse kabinet vol linnengoed – hemden, lakens en trouwslopen van vlas, voorzien van de familiewapens van de vrouwen – dat al elf generaties wordt doorgegeven van vader op zoon, en één keer dus van vader op dochter.’

Foto: Robin Britsta Fofografie

Amsterdamse Korstjes


Tijdens de Open Europese Quilt Kampioenschappen in Veldhoven kwam Anita uit Oost-Souburg bij mijn tafel een kijkje nemen. Zij zag mijn boek Merk- en stoplappen uit het Burgerweeshuis Amsterdam en moest gelijk denken aan de Amsterdamse Korstjes. Wat blijkt nu? Elk weeskind uit het Burgerweeshuis Amsterdam kreeg voor zijn/haar verjaardag een Amsterdams Korstje met een strik er omheen.


Wat is een Amsterdams Korstje? Het zit tussen een ontbijtkoek en taaitaai in. Ze worden gemaakt van honing, roggebloem en anijs. Een plakje ontbijtkoek vind ik heerlijk, maar taaitaai kan me gestolen worden. Gelukkig zit het Amsterdams Korstje er tussenin en ik kan je zeggen dat het heerlijk smaakt!


Waar zou ik de Amsterdamse Korstjes kunnen kopen? Via Google kwam ik terecht bij het Oud-Hollandsch Snoepwinkeltje in de Tweede Egelantiersdwarsstraat te Amsterdam. Toen ik dus op 8 november in onze hoofdstad was, mocht een bezoek aan het snoepwinkeltje niet ontbreken!


De Amsterdamse Korstjes zijn bij de grotere AH-winkels ook te koop onder de naam Taaikorstjes.

Sneeuwwitje breit een monster


Sneeuwwitje breit sokken, geitenwollen sokken voor iedereen. Maar vandaag heeft ze zin in iets nieuws. Ze breit een geitje, en nog één en nog één…
Dan komt mevrouw Schaap op bezoek. Die praat aan één stuk door en Sneeuwwitje let niet goed op. De draad is al afgehecht voor ze er erg in heeft…
Een wolf springt van de breipen! Hij eet mevrouw Schaap op, met huid en haar. Sneeuwwitje kan nog net op tijd in de kast springen. Wat nu?

Sneeuwwitje breit een monster van Annemarie van Haeringen lijkt me een prachtig prentenboek!

Borduren maar dan anders


Tot en met 1 maart 2015 zijn in de Merklappengang van het Historisch Museum de Bevelanden een aantal borduurlappen te zien van Geertje Westra. Zij staat bekend om haar bijzondere ontwerpen, improvisatietechnieken en gebruik van vele verschillende borduursteken. Daarnaast is er ook een werk van ministeck te zien dat gemaakt is door haar neef Gerrit Hansma. Hij heeft maanden gewerkt om een borduurpatroon van het Zeeuws leesplankje om te zetten in ministeck.


Wil je meer weten over Geertje Westra en nog ander werk van haar zien, ga dan naar deze log.